Broers Haouat even in hetzelfde schuitje

29 april 2026 om 11:10

'Wij hebben steun aan elkaar'  

EDE Broers. Technisch vaardige aanvallers. Voetballen voor een club in Ede. Spelen in de zaal bij FC Bordeauxboys. Waren allebei in topvorm. Liepen beiden dezelfde kruisbandblessure op en hopen allebei terug te keren met een revalidatietraject zonder operatie.

Wim van Kessel

Hicham en Badreddine Haouat hebben veel overeenkomsten. Die van de blessure hadden de broers liever niet gehad. ,,Het is ook wel heel toevallig’’, reageert Badreddine (,,Iedereen zegt Badr, omdat dit makkelijker is op het veld’’). De jongste (21) van de twee kijkt nog eens terug naar de fatale zaterdag. ,,Het was op 28 februari thuis tijdens Fortissimo tegen De Paasberg. Ik kreeg een tackle van achteren en verdraaide tegelijk een beetje mijn knie. Ik viel vervolgens met mijn hele gewicht op mijn rechterknie. Ik voelde direct dat het foute boel was.’’

,,Uit de MRI-scan bleek dat ik mijn achterste kruisband was afgescheurd, maar niet helemaal. Ik moet mijn knie nu drie maanden optrainen. Vandaar uit kijken of het wel of niet goed gaat. Gaat het goed, dan kan ik gaan hardlopen en daarna weer voetballen. Bij foute boel wordt een operatie overwogen. Dat is nu nog niet nodig. Het bericht kwam een week of drie geleden. De uitslag viel mee. In eerste instantie dacht ik toch dat ik er negen tot twaalf maanden uit zou liggen. De vraag is nu even hoe die band weer aangroeit. Ik houd er in mijn achterhoofd rekening mee dat ik alsnog onder het mes moet.’’

,,Ik heb een gedeeltelijke scheur in mijn achterste kruisband in mijn linkerknie’’, zegt Hicham (28). ,,Dat valt mij mee. Voor mij wordt het ook drie maanden optrainen. Dan kijken we verder. Mocht het dan toch opereren worden, dan is het zeker geen drie maanden tijdverlies. De knie is sterker geworden. Op zich ben ik wel opgelucht, maar de onzekerheid blijft wel hoe de knie gaat reageren.’’

,,Bij mij gebeurde het op zaterdag 28 maart bij CSV Apeldoorn. Ik kreeg een niet zo’n goede bal toegespeeld. Ik liep er achteraan en wilde de bal opzij passen. Ik kreeg tegelijk een vies tikje schuin van achteren tegen mijn knie. Toen bleef mijn voet vaststaan in het kunstgras. De eerste keer in mijn carrière dat ik een langere blessure heb’’, weet Hicham, die speelde voor Blauw Geel ´55, DTS Ede, Bennekom, NEC, GVVV, DOVO, Oss ‘20 en Blauw Geel ‘38.

Na DTS Ede, Bennekom, NEC-jeugd en weer Bennekom, was Badr Haouat, student Bedrijfskunde, op dreef bij zaterdagderdeklasser Fortissimo. ,,Het ging zeker lekker. Ik begon mijn oude vorm weer te krijgen. Voelde mij fit en goed op het veld. Kon ook gewoon de negentig minuten vol spelen. Ook in de zaal liep het lekker. Ja, het klopt dat ik ook was uitgenodigd voor jong Oranje in de zaal. Maar het was niet te combineren met mijn volle schema.’’

De vraag is of het puur toeval is dat de broers in dezelfde periode dezelfde blessure opliepen. Bekend is dat de broers het veldvoetbal combineren met zaalvoetbal op hoog niveau bij Bordeauxboys. ,,Wij doen het al een aantal jaar zo. Het kan er zeker mee te maken hebben, dat de belastbaarheid te groot is geweest'', denkt Badr. Zaalvoetballen op vrijdagavond en voetballen op zaterdag op het veld. Hicham Haouat weet niet anders. Maar is het te combineren? ,,Een lastige vraag'', lacht Hicham Haouat. ,,Een nachtje rust is natuurlijk best wel kort. Dat kan zeker invloed hebben op de prestaties op zaterdagmiddag. Vanwege kleine pijntjes speelde ik voor mijn blessure al wat minder in de zaal. Dat merkte ik wel op het veld.''

p   [Lees het volledige artikel online als abonnee van digitaal dagblad Ede Stad Plus.