‘Dick Schreuder is de beste trainer die we ooit meemaakten bij Fortissimo’
20 maart 2026 om 16:02 Voetbal Nieuws uit Ede Tips van de redactieEDE De 54-jarige Dick Schreuder is op dit moment misschien wel de meest besproken en succesvolste trainer van ons voetballand. Met zijn huidige club NEC haalde Schreuder dit seizoen de KNVB-bekerfinale, AZ is daarin de tegenstander. Bijna twintig jaar geleden begon de Barnevelder zijn trainersloopbaan in Ede, bij toenmalig zondagderdeklasser Fortissimo. Een terugblik met twee betrokken spelers van toen.
door Eip Janssen
Gedurende de seizoenen 2005/2006 (deels), 2006/2007 en 2007/2008 (deels) stond Schreuder bij Fortissimo aan het roer. Het was een turbulente tijd waarin hij eerst als opvolger van Fred Helbling tussentijds instapte en in zijn laatste seizoen voortijdig afscheid nam. De spelers Kevin Bijsterveld (destijds 17 jaar) en Mike de Wit (destijds 21 jaar) hebben bijna twintig jaar later goede herinneringen aan het eerste trainersavontuur van Dick Schreuder. ,,Of wij toen al een toptrainer in hem zagen? Wij waren de jonkies in de groep. Maar we zagen wel dat Dick in die jaren zijn tijd al ver vooruit was. Hij bracht discipline, trainingsinzet en variatie evenals teamgevoel. Om maar niet te spreken over zijn drang om altijd maar aan te vallen”, reageert het duo.
ANDERS
,,Dick Schreuder kwam tussentijds naar Fortissimo. Het was direct merkbaar dat hij een volstrekt andere topsport- en professionele mentaliteit meebracht dan men bij Fortissimo gewend was. Van het ene op het andere moment mocht er in de gang bij de kleedkamers niet meer worden gerookt. Je moest hem aanspreken met ‘trainer’ en zeker niet met zijn voornaam. Daar had Dick in Engeland slechte ervaringen mee opgedaan”, kijkt Bijsterveld terug. ,,Er werd door de spelersgroep echt positief en enthousiast gereageerd op zijn aanstelling. Een voormalige profvoetballer bij Fortissimo. Wie zou niet onder de indruk zijn?’’, lacht Mike de Wit.
Beide spelers merkten dat Dick Schreuder toen al andere kwaliteiten kende dan de gemiddelde amateurtrainer. Zowel op tactisch gebied, maar ook qua invulling van de trainingsstof. ,,Je merkte dat hij een bepaald niveau gewend was van zijn periode in het betaalde voetbal en dat niet altijd terugzag in de basistechniek of tactische kwaliteiten van onze spelers. Ondanks dat hij wist op welk niveau hij trainer werd, maar Schreuder moest daar heel erg aan wennen”, oordeelt De Wit.
,,Misschien is het toeval, maar toen hij onze trainer werd was ik een student op de ALO. Bij mij in de klas zat zijn huidige keeper, Jasper Cillessen. Die was toen ook al fanatiek. Ikzelf was meer gericht op plezier hebben in het voetbal. Bij lange na niet zo prestatiegericht als Dick Schreuder nodig vond. Ik mocht al snel bij de hoofdmacht meetrainen en mijn wedstrijden op zaterdag bij Fortissimo A1 spelen. Dick verwachtte wel dat ik zondags als wissel op de bank zat. Soms mocht ik in een voor mij belangrijke wedstrijd van de A1 geen minuten maken van hem. Hij had me op zondag op de bank nodig. Hij begreep totaal niet dat ik dan als 17-jarige heel teleurgesteld was. Dick Schreuder keek me aan alsof hij water zag branden. Dit om het verschil in mentaliteit aan te geven”, aldus Bijsterveld. ,,Hij begreep daar niets van. Je zat toch bij het eerste op de bank. Misschien wel tot zijn eigen frustratie is hij daar bij een amateurclub als Fortissimo tegenaan gelopen. Maar het heeft hem ook gelouterd”, vult Mike de Wit aan.
