Tineke Ouwendijk in de serie Krasse Knarren: ‘Ik heb nog geen genoeg van het leven’
9 april 2026 om 10:49 MensenEDE Ze waren bekenden in Ede en omgeving, maar staan inmiddels veel minder in de schijnwerpers dan jaren geleden. In de serie Krasse Knarren interviewen we bekende Edenaren die uit het nieuws zijn verdwenen, maar zeker hun sporen hebben nagelaten. Deze keer: Tineke Ouwendijk.
door Jan de Boer
Het jonge leven van Tineke Ouwendijk (1944) speelde zich af tussen Den Helder, Friesland en weer Den Helder. Ze is geboren in Schagen. ,,Mijn vader was een Fries, hij kwam uit Sint Annaparochie. Hij was een zwerver en ging tijdens de oorlog vaak met z’n brommertje over de Afsluitdijk om werk te zoeken.”
Als hij in Friesland werk als boerenknecht had gevonden, ging het hele gezin mee om in de buurt van de boerderij in een arbeidershuisje te wonen. ,,Boeren namen graag iemand aan die ook drie zoons had. Ik ben heel wat verhuisd. Vroeger werd er niet gekeken naar de kinderen, je moest gewoon mee. Dat was toen zo.” Toen de kinderen wat groter waren, kocht hun vader een ark in Den Helder, dicht bij de haven. ,,Daar zijn we toen blijven wonen.”
VICTORIA VESTA
De echtgenoot van Tineke Ouwendijk werkte deels bij de politie en in de bewaking. Later ging hij werken bij een klein kantoortje van de verzekeringsmaatschappij Victoria Vesta. Dat bleek uiteindelijk de weg naar Ede. ,,Zij zeiden tegen mijn man: ‘Ga je mee verhuizen? In Ede was ook een huis voor ons.’ Toen zei ik: ‘Dan ga ik mee.’ Ik zou niet meer terug willen naar Den Helder.”
(De tekst gaat verder onder de foto.)
Organiseren zat Tineke in het bloed. Dat deed ze later veel als vrijwilliger bij het Gelders Opera en Operette Gezelschap (GOOG). - Theo Beumer
De komst van Victoria Vesta zorgde voor veel extra werkgelegenheid in Ede. De verzekeringsmaatschappij zocht veel personeel. Voor wie begin 1970 een baan zocht, hield Victoria Vesta in het toenmalige restaurant Witte Hinde aan de Stationsweg allerlei sollicitatierondes. Wie daar kwam, werd meestal meteen aangenomen. Veel schoolverlaters kregen daarmee te maken. In die tijd werkte Tineke Ouwendijk zelf ook. ,,Ik heb altijd iets gehad met de krant. In Den Helder had je de Helderse krant. Daar ben ik gaan werken. Vroeger ging je na school naast je werk ook nog naar de avondschool om verder te leren.”
JONGSTE BEDIENDE
Bij de krant was ze niet journalistiek bezig, maar werkte ze in de verkoop. ,,Ik begon daar als jongste bediende: ’s morgens de post ophalen en abonnementen verzorgen, enzovoorts. Een keer maakte ik een artikel over een uitvoering bij de Fryske Krite, een vereniging van Friezen die je overal in Nederland had, in Den Helder, omdat ik Fries sprak en niemand op de redactie die taal kon verstaan. Ik had altijd al iets met kranten. Werken bij een krant vond ik heel aanstekelijk. Toen ik later in Ede kwam te wonen, solliciteerde ik bij de Arnhemse Krant.”
GELDERS OPERA EN OPERETTE GEZELSCHAP
Organiseren zat haar in het bloed. Dat deed ze later veel als vrijwilliger bij het Gelders Opera en Operette Gezelschap (GOOG). ,,M’n leven lang heb ik van alles georganiseerd. Thuis in Schagen had ik niet veel met klassieke muziek. Zelf heb ik geen echte muzikale achtergrond. Toen ik vijftien jaar was, ging ik gitaar spelen en op zangles. Ik vond dit heerlijk. Je moet er wel aanleg voor hebben. In Den Helder had ik een Engelse buurvrouw, daar houden ze heel veel van muziek. Ik had veel op met de Italiaanse zangeres Caterina Valente, die toen heel populair was. Daar hield ik van. Mijn buurvrouw ging naar een operettevereniging en zei: ‘Ga je mee?’ ‘Nee’, zei ik, ‘want daar houd ik niet van.’ Ik ging toch mee en ik was meteen verkocht. Bij die operettevereniging ben ik gebleven. De mensen daar waren leuk. Ik zat twee jaar bij die vereniging en vond het daardoor niet zo leuk dat we verhuisden naar Ede.”
