Sportgezichten: Laura Struik wil dat alles tot in de puntjes verzorgd is bij CKV Reehorst ‘45
11 april 2026 om 09:54 KorfbalEDE Het zijn vaak stille krachten, maar ook bekende gezichten binnen een vereniging: de vrijwilligers. In de rubriek ‘Sportgezichten’ portretteert Ede Stad Plus deze leden van Edese sportclubs. Vandaag: Laura Struik van korfbalvereniging CKV Reehorst ‘45.
door Eip Janssen
Voor Laura Struik (31) is het gewoon dat zij veel voor haar korfbalclub doet. Een beetje verrast reageerde zij eerst toen zij werd benaderd voor deze rubriek. Er valt bijna een heel A4’tje vol te pennen met wat Laura allemaal zichtbaar en onzichtbaar deed en doet bij de korfbalclub.
De ‘bezige bij’ rust niet voordat iedereen het naar zijn zin heeft binnen de club. Bestuurslid Communicatie en PR, beheer social media en website, verzorgt al het drukwerk, helpt bij evenementen en ledenwerving, doet onderzoek en beheert het contact met fotografen en pers. Daarnaast was zij de afgelopen vijf jaar teammanager van Reehorst A1. Voor hen regelde zij alle schema’s, kleding, bidons en EHBO en zorgde ervoor dat wedstrijden gefilmd en geanalyseerd werden. Daarnaast vindt zij bardienst en zaalwacht ook leuk om te doen, maar daar wordt zij vanwege andere taken niet vaak voor ingedeeld. Zij speelt zelf in Reehorst 3 nog haar partijtje korfbal mee.
De eerder gepubliceerde artikelen in de rubriek Sportgezichten zijn te lezen in ons dossier.
,,Ik ben nu negen jaar vrijwilliger bij Reehorst. Zoals hierboven beschreven doe ik veel dingen. In 2017 heb ik officieel taken opgepakt. Ik ben destijds begonnen met het beheren van de social mediakanalen. Het beheer van Facebook en YouTube nam ik over van iemand anders en daarna heb ik zelf Instagram, WhatsApp, Twitter en LinkedIn opgestart. In de coronaperiode kwam daar het coördineren van de livestream bij. Op die manier hielden we het publiek betrokken bij de vereniging. In 2020 ben ik officieel gekozen in het bestuur (Communicatie en PR) en werd ik teammanager van de A1”, opent zij.
(Tekst gaat onder de foto door.)
Laura Struik op het veld waar zij graag vertoeft: Korfballen is haar lust en leven. - Eip Janssen
OPEN HUIS
Op de vraag waarom juist Reehorst en korfbal is Laura duidelijk. ,,Ik heb mij vanaf het begin thuis gevoeld bij Reehorst. Een gevoel dat er gelijk was toen ik in het seizoen 2004/2005 begon met de korfbalsport. In de periode 2012 tot 2016 ben ik wegens mijn studie in Amsterdam even gestopt met korfballen. Het was lastig te combineren vanwege de reistijd en zonder trainen zou je elke zaterdag wissel zijn. Dat vond ik begrijpelijk, maar dan stopte ik liever even met korfballen. Maar al snel miste ik het verenigingsgevoel. Reehorst voelt echt als één grote familie. Ons kent ons. Maar ondanks dit hechte gevoel zijn ook nieuwe mensen altijd erg welkom en doen wij er alles aan om ze op hun gemak te stellen. Dit vind ik erg mooi aan Reehorst: ook als buitenstaander ben je welkom en word je snel opgenomen in de vereniging.’’
Snel maakt Laura Struik duidelijk dat vrijwilliger zijn voor haar de normaalste zaak van de wereld is: ,,Je bent lid van de club. Het is niet alleen consumeren maar ook iets terug doen. Dat ik negen jaar geleden met het beheren van de Facebookpagina begon, was gezien mijn afgeronde studie Sportmarketing passend.”
LOGISCH
,,Vrijwilliger zijn is voor mij logisch. Je mag van andere vrijwilligers niet verwachten dat zij altijd voor je klaar staan als je zelf niets doet, vind ik. En niet in de laatste plaats vind ik hetgeen ik doe gewoon erg leuk.” De samenwerking tussen de vrijwilligers binnen Reehorst wordt als prettig ervaren. ,,Soms is het even lastig elkaar te bereiken omdat je op andere momenten of gebieden vrijwilligerswerk verricht. Maar uiteindelijk vind je elkaar altijd als je dat echt wilt. Zeker als je projectmatig met elkaar samenwerkt. Passie is iets moois, maar kan soms ook in de weg zitten en vooruitgang tegenhouden. Het is belangrijk om een balans te vinden tussen vooruitgang en het behouden van de kernwaarden van een vereniging. Je wilt bovendien geen heilige huisjes omver schoppen. De club en de leden zijn altijd belangrijker dan de eenling”, lacht Struik.