Soms mocht ik in een voor mij belangrijke wedstrijden van de A1 geen minuten maken van hem. Hij had me op zondag op de bank nodig. Hij begreep totaal niet dat ik dan als 17-jarige heel teleurgesteld was
DISCIPLINE
Een ander punt wat de spelers zich nog heel goed herinneren is Schreuders zoektocht naar discipline. ,,Eerder zegde je nog weleens af voor een training. Je had altijd wel een argument. Maar dat ging bij Dick Schreuder niet op. Hij begreep totaal niet waarom je je überhaupt zou afmelden voor een training of wedstrijd. Ook als je geblesseerd was moest je altijd je spullen meenemen omdat er altijd wel iets was dat je als geblesseerde speler zou kunnen doen. Bijvoorbeeld in de verzorgingsruimte fietsen of oefeningen doen, of gewoon buiten op het veld wat arbeid verrichten”, gaat het duo verder.
Zowel Kevin als Mike zijn hun oude trainer blijven volgen. ,,Omdat hij je trainer is geweest kijk je toch met meer dan gemiddelde belangstelling naar de uitslagen of beelden van de wedstrijden. Dat Dick als trainer zo succesvol is geworden, maakt je ook wel trots. Ik denk dat NEC niet zijn plafond is en dat hij na dit seizoen of later een stap naar de echte top zal gaan maken”, is De Wit zeker.
LOPEN
Over de wijze waarop Dick Schreuder in die tijd bij Fortissimo trainde en optrad heeft Mike de Wit nog wel een leuke anekdote. ,,Wanneer we een vrije zondag hadden werd er ook bijna altijd in de ochtend getraind. En dat was dan niet een rustige training, maar gewoon volle bak. Jonge spelers wilden in een speelvrij weekeinde nog weleens op zaterdagavond flink doorzakken. Dit had de trainer dan uiteraard in de gaten en dan werd je tijdens de training extra aan het werk gezet. Dan stond er vaak iemand op het veld over te geven. Maar een vrije zaterdagavond die niet in het teken van de (top) sport bij amateurs stond paste niet in zijn beeld”, schatert Mike de Wit.
Een andere wat merkwaardige karaktertrek van Dick Schreuder weet Kevin Bijsterveld nog op te diepen. ,,Als een wedstrijd niet liep zoals hij wilde dan kon de trainer in de rust uit zijn slof schieten. Zijn instructies en opmerkingen waren altijd wel bijzonder duidelijk. Ook daarin was te zien dat hij een goede leermeester is. Wat ook leuk was, nu ik eraan terugdenk, was dat zijn broer Alfred regelmatig naast de dug-out stond. Alfred gaf zijn broer Dick zo nu en dan ook wat tips en tricks om een wedstrijd om te draaien. Ik denk dat er toen heel wat punten zijn binnengehaald door een mix van de twee ‘Schreuder-voetbalbreinen’. Maar ook rond wedstrijdbesprekingen was wel iets leuks. De familie Mȍller, tot in hun vezels Fortissimo-mensen, maakten altijd soep voor de selectie. Dat werd heel erg gewaardeerd door de spelers. Maar Dick Schreuder liet de soep staan. De reden? Je ging er zo van zweten.”
