Avondvierdaagse viert jubileumeditie: ‘Het zijden draadje is iets dikker geworden’

16 mei 2026 om 11:55 Evenementen

EDE In mei staat de Avondvierdaagse weer voor de deur. De jaarlijkse wandeltocht viert dit jaar zijn zestigste editie en start op dinsdag 26 mei. Twee jaar geleden leek er een streep door de traditie te gaan. Door een tekort aan vrijwilligers en gebrek aan een clubhuis voor de wandelsportvereniging hing het evenement aan een zijden draadje. Op de valreep ging het toch door.

door Sjoerd Bouwmeester

,,Het zijden draadje is er nog steeds, maar is iets dikker geworden”, vertellen Dita Methorst en Kees van den Heuvel namens de vereniging, die dit jaar ook jubileert: de club viert haar negentigjarig bestaan. Ze zijn de drijvende krachten achter het evenement. ,,Het probleem was inderdaad dat we een gebrek aan vrijwilligers hadden, maar ook dat we ons verenigingsgebouw kwijt waren. We moesten naar een andere plek die veel duurder is. Dat was voor een vereniging met 25 leden natuurlijk lastig, en bovendien een bittere mededeling. We hebben nog steeds niets nieuws. Cultura ontvangt ons sindsdien heel gastvrij.”

VERKEERSREGELAAR AAN DE TELEFOON

Daarop besloot de vereniging destijds dat het niet door zou gaan. ,,Toen we dat aan alle betrokkenen lieten weten, hing er direct een verkeersregelaar aan de telefoon”, vertelt Van den Heuvel. ,,Hij zei: geef me een week om iets te regelen. Via diverse connecties bij de gemeente kwam het er alsnog van. Heel eerlijk gezegd was mijn idee toen: prima, doe je best maar. Toen het eenmaal doorging, kon je er ook niet meer onderuit. Als iemand zich zo inzet en het voor elkaar krijgt, kun je niet alsnog stoppen.”

Door de noodkreet haalde de vereniging een aantal vrijwilligers binnen via de deelnemende scholen. ,,Maar ook voor de komende editie zou het fijn zijn om nog een aantal vrijwilligers te hebben. Daarbij gaat het puur om langs de route staan en de weg afzetten. Zij kunnen zich melden via de scholen of de website van de vereniging.” Aan de Avondvierdaagse doen 27 basisscholen mee, met in totaal vierduizend meelopende kinderen. Ook individuele lopers kunnen meedoen. 

KICK

Het geeft ze iedere keer weer een kick als het evenement begonnen is. ,,Het is de gezelligheid met elkaar. Het sfeertje is mooi, hoewel je soms ook vreselijke dingen naar je hoofd geslingerd krijgt. Hoe verzinnen ze het, denk ik af en toe”, zegt Methorst. ,,Het is ook wel een opluchting als het eenmaal vrijdagavond is en alles goed is gegaan. Je moet er niet aan denken dat er ongelukken gebeuren. Daarna is het afkicken. Dat duurt dan nog wel een paar dagen. Maar de enthousiaste gezichtjes van de kinderen, prachtig.”

Het is de gezelligheid met elkaar. Het sfeertje is mooi, hoewel je soms ook vreselijke dingen naar je hoofd geslingerd krijgt

De twee zijn al tientallen jaren betrokken, ook bij de wandelsportvereniging. Van den Heuvel: ,,Dita was vijf toen ze lid werd en ik zes. Je groeide erin via je familie. Mijn ouders zaten erbij, ooms, tantes. De gezelligheid en saamhorigheid maakten het leuk. In de zomermaanden gingen we eens in de veertien dagen wandelen. Dat waren echt wedstrijden, hoor. Uniform aan, prijsuitreikingen. In de winter organiseerden we feestavonden.”

Ze wijzen erop dat er in de jaren zestig en zeventig ook nog niet zoveel aanbod was als nu. Methorst: ,,Voetbal, gymnastiek en wandelen, dat was het over het algemeen. Het was ook goedkoop. Ik kom uit een gezin van tien. Dan hadden m’n ouders ook eens een dagje vrij, want dan gingen de kinderen de hele dag lopen. Men beweert dat jongens gingen voetballen en de meisjes wandelen, maar daar ben ik niet zo van.”

HEIDETOCHT

De vereniging organiseerde ieder jaar ook haar eigen ‘Heidetocht’. Van den Heuvel: ,,Die vond plaats op zaterdag en zondag tijdens de Heideweek. De heide kleurde altijd mooi paars en dus liepen we daar zoveel mogelijk langs. Op zaterdag hadden we tot 1.200 lopers, zondag was iets rustiger met 900 lopers.”

Er zijn nog wel wandelsportverenigingen, maar niet veel meer. Van den Heuvel: ,,Rond de vijftig, denk ik. Apeldoorn en Arnhem hebben er één en in Brabant en Limburg zijn er wat, maar veel zijn het er niet meer. Op het hoogtepunt hadden wij 300 leden, in de jaren ‘60 en ‘70. Dat waren ontzettend grote groepen met complete families die lid waren. Daar zijn nog prachtige foto’s van. Zelf tochten organiseren gaat niet meer lukken. Dan moet je geld meebrengen. Het is tegenwoordig ook veel makkelijker om zelf routes te vinden.”

STOPPEN

Dat de vereniging ooit stopt, weten ze al. ,,We nemen geen nieuwe leden meer aan, dus het gaat een keer ophouden. We willen nog wel door met de Avondvierdaagse, maar we zijn allebei in de zestig. Hoelang houden we dat nog vol? Ook daarin zou het mooi zijn als het een keer wordt overgenomen. Nu gaat het nog prima. Misschien nog wel tien jaar, misschien nog wel twintig jaar, maar je weet het niet. Stiekem hopen we het honderdjarig bestaan nog mee te maken en dat we dan nog steeds iets in de organisatie doen.”