Groeten van Marianne en Mark uit Frankrijk: ‘Wat iedereen gemeen heeft is de liefde voor honden’

11 april 2026 om 11:58 Mensen Groeten uit... Nieuws uit Bennekom

EDE Het zijn globetrotters, Edenaren die hun geboortegrond hebben verlaten om elders in de wereld een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek ‘Groeten uit...’ spreekt Ede Stad Plus emigranten over hun nieuwe leven in het buitenland. Mark (40) en Marianne (40) verruilden Bennekom voor Frankrijk om daar hun droom waar te maken: een hondencamping.

door Denise Hoek 

Mark en Marianne leerden elkaar kennen bij korfbalvereniging DVO. „Daar hebben we allebei meer dan twintig jaar gekorfbald”, vertelt Marianne. „Bennekom is een gezellig, groot dorp. Veel saamhorigheid bij de korfbal en de voetbalclub om de hoek. De vrijdagochtendmarkt was vaste prik, en onze honden kregen altijd een stukje worst of kaas. Ook hebben we bij diverse lokale ondernemers gewerkt.” Mark werkte in de gehandicaptenzorg, Marianne bij banken, makelaardij en nieuwbouwprojecten.

Het zijn globetrotters, Edenaren die hun geboortegrond hebben verlaten om elders in de wereld een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek ‘Groeten uit...’ spreekt Ede Stad.nl emigranten over hun leven in het buitenland.

FRANSE HONDENCAMPINGS

In 2010 besloten ze hun eerste hond aan te schaffen. „Onze hond moest mee op vakantie, maar plekken waar hij welkom was, waren moeilijk te vinden. Als het wel mocht, moest hij overal aangelijnd of waren bepaalde gebieden verboden. Dat vonden wij niet gastvrij.” Het koppel ontdekte het concept ‘hondencamping’ in Frankrijk. „Jarenlang gingen we op vakantie bij verschillende campings, totdat ze zo vol raakten dat je anderhalf jaar van tevoren moest boeken.” Daar ontstond het idee: zelf een hondencamping beginnen, dichtbij Nederland, zodat familie makkelijk langs kan komen.

(tekst gaat verder onder de foto)

Sóley kijkt vanuit huis uit op de camping - Eigen foto

ZOEKTOCHT NAAR EEN HUIS

De zoektocht begon in 2020. „Nederland werd drukker, meer mensen en meer honden. Wij wilden rust op een kleinschalige plek ervaren. Door corona viel huizen zoeken echter tegen.” De huizenzoektocht kwam daarom op een laag pitje. ,,Na corona hebben we ons huis in Bennekom te koop gezet, zijn we bij Marks ouders ingetrokken en kon de zoektocht echt beginnen; in Frankrijk iets kopen is onmogelijk zonder eigen geld.”

Inmiddels woont het stel in het hart van Frankrijk, in de Creuse. ,,Het was niet onze eerste keus, want we kenden het niet en wilden eigenlijk liever verder naar het westen. Daar konden we niks vinden. Tijdens een weekje huizenjacht kwamen we per toeval bij het huis wat we uiteindelijk hebben gekocht. Het bleek perfect voor onze droom; Aan het eind van een doodlopende straat, genoeg terrein, een moestuin, mogelijkheid voor een gîte, een grote schuur en een gigantische overkapping om er een mooi terras van te maken.” 

We hebben hier alles wat we nodig hebben

Ook de Creuse bleek uiteindelijk de perfecte plek. ,,Het is niet heel toeristisch, maar daarom echt wel Frans. Boeren hebben geen megastallen. Je kan hier uren wandelen tussen bomen en koeien. Verder kom je nauwelijks iemand tegen en toch hebben we in de buurt alles wat we nodig hebben.”