(de tekst gaat onder de foto verder)
Mike de Wit als jonge speler van Fortissimo - Privécollectie Mike de Wit
SPORTIEF OPZICHT
In sportief opzicht heeft Dick Schreuder het bij Fortissimo in zijn seizoenen goed gedaan. ,,Toen hij kwam stonden we onderaan in de derde klasse. Door het veranderen van de speelstijl en het verbeteren van onze fitheid gingen we wedstrijden winnen. Aanvallend gingen we vanaf achteruit de lange bal spelen. Voorin moest het duel dan gewonnen worden en op de helft van de tegenstander gevoetbald worden. Middenvelders sloten bij en de backs dekten door. Hierdoor probeerden we de druk op de tegenstander te houden. Als centrale verdediger stond je in de omschakeling verdedigend vaak 1 op 1. Dat was voor mij als één van de centrale verdedigers hard werken. Vooral omdat de ruimtes achterin dan erg groot waren. Uiteindelijk wisten we ons te handhaven. Fortissimo pakte door een goede reeks het eerste seizoen van Dick nog bijna een periodetitel In zijn tweede seizoen lukte het Fortissimo weer net niet een periodetitel te pakken”, zegt De Wit.
(de tekst gaat onder de foto verder)
Kevin Bijsterveld. - Privéfoto
,,Ik herinner me nog een oefenwedstrijd tegen het FC Lienden van Hans Kraay. Zij speelden vele klassen hoger dan Fortissimo. De ruststand was gelijk, ik dacht 0-0. In de kleedkamer hoorden wij dat Hans Kraay als een gek tekeerging. Dick Schreuder genoot en zei toen genietend en trots dat het onze verdienste was. Uiteindelijk verloren we de wedstrijd wel. Maar dat was tijdens dat kwartier bijzaak”, geniet Bijsterveld nu nog.
Het spelersmateriaal waarmee je werkt is soms bepalend. Maar bij hem was het zijn spelvisie en je paste maar aan
SPEELSTIJL
,,Als 17-jarige begreep ik hem niet altijd. Maar nu des te meer. Wat ik mij goed van zijn trainings- en speelstijl herinner is het hoge en felle druk zetten en het aanvallende spel dat hij er altijd in probeerde te krijgen. Dit zie je nu nog steeds terug bij NEC. Hij was altijd op het veld bezig met tellen, zorgen dat je met minimaal hetzelfde aantal spelers in een ruimte staat zodat je de tegenstander vast kunt zetten en maximaal druk kan zetten”, weet Bijsterveld nog.
,,Dat klopt. Ik herken ook veel in zijn werkwijze nu bij NEC. Vooral de intensiteit waarmee er wordt gespeeld. Dick verlangt altijd het uiterste van zijn spelers tijdens trainingen en wedstrijden. Daardoor zijn de spelers topfit en haalt hij het maximale uit zijn spelers waardoor ze ook echt beter worden. Ook het hoge en felle druk zetten is herkenbaar met veel spelers op de helft van de tegenstander. Deze stijl van spelen vraagt ook om fitte spelers. Verder speelt hij met het aanvallende spel altijd om te winnen. Daar moesten we bij Fortissimo wel aan wennen. Maar ik denk de trainer omgekeerd ook. Het spelersmateriaal waarmee je werkt is soms bepalend. Maar bij hem was het zijn spelvisie en je paste maar aan”, lacht Mike de Wit.
AANPAK
,,Zijn trainingen waren altijd pittig, maar wel leuk. Regelmatig grote partijen om wedstrijdsituaties te simuleren en heel veel kleine partijvormen op hoge intensiteit. Na zo’n training was je vaak al behoorlijk op. Als je dan dacht dat het klaar was, had de trainer Schreuder vaak nog iets in petto. Dan moesten we als extra nog wat loop- of sprintoefeningen doen. Vooral het sprinten van de ene naar de andere kant van het veld staat mij nog bij. Dick zei altijd dat als je nog kan praten, dan kan je nog wel een tijdje door. Door de pittige trainingen en dan ook nog de extra oefeningen werden we hartstikke fit. Ik denk dat wij als Fortissimo ook nooit meer zo fit zijn geweest als onder hem.”