Op de Veluwe moest Tineke Ouwendijk haar weg zien te vinden. ,,Ik kende in Ede niemand. Je kunt Ede en Den Helder niet met elkaar vergelijken. In Noord-Holland zijn ze heel direct, waar ik van houd. Ik ben in Ede gaan zoeken naar zangverenigingen. Er zijn er genoeg, maar niet met de muziek die ik leuk vind. Toen ben ik in Arnhem gaan bellen en heb ik gevraagd of daar een goede opera- en operettevereniging was. Het virus had me inmiddels te pakken. Toen werd mij GOOG aangeraden. In maart 1970 heb ik me bij GOOG aangesloten. Daar ben ik opera’s gaan organiseren. Ik deed daar alles, ook de sponsoring. In mei 1975 werd ik er secretaris.”
THEATERBELEVENISSEN
Over de wederwaardigheden bij GOOG schreef Tineke Ouwendijk bij haar afscheid het boek Theaterbelevenissen bij Gelders Opera en Operette Gezelschap. ,,Alles wat ik gedaan heb, alles wat ik georganiseerd heb, staat in het boek. Zelf heb ik ook in opera’s en operettes gezongen bij GOOG. Ik ging door heel Nederland om operaproducties te verkopen. Ook ben ik lid geworden van een landelijk verbond van operaverenigingen. Ik heb heel veel gedaan, eigenlijk te veel. Je moet het ook kunnen: goede afspraken maken, zorgen dat de mensen weten waar je het over hebt. Dat ging heel erg goed. Doordat ik voor een krant werkte, was de link met GOOG makkelijk gelegd. De Arnhemse Krant en GOOG hebben een aantal jaren succesvol samengewerkt.”
(De tekst gaat verder onder de foto.)
De publicatie ‘Theaterbeleving’ staat vol met tekst en afbeeldingen van het Gelders Opera- en Operette Gezelschap. - Diana Kervel
MARCO BAKKER
Muziek en werk vulden de tijd. Toch zag Tineke Ouwendijk nog mogelijkheden om een eigen impresariaat te beginnen. ,,Een aantal goede artiesten was aan mij verbonden. Sinds kort ben ik ermee gestopt, dat mag ook wel als je eenentachtig jaar bent. Ik was er dagelijks mee bezig. Sommige artiesten help ik nog wel. Bijvoorbeeld Marco Bakker. Voor hem werk ik al een aantal jaren. Hij heeft nog steeds een fantastische stem, hij is al zevenentachtig jaar.”
Ik werk al jaren samen met de bekende zanger Marco Bakker
,,Met Marco heb ik nog steeds regelmatig contact. Ik heb ook nog wel concerten van de bekende operazangeres Cristina Deutekom verkocht. Een paar dagen geleden werd ik ook nog gebeld met de vraag: ‘Kun je me helpen?’ Door heel Nederland heb ik natuurlijk veel contacten. Als je begint, moet je die contacten nog opbouwen. Dan is het heel moeilijk. Krijg je als je ouder wordt niet minder contacten? Nee, ik word nog zo veel gebeld. Ik heb net nog een concert van Marco Bakker in Leeuwarden verkocht. Marco woont in Limburg, dus dan moet je ook een hotel en alles daaromheen voor hem regelen.”
