Groeten van Jochem Schut uit Zürich: ‘Een grote speeltuin voor mensen die van natuur en sport houden’
26 maart 2026 om 09:58 Mensen Groeten uit... Nieuws uit EdeEDE Het zijn globetrotters, Edenaren die hun geboortegrond hebben verlaten om elders in de wereld een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek ‘Groeten uit...’ spreekt Ede Stad Plus emigranten over hun nieuwe leven in het buitenland. Jochem Schut (25) ontdekte zijn passie al vroeg en liet die nooit meer los. Hij is zó gek op bergsport, dat hij na zijn studie besloot Ede achter zich te laten en naar Zwitserland te verhuizen.
door Denise Hoek
Jochem groeide op in Ede, waar hij meerdere verhuizingen meemaakte. Hij werd geboren aan de Nachtegaallaan en woonde later onder meer aan de Burgemeester Prinslaan en de Verbindelaarsweg. „Ik groeide op in een gezin met twee jongere zusjes en ging naar de Louise de Coligny-school. Daarna haalde ik mijn vwo-diploma op het Marnix College. Naast school speelde ik fanatiek tennis bij ETC en werkte ik bij het toenmalige Tapasia, mijn eerste bijbaantje. Daarna was ik nog krantenbezorger, afwasser bij het Pomphuis en hulpje bij Van der Toorn Personenschade.”
(tekst gaat verder onder de foto)
Bron: Eigen foto
Na zijn middelbare school volgde Jochem een master in Rotterdam. „Daar kreeg ik de kans om een uitwisselingssemester in St. Gallen te doen. Omdat ik eerder al een seizoen als skileraar in Oostenrijk had gewerkt, beviel het me goed om ieder weekend de bergen in te kunnen. Na een stage in Zürich besloot ik na mijn master daarheen te verhuizen, zodat ik zo veel mogelijk tijd in de bergen kon doorbrengen.” Zo gezegd, zo gedaan. De Edenaar vertrok naar het buitenland om zijn grote hobby achterna te gaan: bergsport.
HUILENDE JOCHEM
Die passie had hij al op jonge leeftijd. „Vroeger skieden we in Frankrijk en wandelden we in de zomer in hetzelfde gebied. Op de terugweg zat er steevast een huilende Jochem in de auto, omdat hij de bergen in de achteruitkijkspiegel zag verdwijnen terwijl we terugreden naar het vlakke Nederland. Ik heb niet per se een passie voor Zwitserland, maar voor de Alpen in het algemeen.”
(tekst gaat verder onder de foto)
Bron: Eigen foto
Er zat er steevast een huilende Jochem in de auto, omdat hij de bergen in de achteruitkijkspiegel zag verdwijnen
GROTE SPEELTUIN
Daarom wil hij graag dicht bij de bergen blijven wonen. „Of dat in Zürich is, weet ik niet. Innsbruck is ook een aantrekkelijke optie. Het is heerlijk dat ik nu op elk moment mijn spullen kan pakken en allerlei bergsporten kan doen. Het is een grote speeltuin voor mensen die van natuur en sport houden.”
Sport vormt dan ook de rode draad in zijn leven. „Mijn dagelijkse leven staat in het teken van werk en sport. Sinds drie jaar werk ik bij Electra, een snellaadpalenbedrijf. Ik werk in business development en zorg ervoor dat ons merk bekend wordt in Zwitserland. In de ochtend, voordat mijn werk begint, ben ik vaak op de Uetliberg voor zonsopgang, om de dag te starten met een trailrun. Na werk ga ik vaak nog hardlopen of klimmen in de boulderhal.”
AVONTUUR EN HET ONBEKENDE
De integratie verliep soepel. „Zwitserland is zoals het bekendstaat: gestructureerd en georganiseerd. Het hielp dat ik de taal al sprak, doordat ik die had geleerd van mijn huisgenoten in St. Gallen. Veel van mijn vrienden uit die tijd zijn later ook naar Zürich verhuisd.”
(tekst gaat verder onder de foto)
Bron: Eigen foto
Aan het leven buiten Nederland was hij snel gewend. „De eerste keer dat ik in het buitenland woonde, was ik zestien, toen ik als skileraar in Oostenrijk werkte. Sindsdien heb ik vaker langere tijd buiten Nederland doorgebracht, dus het wennen ging snel. Ik houd van avontuur en het onbekende.”
CHRÜSIMÜSI
Ook de taal heeft hij zich eigen gemaakt. „Zwitsers-Duits is een leuke taal. Ik spreek het inmiddels vloeiend en tot mijn verbazing lijkt de structuur vaak meer op het Nederlands dan op het standaard Duits. Mijn lievelingswoord is ‘chrüsimüsi’, wat zoiets betekent als ‘wirwar’ of ‘chaos’.”
Het zijn globetrotters, Edenaren die hun geboortegrond hebben verlaten om elders in de wereld een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek ‘Groeten uit...’ spreekt Ede Stad.nl emigranten over hun leven in het buitenland.
BEZOEK AAN EDE
Jochem woont op zo’n acht uur rijden van Ede, maar probeert zijn familie regelmatig te zien. „Mijn ouders en jongste zusje wonen nog steeds in Ede en mijn opa en oma in Lunteren. Ik ga ongeveer eens in de twee maanden terug. Vooral de mensen mis ik, en de herinneringen die ik daar heb gemaakt met vrienden en familie. Daarnaast mis ik de Edese Heide, waar ik altijd heerlijk kon hardlopen. En natuurlijk het ijs van Puro.”
Het leven is magischer als je ruimte laat voor spontaniteit
Zijn ultieme droom ligt nog steeds in de bergen. „Ik werk toe naar het worden van berggids. Daarom wil ik ook dicht bij de bergen blijven wonen. De opleiding duurt drie jaar en leert je gidsen in allerlei bergsporten, zoals skitoeren, bergbeklimmen, gletsjerwandelingen en rotsklimmen. Mensen inspireren en een nieuwe wereld laten zien, vind ik geweldig. Dat is mijn doel voor de komende jaren. Verder houd ik niet van te veel plannen; het leven is magischer als je ruimte laat voor spontaniteit.”
(tekst gaat verder onder de foto)
- Eigen foto
‘GO FOR IT’
Aan Edenaren die twijfelen om te emigreren heeft Jochem een duidelijke boodschap: „Go for it. Er is zoveel te ontdekken in de wereld en het opent deuren waarvan je niet eens wist dat ze bestonden. Vrienden vind je overal, als je er maar voor openstaat.” Tot slot heeft hij nog een persoonlijke boodschap: „Een hele dikke knuffel voor mijn grote vriend die me uitnodigde om aan dit format mee te doen: mijn opa.”
Meer verhalen over Edenaren in het buitenland lezen? Je vindt hier alle reeds gepubliceerde artikelen in de serie ‘Groeten uit...’.
Ben of ken jij iemand die ook zo’n avontuur is aangegaan? Laat het ons weten.