Zij voegt er nog aan toe dat in haar ogen het mooiste van vrijwilligerswerk het feit is dat je het echt samen doet. ,,Je hebt elkaar nodig. De identiteit van de club, de leden, de uitstraling zowel intern als extern zijn altijd belangrijker dan wat de eenling vindt.”
‘Mooi als iedereen geniet’
De vrijwilligster vertelt dat zij tot voor kort niet op een uurtje meer of minder keek. ,,Dan moet je echt wel aan tien tot twaalf uur per week denken. Nu ik zwanger ben probeer ik het wat rustiger aan te doen en ben ik bijvoorbeeld gestopt als teammanager van de A1.” zegt Struik. ,,Dit kostte namelijk veruit de meeste tijd.”
BEREIKBAAR
Als bestuurslid Communicatie en PR is het belangrijk dat leden weten hoe ze haar moeten en kunnen bereiken. ,,Je wilt niet verrast worden, op de hoogte zijn van nieuwtjes en activiteiten is belangrijk. Ik krijg input vanuit andere mensen binnen de vereniging. Het is dan vervolgens aan mij om dit op een leuke en vooral duidelijke manier te communiceren. Ik denk dat dat bij Reehorst goed gaat.”
(Tekst gaat onder de foto door.)
Even het bord opleuken. Het moet echt tot in de puntjes verzorgd zijn. - Familie Struik
Laura Struik is en blijft een vrijwilligster die altijd probeert in het belang van haar vereniging te denken. ,,Stilzitten is geen vooruitgang. Ik heb altijd nog nieuwe ideeën en wensen, maar ik probeer mezelf tegen te houden qua tijd, vooral nu ik zwanger ben. Ik heb tijden gehad dat ik me juist een beetje verloor in wat ik allemaal voor Reehorst wilde doen, dus ik probeer nu beter mijn vrije tijd te bewaken. Dat is voor een vrijwilliger soms een valkuil. Je hebt de beste intenties, maar waak ook over jezelf”, geeft zij aan andere vrijwilligers mee.
In haar functie is het altijd belangrijk te weten wat er speelt binnen de vereniging. ,,Je moet zoveel als kan alle ins en outs weten. Ik schroom niet iets te vragen als ik denk dat dat nuttig is voor de club. Omgekeerd geldt dat evenzeer voor leden die nieuwtjes hebben. Ik kijk kritisch of en wanneer er mee naar buiten kan worden getreden. Je moet de juiste balans daarin bepalen.”
Op de vraag of zij daarvan een voorbeeld heeft reageert Laura op een wijze die typerend is voor haar maar ook voor de familieclub Reehorst: ,,Wanneer een lid gezinsuitbreiding heeft gekregen, wil ik eerst interesse tonen als mens, omdat het me oprecht interesseert als ik vraag hoe het met ze gaat. Oprechtheid en betrokkenheid is de basis waarmee je met elkaar omgaat. Dat blijft altijd het belangrijkst. Een berichtje voor social media komt daarna wel.”
PERSCONTACTEN
Laura Struik is namens Reehorst intermediair met de plaatselijke pers. Wekelijks zorgt zij dat het eerste team van Reehorst aandacht krijgt. Maar ook overig clubnieuws wordt niet vergeten. ,,De club is meer dan alleen het eerste team. Natuurlijk zijn zij een belangrijk uithangbord waarop een sportvereniging wordt beoordeeld, maar er is meer. Persoonlijk denk ik dat de samenwerking met de pers en tv goed verloopt. Het lijkt als iets wat niet per se noodzakelijk is, maar het draagt wel degelijk bij aan de groei van een sportvereniging. Wij zijn de afgelopen jaren als vereniging erg gegroeid.”
De PR-functionaris doelt op het feit dat dit zowel in ledenaantal als het niveau waarop de teams spelen geldt. ,,Ik ben ervan overtuigd dat aan de weg timmeren daar een aandeel in heeft. Dat is ook de reden waarom ik de perscontacten zo optimaal mogelijk wil benutten. Wederzijds elkaar wat gunnen is in mijn ogen belangrijk. Bekendheid en betrokkenheid in de regio doet enorm veel voor de vereniging”, oordeelt zij.
Of het haar niet eens te veel wordt? ,,Nee, geen moment. Zoals ik eerder al aangaf doe ik nu ik zwanger ben even wat minder. Maar de afgelopen jaren gaf het mij alleen maar meer energie. En zoals eerder gezegd ook omdat ik het leuk vind en ik me gewaardeerd voel”, zegt zij bescheiden.
