De vrijwilligers van natuurgroep 'Bos en hei' genieten even van een welverdiende koffiepauze in de zon. Tweede van links is Wouterus Beekhuis en rechtsvooraan Henk Kohsiek.
De vrijwilligers van natuurgroep 'Bos en hei' genieten even van een welverdiende koffiepauze in de zon. Tweede van links is Wouterus Beekhuis en rechtsvooraan Henk Kohsiek. Diana Kervel

Vrijwilligers natuurwerkgroep leggen laatste hand aan rolstoelpad Heidebloemallee Ede: ‘Echte ambassadeurs’

28 maart 2026 om 17:50 Maatschappelijk Nieuws uit Ede

EDE Met schoffels, kruiwagens en een flinke dosis enthousiasme werken vrijwilligers in het Edese bos aan een bijzonder project: een rolstoelpad dat voor iedereen toegankelijk moet zijn. Het pad bestaat al langer, maar raakte afgelopen jaren verwilderd. Terwijl de gemeente recent het pad inkortte en nieuwe half-verharding aanlegde, zorgen betrokken inwoners ervoor dat het pad ook écht begaanbaar wordt voor mindervaliden.

door Diana Kervel

Aan de rand van het bos klinkt gelach en geroezemoes. Een groep van zo’n elf vrijwilligers is bezig de randen van het pad vrij te maken. Takken worden weggehaald, ondergrond geborsteld en kuilen opgevuld. Het doel: een veilig en toegankelijk pad voor mensen die minder goed ter been zijn.

Wouterus Beekhuis is als coördinator van natuurwerkgroep Bos en Heide er blij mee. Via de bosbeheerder kreeg hij in april vorig jaar al eens het verzoek om het rolstoelpad aan de Heidebloemallee schoon te maken en weer, voor zover mogelijk, op de oude breedte te brengen. ,,Het bleek een flinke klus, er was geen beginnen aan. Het was te groot voor ons om aan te pakken zonder groot materieel.” 

Het was te groot voor ons om aan te pakken zonder materieel.

Nu is de bestrating gereed door de gemeente. ,,Voor ons begint het nu, ook al is het broedseizoen nu begonnen. Er gaat enorm veel tijd zitten in het netjes maken van de randen en het onderhoud.” De groep komt een keer in de twee weken bij elkaar.

Dan is er even koffiepauze. De mannen gaan lekker in het zonnetje zitten, halverwege het rolstoelpad. De picknicktafel heeft een mooit uitzicht op een deel van het oude pad.


De vrijwilligers van natuurgroep ‘Bos en heide’ genieten even van een welverdiende koffiepauze in de zon. Dagmar staat en schenkt de koffie in. - Diana Kervel 

,,Het nieuwe pad wijkt af van het oude. Dit is een natuurcompensatiemaatregel. Op sommige plaatsen willen we meer rust in de natuur, zodat we op andere plaatsen kunnen blijven recreëren. Specifiek in dit gebied ontstaat er zo meer rust op de kleine heide.” Gelukkig is er tijd voor een praatje over de voortgang van het werk. Raadslid Henk Kohsiek (D66) maakt ook deel uit van de groep. In de gemeenteraad heeft hij zich onder meer ingezet voor veilige schoolroutes, het past wel bij dit vrijwilligerswerk. ,,Ik hoop altijd dat de raadsvergaderingen niet al te zeer uitlopen. Op vrijdag moet ik weer vroeg uit bed om hier in het bos aan de slag te gaan. Ik zit nu ongeveer vier jaar in deze natuurwerkgroep. Ik hoorde ervan via de Buurtspraak Ede-Veldhuizen.” 

NATUURBEHEERDER

Bart Smulders, natuurbeheerder van de gemeente Ede, houdt een oogje in het zeil en ondersteunt waar nodig. Hij wordt regelmatig ‘boswachter’ genoemd, maar nuanceert dat zelf. ,,Dat is een beetje de volksmond,” zegt hij. ,,Maar officieel ben ik natuurbeheerder. Samen met een team zijn we verantwoordelijk voor alle natuur die in bezit is van de gemeente, zo’n 2500 hectare.” Ook het Mierenreservaat in Bennekom hoort daarbij.

Deze mensen zijn ambassadeurs van de natuur, zonder dat ze het doorhebben.” 

Volgens Smulders draait het niet alleen om machines en beleid, maar juist om mensen. ,,Je kunt hier met grote machines aan de slag, maar vrijwilligers verstoren de natuur niet. Ze zijn rustig bezig, zien meer en voelen zich betrokken. Het zijn eigenlijk ambassadeurs van de natuur, zonder dat ze dat zelf altijd doorhebben.”

