Henk en Truus zijn al 70 jaar getrouwd: ‘Nooit boos gaan slapen’

19 mei 2026 om 10:10 Mensen

EDE Het liefdesverhaal van Henk van Rennes en Truus van de Kuit begon 75 jaar geleden. Truus was 17 en werkte, net als de zus van Henk, bij de ENKA. Die zus, Willy, had een plan. ,,Ze zei: ‘Ik heb nog wel een leuke broer’”, vertelt Truus met een twinkeling in haar ogen. Truus ging mee naar huis. In de keuken zag ze een jonge man verlegen in een hoekje staan. ,,Ik zei: ‘Daar staat een vent in het hoekje te loeren.’” Dat bleek Henk te zijn. ,,Toen kwam hij toch maar naar binnen”, zegt Truus lachend. Sindsdien zijn ze onafscheidelijk. Het stel trouwde op 16 mei 1956, nu 70 jaar geleden.

door Diana Kervel

Gerrit Hendrik (Henk) van Rennes en Geertruida (Truus) van Rennes-van de Kuit zijn beiden 92 jaar. Zittend in hun appartement hebben ze uitzicht op de bouwactiviteiten van het nieuwe Maanderzand in Ede. Ze wonen hier sinds twee jaar, nadat zelfstandig wonen niet langer ging. De heer Van Rennes kreeg een lichte beroerte en kampt met beginnende vasculaire dementie. Mevrouw Van Rennes heeft eveneens geheugenproblemen door Alzheimer en lichamelijke klachten. ,,We hadden dit niet durven dromen”, zegt hun zoon Geurt. ,,Hier hebben ze een tweekamerappartement, zodat ze bij elkaar kunnen blijven. Dat is voor ons en voor hen ontzettend waardevol.”

(De tekst gaat verder onder de foto.)

Henk en Truus van Rennes zijn op 16 mei 2026 al 70 jaar getrouwd. In het Maanderzand kwam burgemeester Verhulst hen feliciteren. - Diana Kervel

VAN BENNEKOM EN EDE NAAR WAGENINGEN

Henk groeide op in Bennekom, aan de Vossenweg. Hij kan de verhuizingen uit zijn jeugd nog moeiteloos opdreunen: van een boerderijtje bij de Selterskampweg naar het Brinkerpad, nabij bakkerij Aalders, en later naar de Alexanderweg. Het plaatjesboek van supermarkt PLUS Bennekom, met beelden van Historische Vereniging Oud-Bennekom, ligt naast hem op de bank. Hij is jaren lid geweest van korfbalvereniging DVO. ,,Toen bestond VV Bennekom nog niet.” Wel had hij later veel voetbalvrienden bij de Bennekomse club. ,,Gert Lieftink en Jaap Heitink waren goede vrienden van mij. Maar ze zijn er allebei niet meer.” 

Hier hebben ze een tweekamerappartement, zodat ze bij elkaar kunnen blijven. Dat is voor ons en voor hen ontzettend waardevol

Truus werd geboren in Ede. Het paar trouwde in 1956 in De Sterrenberg, destijds het tijdelijke gemeentehuis van Ede aan de Bergstraat. Vanwege Henks werk verhuisde het jonge stel naar Wageningen, waar ze hun hele verdere leven zouden blijven wonen, tot twee jaar geleden. Het echtpaar heeft twee kinderen, Geertje en Geurt, allebei geboren in Wageningen. Inmiddels is de familie uitgebreid met vijf kleinkinderen en zes achterkleinkinderen. Het appartement hangt vol met foto’s van de familie.

LETTER VOOR LETTER

De heer Van Rennes werkte eerst bij drukkerij Veenman en later tientallen jaren bij Ponsen & Looijen in Wageningen. Als zetter zette hij teksten letter voor letter in lood. ,,Hij heeft 25 tot 30 jaar aan de pers gestaan”, vertelt de familie. „Onder andere promotieboekjes van Wageningse studenten leverden veel werk op.” Toen het grafische vak digitaliseerde, veranderde zijn werk ingrijpend. Hij kon snel daarna met pensioen. ,,Dat wereldje werd helemaal digitaal”, zegt zoon Geurt. ,,Dat was echt een enorme omslag.” Naast zijn werk was Henk een man met twee rechterhanden. Stoelen bekleden, reparaties in huis, klussen voor de familie: hij deed het allemaal.

OMA POETS

Mevrouw Van Rennes heeft bij de ENKA gewerkt en daarna vele jaren in de huishouding op vele ‘adresjes’. Later werd ze vooral de spil van het gezin. ,,Oma’s hobby was poetsen”, vertelt de familie lachend. „En dan niet zomaar. Met een kwastje erbij. Alles moest pico bello zijn.” Mevrouw Van Rennes bevestigt dit: ,,Ik was altijd bezig. Ik kreeg er weleens commentaar op, maar dat deerde mij niet.” 

Mevrouw Van Rennes staat in Het Maanderzand bekend om haar gulheid. Op tafel staat altijd chocolade. ,,Ze deelt alles uit aan de verpleegkundigen”, vertelt haar schoondochter lachend. ,,De zorg krijgt hier handenvol bonbons.” Over de verzorgenden is mevrouw Van Rennes lovend. ,,Ze zijn hier heel lief”, zegt ze. ,,Soms komen ze me gewoon even knuffelen.”

NOOIT BOOS GAAN SLAPEN

Na zeventig jaar huwelijk is de slotvraag onvermijdelijk: wat is het geheim? De heer Van Rennes hoeft niet lang na te denken. ,,We hebben best weleens ruzie”, zegt hij. ,,Maar als we naar bed gaan, maken we het altijd goed.” Zijn vrouw bevestigt het resoluut: ,,Nooit boos gaan slapen. En altijd een nachtkus geven.”