'De tuin is nooit af'
11 mei 2026 om 08:39Natuurcolumn
Michael de Vries
EDE De meivakantie zit er weer op. Het is voor mij altijd de vakantie waarin ik veel wil en moet doen. In de tuin wil ik de laatste voorbereidingen doen voor het komende voorjaar- en zomerseizoen. Ik kijk goed welke planten van vorig jaar weer opkomen en welke ik zal moeten vervangen. Telkens als ik dan klaar ben en het lijkt alsof nu allemaal startklaar is, dan zie ik bij winkels of kwekerijen weer iets nieuws wat ik niet kan laten liggen met als resultaat dat ik heel vaak weer opnieuw kan beginnen. Zo heb ik in de tuin naast de tomaten en aardbeien ook een stukje staan vol venkel, in de hoop dat daar ooit een koninginnenpage eieren op zal afzetten, en ongeveer een vierkante meter met allemaal verschillende soorten munt. Naast de gewone munt prijken er ook soorten als appelmunt, aardbeienmunt, chocolademunt en citrusmunt. Er is letterlijk geen vierkante centimeter meer over en tóch koop ik telkens weer iets nieuws als ik het nog niet heb. Gevolg is dan dus dat ik ergens tussen de andere muntsoorten toch nog een plek moet zien vrij te maken. Zo blijf je bezig. In een eerdere column schreef ik al dat mijn voorkeur uitgaat naar biologische kwekerijen waar geen bestrijdingsmiddelen gebruikt worden. Meerdere keren in de week ben ik dan wel bij dit soort bedrijven aanwezig om te kijken wat ze er allemaal hebben. Bijkomend voordeel is dat je als natuurliefhebber natuurlijk ook alle vogels in de gaten houdt die overvliegen en elk insect bekijkt wat je daar tegenkomt. Vaak ken ik de soorten wel, maar anders gebruik ik apps die soms de meest kleine beestjes feilloos thuis kunnen brengen. Zo zag ik onlangs een groepje met hele kleine snuitkevertjes. Het bleken lissenboorders te zijn. Tja, zelfs ik loop soms nog weleens tegen beestjes aan waar ik nog nooit van had gehoord. Niet veel later viel mijn oog op een kleine, oranje/zwart, vlindertje. Deze herkende ik wel gelijk en is zelfs één van mijn favorieten. Het is een landkaartje en het leuke van deze soort is dat de vlinder twee generaties heeft en er beide keren anders uitziet. De eerste generatie, die ik dus zag, is vooral oranje en heeft zwarte vlekken. De tweede generatie, die dus later in het jaar te zien is, is vooral zwart met een kleine beetje oranje nog maar. Wat blijft de natuur je toch verrassen soms.