ENTHOUSIASTE GROEP VRIJWILLGERS

De natuurwerkgroep Bos en Hei bestaat uit een gemotiveerde groep, variërend van ervaren vrijwilligers tot nieuwkomers. Sommigen doen al jaren mee, anderen zijn net aangesloten. Een vrijwilliger: ,,Het begon eigenlijk met de opschoondag op school. Mijn kleindochter deed daaraan mee en ik hielp haar. Zo ben ik gevaren.” 

Een van de nieuwere vrijwilligers, de 23-jarige Dagmar, vertelt waarom hij zich heeft aangemeld: ,,Ik kom uit de Randstad en ben hier vorig jaar komen wonen. Toen dacht ik: wauw, we zitten naast de Veluwe. Ik heb altijd hard gewerkt om mijn gezin te onderhouden en een woning te krijgen. Nu wil ik ook iets doen wat ik echt leuk vind en financieel kan het nu. Vrijwilligerswerk in de natuur is dan een mooie eerste stap voor een vaste baan in deze bossen.” Lachend voegt hij toe: ,,Ik heb natuurlijk ook op scouting gezeten, daar is ook een mooie basis gelegd.” 

Het werk wordt allesbehalve als straf ervaren, al wordt er soms gegrapt. ,,We staan weer te schoffelen, het lijkt wel een taakstraf,” klinkt het lachend. Maar de sfeer is goed en de motivatie hoog. ,,Het is gewoon mooi om buiten bezig te zijn en samen iets op te bouwen.”

TOEGANKELIJK VOOR IEDEREEN

Hoewel de gemeente het pad een ‘inclusiepad’ noemt, houden de vrijwilligers het liever simpel. ,,Noem het gewoon een rolstoelpad,” zegt een van hen. ,,Dan weet iedereen waar het voor bedoeld is.”

(Tekst gaat verder onder de foto)


De laatste hand wordt gelegd aan het rolstoelpad van 1,5 kilometer nabij de Heidebloemallee. Rechtsaf wordt dit inclusiepad vervolgd. - Diana Kervel 

En dat doel is duidelijk: een route waar ook mensen in een rolstoel of met een beperking van de natuur kunnen genieten. Dat betekent dat niet alleen het pad zelf, maar ook de omgeving moet kloppen. Zo wordt er gekeken naar bankjes die daadwerkelijk bereikbaar zijn en naar obstakels langs de route. ,,Het heeft geen zin om een bankje neer te zetten als je er met een rolstoel niet kunt komen,” legt een vrijwilliger uit. ,,Daar moet je echt over nadenken.”

SAMENWERKING MET DE GEMEENTE

De samenwerking tussen vrijwilligers en gemeente verloopt goed. De gemeente zorgt voor de grote lijnen en materialen, terwijl vrijwilligers het onderhoud en de afwerking oppakken. ,,Het is niet vrijblijvend,” zegt een van de kartrekkers. ,,We maken afspraken en plannen werkdagen. Zo hopen we rond Pasen een heel eind klaar te zijn. Misschien moeten we gelijk wat paaseieren verstoppen.”

Dat betekent niet dat het werk dan stopt. ,,Onderhoud blijft nodig,” vult Smulders aan. ,,De natuur groeit door. Maar dat is juist ook het mooie: het blijft in beweging.”

(Tekst gaat verder onder de foto)


De vrijwilligers van natuurgroep ‘Bos en heide’ overleggen met natuurbeheerder Bart Smulders (links) van de gemeente Ede. - Diana Kervel 

MEER DAN ALLEEN EEN PAD

Het project is voor veel betrokkenen meer dan alleen een wandelpad. Het brengt mensen samen, zorgt voor bewustwording en geeft vrijwilligers de kans om actief bij te dragen aan hun leefomgeving. ,,Je hoort vaak mensen klagen over hoe dingen gaan,” zegt een van de aanwezigen. ,,Maar je kunt ook zelf iets doen. Dit is daar een mooi voorbeeld van.”

De koffiepauze zit erop. Terwijl de groep weer verder gaat met het werk, klinkt het eensgezind: dit pad is er niet alleen voor nu, maar voor de toekomst. En vooral: voor iedereen.

De vrijwilligers van natuurgroep 'Bos en hei' genieten even van een welverdiende koffiepauze in de zon.
Afbeelding