,,Ondanks zijn fanatisme mocht je wel fouten maken, als je maar honderd procent inzet toonde. De wedstrijdbesprekingen waren kort en duidelijk. Hield je je tijdens de wedstrijd niet aan de afspraken dan kreeg je het tijdens de wedstrijd wel te horen. Ook kon het zo zijn dat je direct werd gewisseld. Wat ik nu met de wetenschap van toen heel leuk vond is het feit dat de trainer het normaal vond dat je als speler twee paar voetbalschoenen had. Een paar gewone en een paar met ijzeren noppen (pinnen). Wanneer je op een nat veld stond, je gleed uit en had je geen pinnen aan, dan werd hij helemaal gek. Dus veel spelers kochten snel een paar extra voetbalschoenen”, put De Wit uit zijn herinneringen.
PROFESSIONEEL
De spelers blijven gedurende het gehele gesprek benadrukken dat Dick Schreuder tijdens zijn periode bij Fortissimo veel zaken ten goede heeft gekeerd. ,,Ik heb zelf zo’n twintig jaar bij Fortissimo gevoetbald en Dick is verreweg de beste trainer waar ik ooit onder heb gespeeld. Het verbaast mij niet dat hij stap voor stap hogerop is gekomen en het nu zo goed doet. Toen ik voor het eerst in de basis stond was ik zo’n 17 jaar oud, dat laat wel zien dat Schreuder toen de jeugd al een kans wilde geven. Maar als je een mindere wedstrijd speelde, hoefde je ook als 17-jarige jongen niet op een opbeurend woordje van hem na afloop te rekenen. Hier was hij te veel een professional voor. Voordat ik mijn eerste basisplaats kreeg had ik overigens al twee keer de laatste twintig minuten van een wedstrijd warmgelopen zonder in te vallen. Ook toen was dat iets wat je maar moest incasseren zonder uitleg te krijgen”, schatert Kevin Bijsterveld.
,,Dick ging voor ons als spelers wel door het vuur. En wat nodig was kaartte hij binnen de club gewoon aan. Ik weet dat dat we ineens trainingskleding en allemaal nieuwe dure ballen kregen. Ook kwam er naast de twee vaste trainingsavonden een derde trainingsavond bij. Dit voor spelers die extra wilde trainen. Ook deze avond was er vaak een hoge opkomst. Dat de energierekening hoger werd boeide niet”, weet De Wit nog.
JAMMER
Bij Fortissimo deed Dick Schreuder nog graag mee aan een partijtje tijdens de training. Maar niet altijd was dat succesvol. ,,Ook dan was de winnaarsmentaliteit terug te zien. Altijd fel en alles willen winnen. Na een fel duel met een speler werd Dick na de training door desbetreffende speler opgezocht in de hoofdbestuurskamer en bij de keel gegrepen. De toevallig aanwezige voorzitter moest ertussen komen om deze speler weg te halen”, gaat Bijsterveld verder.
,,Dat weet ik nog wel. Deze speler was boos omdat hij door de trainer tijdens een training in een duel behoorlijk werd aangepakt. Dick vond dat gewoon. Onze speler echter totaal niet”, vult Kevin Bijsterveld aan. Het gevolg was wel dat Dick Schreuder, die eerder al een keer gedreigd had tussentijds op te stappen, uiteindelijk februari 2008 de handdoek in de ring gooide en zijn contract liet ontbinden. Hij werd trainer bij SDV Barneveld, waar hij ook al interim-trainer was.
,,Ik weet nog dat ik er goed ziek van was dat Dick Schreuder eerder vertrok. Hij haalde echt het maximale uit ons. De trainer maakte ons allemaal fitter en beter. En ondanks dat Schreuder als trainer op voetbalgebied keihard was, had hij zeker ook een menselijke kant. Dick was echt geïnteresseerd hoe het privé met je ging”, wil De Wit gezegd hebben.
Zowel Kevin Bijsterveld als Mike de Wit sluiten eensgezind af. ,,Nooit een betere trainer gehad. Dick Schreuder is en was een kanjer. Maar als toen nog jonge speler besefte je dat te weinig. Blij nog met hem te hebben gewerkt. Hij heeft ons betere spelers gemaakt. Een trainer heeft echt wel invloed, mits je ervoor open staat”, eindigen zij.