Columnist Cynthia Lukassen over herfst in Kernhem
30 maart 2026 om 10:23 OpinieEDE Een briesje aait mijn wang en het zonnetje schijnt op mijn hoofd, terwijl ik mijn ochtendwandeling maak. De ecozone van Kernhem slingert langs bomen, water en grasvelden en voelt als een beetje natuur op loopafstand. Bloemetjes verschijnen voorzichtig, vogels zijn druk met nestjes en alles wordt weer frisgroen.
Nou ja, bijna alles. Want er is één hardnekkige uitzondering in onze wijk: de beukenhaag.
VERPLICHT ONDERDEEL
Toen wij hier zo’n elf jaar geleden kwamen wonen, waren ze net geplant. Kleine, zielige stokjes langs de voortuin en een hele rij langs onze achtertuin. Keurig tussen ons en de parkeerplaatsen, elke dag een flinke dosis uitlaatgassen meepikkend. We vroegen nog of ze weg mochten. Dat mocht niet. Een schutting erachter? Prima. Maar deze haag moest blijven. Gemeentebeleid. Een verplicht onderdeel van het groene straatbeeld.
Nu kun je veel zeggen over een beukenhaag, maar ‘groen’ is niet het eerste wat in me opkomt. Het grootste deel van het jaar staan ze er wat treurig bij, met dor goudbruin blad. Privacy bieden ze nauwelijks. Sterker nog, je kijkt er met gemak doorheen.
(De tekst gaat verder onder de foto.)
Columnist Cynthia Lukassen - Ted Walker
En nu de rest van de wijk ontploft in lentegroen, laten de Kernhemse beukenhagen zuchtend hun bladeren los. Zo krijgen we elk jaar een subtiel herfstgevoel in de lente. Pas daarna volgt de wederopstanding: kale takken, voorzichtig nieuw blad en uiteindelijk — het moet gezegd — een paar maanden écht groen. Tot de cyclus zich weer herhaalt.
SNELLE KEUZE OP PAPIER
Na al die jaren vraag ik me nog steeds af waarom juist deze haag symbool staat voor onze groene wijk. Was het een snelle keuze op papier? Of een goede deal met een handelaar?
Toch kan het anders. Want wandelend door de Leudal en het Vechtdal straalt het groen me wél tegemoet. Met lichte jaloezie vraag ik me toch af waarom hier wel frisse, groene bomen staan. Waren de Kernhemse beuken niet leverbaar? Waren deze in de bonus? Of is hier een ontwerper aan de slag gegaan die de beukenhaagmemo van Kernhem had gemist?
Eenmaal thuisgekomen veeg ik nog even snel de dorre lentebladeren van onze ‘groene’ haag op. De schutting blijft nodig om het zicht naar onze tuin te beperken, ook na 11 jaar. Hopelijk wordt bij het ontwerpen van nieuwe Edese wijken niet alleen gedacht aan meer groen, maar ook aan groen dat echt werkt voor de mensen die er wonen. Zodat woonplezier en vergroening van onze woonplaats hand in hand blijven groeien. En bloeien.
door Cynthia Lukassen
Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.