AAN DE SLAG

Het terrein en de gebouwen moesten grondig verbouwd worden. „Het was een ontdekkingstocht! We hebben bijna alles zelf gedaan. Eerst hebben we de faciliteiten opgebouwd: omheining, toiletgebouw in de oude koeienstal, terras voor gasten. Het tweede jaar kwamen de gîte en het zwembad erbij. Nu zijn de basisvoorzieningen klaar en kunnen gasten een fijne vakantie ervaren op Hondencamping & Gîte Balzine.”

(tekst gaat verder onder de foto)

Groot terras met daarachter het zwembad. - Eigen foto

Het eerste jaar was zwaar. „We moesten alles vanaf nul opbouwen. In juni 2024 gingen we open. Door een natte zomer waren we lang niet vol, en we waren afhankelijk van mond-tot-mondreclame. Inmiddels zijn we bezig aan naamsbekendheid en reviews. Komende zomer zijn we al een aantal weken volgeboekt.”

LIEFDE VOOR HONDEN

De eregasten van de camping zijn de honden. ,,Wat bijna iedereen gemeen heeft, is de liefde voor honden. Die gemeenschappelijke hobby en de kleinschaligheid zorgen voor een ontspannen sfeer. Honden mogen los, mits dat onderling goed gaat. Dat zorgt er ook voor dat de meeste honden geen last hebben van territoriumdrang, geen hekken waar ze achter zitten, en er niet veel geblaft wordt.”

(tekst gaat verder onder de foto)

Honden in de oppas. - Eigen foto

Ook passen Marianne en Mark graag op. ,,Wil je even weg zonder je hond, bijvoorbeeld een stadje of marktje, dan kunnen wij oppassen. Je hoeft ook niet de auto te pakken om een lekker stuk te wandelen.”

GEZELLIG

Een gemiddelde dag begint met een tripje naar de bakker, gevolgd door onderhoud, schoonmaken, een praatje met gasten of een wandeling met een groepje honden. ,,Drie of vier keer in de week wordt er gekookt voor de gasten op de camping. Erg gezellig om met zestien mensen aan tafel te zitten. Ook komen er regelmatig mensen gezelligheid op het terras opzoeken.”

Het leven en laten leven is hier een fijn gevoel

Het mooiste aan wonen in Frankrijk vinden ze de natuur. ,,De bloemen, vogels, bijen. Een sterrenhemel is hier schitterend. Daarnaast eten we wat er in het seizoen is. Ook is het leven en laten leven hier een fijn gevoel.”

MARKT IN BENNEKOM

Het gemis van familie en vrienden blijft. ,,Zoals even op de koffie bij onze ouders of een spontane barbecue bij vrienden. Belegen kaas kennen ze hier niet, we laten die vaak meenemen door familie en vrienden. Uiteraard wel van de markt in Bennekom.”

Het nieuws dat Mark en Marianne vertrokken naar Bennekom kwam niet zomaar uit de lucht vallen. ,,Dat we het wilden was geen geheim. Dat we het echt gingen doen was voor sommigen moeilijk, maar uiteindelijk gunt iedereen ons deze stap. We krijgen vooral positieve reacties. Onze ouders, die ook in Bennekom wonen, worden nog steeds door mede-Bennekommers gevraagd hoe het met ons gaat. Leuk dat ook onze oude dorpsgenoten zo enthousiast zijn.”

DOE HET GEWOON

Mark en Marianne hebben nog veel plannen: een zwemvijver voor de honden, een petanquebaan voor de mensen, en de moestuin uitbreiden. „In ons eigen huis is ook nog genoeg te doen. Je blijft altijd bezig.” Als laatste geven ze mee: ,,Soms is het echt als ‘ik vertrek’, maar als het echt je droom is? Ga ervoor! Het is een avontuur. Er zijn altijd redenen om het niet te doen, maar doe het gewoon, je kan altijd weer terug.”

Meer verhalen over Edenaren in het buitenland lezen? Je vindt hier alle reeds gepubliceerde artikelen in de serie ‘Groeten uit...’.
Ben of ken jij iemand die ook zo’n avontuur is aangegaan? Laat het ons weten.