Deborah uit Ede doet mee aan Miss Destiny 2026: ‘Het leven, hoe gebroken ook, kan weer kleur krijgen’
22 maart 2026 om 15:11 Mensen Nieuws uit EdeEDE Jarenlang was het leven allesbehalve vanzelfsprekend voor Deborah van Maldegem. Jeugdzorg, dakloosheid en een aaneenschakeling van misbruik kerfden zowel zichtbare als onzichtbare littekens in haar bestaan. Na diepe dalen staat de inmiddels 35-jarige krachtiger in het leven dan ooit, klaar om uit de schaduw en in de spotlights te stappen tijdens de allereerste Miss Destiny-verkiezing.
door Elyse van den Brink
De knalroze sjerp die over haar schouder is gedrapeerd, springt direct in het oog wanneer Deborah de deur van haar woning openslaat. Met haar brede glimlach, lange, golvende haar en kaarsrechte houding wekt ze bijna de indruk dat ze niet pas op 7 juni, maar deze ochtend al op het podium van Miss Destiny 2026 verwacht wordt.
BIJZONDERE BAND
Waar deelnemers van internationale ‘grote zussen’ als Miss Universe of Miss World vaak in een mal van jeugdige, conventionele aantrekkelijkheid worden geperst, besloot de organisatie van deze nieuwe missverkiezing het over een andere boeg te gooien. ,,Bij dit traject zijn álle soorten vrouwen welkom. We zijn met 43 dames - allemaal heel verschillend - en de leeftijden variëren van 15 tot 58 jaar”, legt Deborah uit.
Hoewel er een titel op het spel staat en het deelnemersveld bestaat uit zoveel verschillende persoonlijkheden, is er geen sprake van onderlinge rivaliteit. ,,In korte tijd hebben we onderling een bijzondere band met elkaar opgebouwd. We trekken elkaar echt omhoog”, zegt de finaliste met onmiskenbare genegenheid.
Die saamhorigheid vormt dan ook een belangrijke pijler voor de verkiezing. ,,Wij helpen vrouwen niet alleen om te stralen op het podium, maar vooral om te groeien in zelfvertrouwen, leiderschap en persoonlijke kracht. Ze leren om hun stem te gebruiken, te staan voor wat zij belangrijk vinden en impact te maken in de wereld om hen heen”, is te lezen op de website van de organisatie.
We hebben echt een bijzondere band met elkaar opgebouwd
VEEL LEED
En haar stem gebruiken, dat is Deborahs drive. De 35-jarige heeft veel leed meegemaakt. Op de middelbare school raakte ze verstrikt in de greep van een loverboy, een groot deel van haar adolescentie sleet ze achter de muren van de jeugdzorg - zowel besloten als gesloten - en op haar 18e belandde ze op straat.
Juist in die kwetsbare periode leerde ze iemand kennen die dicht bij haar stond en erg belangrijk voor haar was. ,,Via Hyves was dat toen nog. Al snel kon ik bij diegene intrekken”, blikt ze terug. Wat klonk als een veilige thuishaven na een getekende jeugd, ontaardde snel in een regelrechte nachtmerrie. Ze vertelt dat de persoon in kwestie haar drie jaar lang seksueel heeft misbruikt. Toen ze later naar Duitsland verhuisden voor werk, werd het misbruik volgens haar nog erger.
HALSOVERKOP VLUCHTEN
Op een avond bereikte de situatie een levensgevaarlijk dieptepunt, vertelt Deborah. ,,Ik had het gezellig met een mannelijke collega. Dat vond degene die me misbruikte op z’n zachtst gezegd niet leuk.” Het mondde uit in een felle ruzie. Volgens Deborah probeerde hij haar zelfs te wurgen. Ze vreesde voor haar leven en zag geen andere uitweg dan halsoverkop te vluchten naar Nederland.
Fysiek was ze dan wel de grens over, maar sluimerende angst was een ongenode medereiziger. Aangifte durfde ze daarom pas jaren later te doen. ,,Helaas was er na zo’n lange tijd te weinig bewijs”, zegt ze wrang.
De littekens uit haar jeugd vertaalden zich naar een vicieuze cirkel van gewelddadige relaties met mannen. ,,Er zat steeds een duidelijk patroon in. Ik ben altijd op zoek geweest naar een vaderfiguur en de ‘foute’ mannen die op mijn pad kwamen, gaven me in eerste instantie een hoop fijne aandacht. Voordat ik het wist, zat ik helemaal vast in die relaties en werd het heel moeilijk om weg te gaan.”
GEÏSOLEERD
De onveilige relaties sneden haar langzaam af van de buitenwereld, tot Deborah zich totaal geïsoleerd voelde. ,,Je wil wel met mensen praten, maar het is mentaal zo zwaar en verwarrend. Aan de ene kant voel je een constante dreiging, aan de andere kant voel je je ook schuldig naar je partner. Die wil je ook niet in de steek laten. En het andere moment denk je weer: het ligt vast allemaal aan mij.”