Haar eigen korfbalactiviteiten in het derde team zijn met alle vrijwilligerswerkzaamheden goed te combineren. ,,We trainen gelukkig maar één keer per week. Dat vind ik heerlijk. In de jeugd heb ik hoofdklasse gespeeld waardoor wij verplicht twee keer in de week trainden. Dat vond ik toen leuk. Maar nu vind ik één keer trainen echt heerlijk en bovendien geeft het mij meer ruimte voor vrijwilligerswerk. Vooral toen ik nog elke zaterdag met de A1 meeging, was het soms lastig te combineren. Gelukkig zijn er veel mensen die ik kan vragen om te helpen. De balans vinden tussen wat wel en niet kan is zoals eerder opgemerkt mijn grootste valkuil. Maar ook hier heb ik mijn weg in gevonden”, lacht zij.
(Tekst gaat onder de foto door.)
Met de hoofdmacht voelt Laura zich via erg verbonden. - Eip Janssen
HOOGTEPUNT
Wat het leukste is aan haar PR-werk is een schot voor open doel, of beter gezegd: het krijgen van een strafworp. ,,Mijn hoogtepunten zijn toch wel de promoties van Reehorst 1. Een aantal jaren geleden promoveerden zij naar de eerste klasse en afgelopen seizoen zelfs naar de overgangsklasse. Beide promoties waren nog nooit eerder vertoond. Historische feiten waar ik gelukkig bij mocht zijn en verslag van mocht doen. Bovendien scoren deze berichten ook altijd erg goed op social media, wat natuurlijk ook niet onbelangrijk is voor zowel de club als voor mij. Natuurlijk zijn er ook weleens minder leuke berichten te melden. Een overlijden dat zowel binnen de familie als onze Reehorst-familie impact heeft. Dan is het aan mij om ook dan (misschien wel: juist dan) een mooi en respectvol bericht te maken”, meent zij.
Beroepsmatig is Laura Struik naast een zeer verdienstelijk Reehorst-vrijwilliger Online Marketeer en Eventmanager bij de Nederlandse Onderwatersport Bond (NOB). ,,Dit werk komt erg overeen met wat ik voor Reehorst doe. In mijn vrije tijd bezoek ik graag sportwedstrijden van bijvoorbeeld Ajax of doe ik leuke dingen met vrienden en familie. Mijn vriend en ik verwachten in juli een kindje dus dat zal vast veel gaan veranderen aan mijn vrijetijdsbesteding. Ik gok op veel bezoekjes aan het bos, speeltuinen en dierentuinen. Uiteraard zullen wij proberen om ons kindje zo veel mogelijk mee te nemen naar Reehorst. Hopelijk voelt ook zij zich er thuis, net als haar vader en moeder”, zegt de aanstaande moeder. Die onmiddellijk laat zien dat de bekende appel niet ver van de boom valt.
FAMILIE
Dat past in de traditie van de familie Struik, de verbondenheid aan de korfbalclub. ,,Toen ik in 2004 via schoolkorfbal bij Reehorst terechtkwam, heeft dat al snel mijn zusje gemotiveerd om ook te gaan korfballen. Zij, Anna Struik, speelt inmiddels al ruim twintig jaar bij Reehorst en zit nu in Reehorst 1. Ik ben erg trots op wat zij de afgelopen jaren bereikt heeft. Mijn moeder is sinds een paar jaar ook aangesloten bij de selectie als teammanager. Mijn vriend, Gerjan van den Hoorn, heeft ook jaren in de selectie gespeeld, maar is nu helaas geblesseerd. Een groot deel van het thuisgevoel bij Reehorst komt denk ik door het feit dat een groot deel van mijn familie daadwerkelijk betrokken is bij Reehorst. Als spelers, vrijwilligers, publiek of als sponsor. Ik wilde zeggen dat mijn vader geen taken uitvoert bij Reehorst en vooral erg trouw is als supporter, maar ik bedenk mij nu dat hij in het verleden penningmeester is geweest. Dus zelfs de man die enorm aan voetbal is gehecht, heeft zich ingezet voor korfbal. Wat clubliefde al niet met je kan doen.”
Laura Struik zou Laura Struik niet zijn als zij niet nog twee dingen kwijt wil. ,,Ik wil graag nog heel lang vrijwilliger bij Reehorst blijven. Ik krijg niks betaald, maar het vrijwilligersfeest aan het eind van het seizoen is voor mij genoeg. Dat waardeer ik ook enorm. Vorig jaar ben ik verkozen tot ‘Vrijwilliger van het Jaar’, wat mij genoeg voldoening geeft. En voor korfbal-enthousiasten: kom naar Reehorst als je een leuke én gezellige vereniging zoekt! Of neem een kijkje op onze website: www.ckvreehorst45.nl.”
Indien gewenst maakt Laura ook zelf foto’s voor de plaatselijke pers. - Laura Struik