,,Omdat ik minder ben gaan werken, ga ik zelf meer naar concerten. Met de zoon van Henk Elsink, die in Ede woont, ga ik vaak naar de Nederlandse Opera in Amsterdam. Ik moet dan een goede plaats hebben, anders hoeft het voor mij niet. Bij een concert genieten we. Ik moet wel alles organiseren. Ook gaan we wel eens naar Pathé, waar ze ook hele mooie opera’s hebben. Ik heb geen favoriete opera. Als het goed gezongen en goed gespeeld wordt, vind ik alle opera’s mooi. Jammer genoeg heb ik nooit een opera in Verona gezien. Dat schijnt geweldig te zijn.”
‘NIET MIJN WERELD’
Niet elke dag hoeft Tineke klassieke muziek te horen. ,,Ik luister ook wel naar populaire muziek. Ik heb ook in het wereldje van John de Mol gewerkt. Dat is niet mijn wereldje, omdat daar veel schijnheiligheid is. Niet eerlijk. Er zijn er wel enkele, maar ze vinden je allemaal lief, ze vinden je allemaal leuk, totdat ze gebruik van jou hebben gemaakt en dan kun je niets meer.”
Ze vinden je allemaal leuk, totdat ze gebruik van jou hebben gemaakt en dan kun je niets meer
Al het werk voor GOOG deed Tineke vijftig jaar op vrijwillige basis. Ze is trots dat ze daarvoor een koninklijke onderscheiding heeft gekregen. ,,Het werk voor GOOG vond ik leuk, dan maakt het niet uit dat je daarvoor niet betaald kreeg. Sinds ik ben gestopt, ben ik niet in een gat gevallen. Even stoppen was leuk. Dan begint het toch weer te kriebelen, ook omdat ik nog zo veel contacten heb. Een Edese zangeres vroeg me een tijdje geleden nog of ik haar wilde helpen. Voorlopig ga ik nog door. Anders word je te oud.”
FAMILIE IN FRIESLAND
Het boek over GOOG kostte veel tijd. ,,De opbrengst van 3.000 euro die ik aan het boek overhield, was bestemd voor het KWF Kankerfonds. Ik denk erover om nog een boek te gaan schrijven. Het is wel ontzettend veel werk. Dat is ergens ook niet leuk. Ik wil nog een boek schrijven over de geschiedenis van m’n ouders. Het vergt veel speurwerk. Vroeger sprak je daar met je ouders weinig over. Het wordt moeilijk, omdat ik als enige van zeven kinderen over ben gebleven. Ze zijn allemaal overleden. Daarvoor kan ik natuurlijk niet meer bij hen terecht. Mijn eigen achternaam is Dodma. De familie zit in Noord-Friesland. Daar ben ik achter gekomen. Dan ben ik aan het appen en vind ik mensen die dezelfde achternaam hebben. Ik heb daar nog neven en nichten. Ik weet dat de burgemeester ooit tegelijkertijd drie kinderen van mijn ouders heeft ingeschreven. Op de een of andere manier is dat verkeerd gegaan.”
Ik heb nog geen genoeg van het leven, ik wil nog wel tien jaar mee
TWEEDE WERELDOORLOG
,,In de oorlog, toen ik net was geboren, werd m’n vader steeds opgepakt, omdat hij naar Duitsland moest. Dan vluchtte hij weer terug naar Nederland. Ze aten in de laatste oorlogswinter bloembollen. Daar werd thuis niet over gesproken. Dat vind ik jammer en dat zou ik zo graag willen weten. Als ik genoeg gegevens heb, wil ik het boek laten schrijven door een bekende schrijfster. Ik wil graag weten hoe m’n ouders het hebben gehad in de oorlog. Ik heb nog een foto van m’n vader waarop hij in een barak zit met allemaal andere mannen die waren opgepakt. Het boek mag best geromantiseerd worden. Ik hoop genoeg gegevens te krijgen. Ik heb nog geen genoeg van het leven, ik wil nog wel tien jaar mee. Wel vind ik de wereld niet zo goed meer. Hoe kunnen mensen dit doen? Het is niet te snappen. We moeten zorgen voor een gezellige wereld. Er zijn genoeg leuke dingen te doen”, vindt Tineke Ouwendijk.
Meer verhalen over ‘Krasse Knarren’ lezen? Je vindt alle reeds gepubliceerde artikelen in ons dossier.