Tot tweemaal toe waagde ze de sprong om uit de verstikkende greep van een partner te ontkomen. ,,Dat betekende in het geheim mijn spullen pakken, vluchten en onderduiken. Ik heb ook weleens Veilig Thuis en de politie moeten inschakelen”, vertelt Deborah met opvallende rust.
REGIE WEER TERUGGEPAKT
,,Vanwege stalking moest ik ook nog een keer halsoverkop verhuizen. Door alles wat ik heb meegemaakt, worstelde ik jarenlang met zware mentale problemen en kreeg ik te horen dat ik een complexe posttraumatische stressstoornis (C-PTSS) heb”, legt ze uit. ,,Er zijn momenten geweest dat ik het leven niet meer zag zitten en het gevoel had dat opgeven de enige uitweg was.”
Denk jij aan zelfdoding of maak jij je zorgen om iemand? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie via www.113.nl of bel 113 (lokaal tarief) of 0800-0113 (gratis).
Inmiddels kan de 35-jarige stellen dat ze de regie over haar leven heeft teruggepakt. ,,Ik heb veel therapie gehad, waaronder de traumatherapie EMDR. Uiteindelijk merkte ik dat die professionele hulp niet meer zo goed bij me paste; ik wilde het op mijn eigen manier gaan doen”, legt ze uit. Met een warme glimlach vult ze aan: ,,En ik haal gigantisch veel levenskracht uit mijn kinderen.”
Deborah grijpt nu het Miss Destiny-podium met beide handen aan om haar stem te gebruiken. Ze is vastberaden om de soms subtiele signalen van misbruik en femicide aan het licht te brengen en om slachtoffers te laten weten dat ze niet alleen zijn. ,,Het leven, hoe gebroken het soms ook voelt, kan weer kleur krijgen”, wil ze iedereen op het hart drukken. ,,Misschien anders dan gedacht, maar soms juist mooier en betekenisvoller.”
(De tekst gaat verder onder de video.)
A post shared by Deborah (@deborah.vm)
MEER DAN EEN FONKELENDE KROON
Op dit moment zit Deborah nog volop in het intensieve Miss Destiny-traject. ,,We hebben wekelijkse bijeenkomsten. Uiteraard hoort daar catwalk- en danstraining bij. Maar er is ook volop aandacht voor hoe we onze boodschap het beste overbrengen en hoe we onze socials kunnen inzetten”, schetst ze. ,,Het is zoveel meer dan een verkiezing. Het is een reis van erkenning, heling en zichtbaarheid.”
Uiteraard zou het een prachtige bekroning zijn als Deborah straks een van de titels naar huis kan nemen, maar haar drijfveer reikt een stuk verder dan een fonkelende kroon op haar hoofd. ,,Ik wil vooral stralen op dat podium. Daar staan om de stem voor vrouwen te zijn die niet durven spreken of niet meer kunnen spreken. Dat is het hoofddoel.”
Het traject heeft haar in die zin al ruim voor de finale veel gebracht. ,,Ik heb al mogen spreken voor een meidengroep op een instelling waar ik zelf heb gezeten. Daarnaast zijn er lijntjes gaan lopen met Plan International en kloppen er meiden bij me aan, zo van: Deborah, wat zou jij doen?” Ook is Deborahs zelfacceptatie sterker dan ooit. ,,Door wat ik heb meegemaakt, heb ik een aantal littekens op mijn gezicht. Daar was ik lang onzeker over. Nu sta ik voor de camera en bedek ik ze niet langer.”
(De tekst gaat verder onder de foto.)
OOG WIL OOK WAT
Hoe ijzersterk de boodschap ook is, het oog wil uiteraard ook wat bij een missverkiezing. Hoe de finaliste in juni exact op het podium verschijnt, is ondanks een overvloed aan ideeën nog niet helemaal in steen gebeiteld. Bovendien blijft haar definitieve look nog even een goedbewaard geheim. Wel licht ze een tipje van de sluier op: een van de ontwerpen zal symbool staan voor haar eigen leven. Lachend voegt ze toe: ,,Ik ben overigens nog wel op zoek naar een ontwerper die mijn ideeën voor die outfit kan samenvoegen tot één geheel.”
Het is zoveel meer dan een verkiezing. Het is een reis van erkenning, heling en zichtbaarheid
Welke creatie ze in juni ook draagt en of ze nu met de hoofdprijs naar huis gaat of niet; Deborah staat er. Niet langer weggedoken, maar vol in het licht. En dat is misschien wel de belangrijkste boodschap die ze vanaf het podium de zaal in wil sturen. ,,Mijn deelname is een manier om te laten zien dat je niet ‘kapot’ bent omdat je dingen hebt meegemaakt. Je bent juist ongelooflijk sterk omdat je er nog staat.”
Deborah komt op zondag 7 juni in actie tijdens de finale van Miss Destiny 2026. Stemmen voor een van de titels kan nu al via Instagram.