TweEdehands bij kringloop Restore in Ede: ‘Er zijn Legopoppetjes die wel 80 euro waard zijn’

23 mei 2026 om 06:07 Maatschappelijk Nieuws uit Ede TweEdehands

EDE De aanhouder wint. Dat is de ongeschreven regel van de kringloopwinkel. Tussen de vergeelde romannetjes, stapels Boerenbont-servies en verweesde pastamachines ligt altijd wel een pareltje te wachten op een tweede leven. Maar wie duikt deze schatten op? En wat is het verhaal achter deze vondsten? We nemen een kijkje bij kringloopwinkel Restore in Ede.

door Elyse van den Brink

,,Nou, da’s ook wat”, zegt Bianca Rikels verbaasd terwijl ze een grote mok voor me neerzet. We zitten in een kantoorruimte boven de winkel. ,,Blijkbaar wordt hier maar weinig thee gedronken; ik kon geen theeglas voor je vinden. En dan te bedenken dat het er beneden vol mee staat.”

LOGISTIEK RADERWERK

Verbazing was er ook toen Bianca afgelopen augustus begon als manager van Restore en kennismaakte met het logistieke raderwerk aan de ‘achterkant’ van de kringloopwinkel. 

Naast een fysieke winkel en een hoofdkantoor - het zogenoemde ‘Circulaire Ambachtscentrum’ - in Ede, is er ook nog een Restore-vestiging in Veenendaal. Ook is de stichting betrokken bij de diverse waardepunten - voorheen bekend als afvalbrengstations - van ACV en is iedereen wel bekend met de textielcontainers die op tal van plekken staan. 

,,Het is zo breed, wat we doen”, vertelt Bianca. ,,Zo krijgen we jaarlijks 1,7 miljoen kilo textiel binnen. Dat gaat allemaal door de handen van onze sorteerders. En dan zijn er nog de weesfietsen, die in onze werkplaatsen een tweede leven krijgen.”

Ik kon geen theeglas voor je vinden. En dan te bedenken dat het er beneden vol mee staat

LEGOPOPPETJES

Het is slechts het topje van de ijsberg. En om alle processen draaiende te houden, doet de stichting een beroep op veel verschillende soorten medewerkers. ,,We willen een sociaal-inclusieve werkplek zijn en structuur en ontwikkelmogelijkheden bieden. Bij ons lopen daarom vrijwilligers rond, mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, scholieren van Het Streek, en zelfs CHE- en WUR-studenten die onderzoek doen”, aldus Bianca. 

Als voorbeeld noemt ze het circulaire ambachtscentrum aan de Marconistraat. ,,We hebben daar dertien verschillende nationaliteiten. De jongste kracht is een 14-jarige die bezig is met een snuffelstage; de oudste een vrijwilliger van 73.” Volgens de manager voelt iedereen zich gezien en nuttig. ,,Er zijn Legopoppetjes die wel 80 euro waard zijn. Ik haal ze er niet uit, maar iemand anders wel. Die marktkennis is erg belangrijk en zo heeft iedereen wel een eigen expertise.”

BEKRASTE CD’S

Uiteraard zitten er tussen die oneindige stroom spullen die jaarlijks binnenkomt ook items die niet meer geschikt zijn voor de winkelschappen. ,,Die proberen we zoveel mogelijk om te vormen tot monostromen. Zo worden banken die niet meer opgeknapt kunnen worden helemaal gestript. Van het leer maakt Atelier Revive dan weer verrassende dingen”, schetst Bianca.

Zelfs bekraste cd’s krijgen een tweede leven. ,,Dat worden waxinelichthouders. En van de binnenkant van dvd-hoesjes kunnen traytjes gemaakt worden. Voor bloempotjes in tuincentra, bijvoorbeeld.”

(De tekst gaat verder onder de foto.)

Het pand aan de Hoefweg (hoek Zandlaan) heeft een breed assortiment: van bankstellen tot servies en van kleding tot kinderspeelgoed. - Elyse van den Brink

GUNFACTOR

Niet alleen achter de schermen gebeuren volgens Bianca bijzondere dingen. ,,Ik kijk er nog steeds van op hoe persoonlijk het contact tussen medewerkers en klanten soms is”, zegt ze. ,,Net kwam ik hier binnen en hoorde ik een klant aan een van de werknemers vragen of hij vanavond nog snijbonen ging eten.” Ze lacht om de alledaagsheid van het gesprek. 

Dat de gunfactor hoog is, bleek onlangs toen een klant naar buiten liep met een relaxstoel waarvoor hij per abuis slechts een tiende van de vraagprijs had betaald. ,,Heel bijzonder: na een belletje kwam hij terug om het verschil te betalen. Maar Ylli kan je daar meer over vertellen.”

Ik kijk er nog steeds van op hoe persoonlijk het contact tussen medewerkers en klanten soms is

‘ZELDZAME OPRECHTHEID’

Teamleider Ylli, die met zijn 25 jaar ervaring het klappen van de kringloopzweep kent, staat bij de kassa. De eerlijkheid van deze klant is hem bijgebleven. ,,Die meneer had de stoel van 325 euro gereserveerd bij een collega. Toen die even ging pauzeren en de klant afrekende bij iemand anders, werd het prijsje niet goed gelezen en was de klant slechts 32,50 euro armer”, vertelt hij.

,,Dat was geen opzet”, weet Ylli zeker. ,,Hij had zijn nummer achtergelaten omdat de stoel nog een stekker miste. Zoiets doe je niet als je met voorbedachte rade handelt. Ik belde hem: hij kon de stoel terugbrengen of het verschil betalen. Hij koos voor het laatste.”

Niet iedereen zou voor die aanpak hebben gekozen, zegt de teamleider. ,,Sommige collega’s zeiden dat ze de klant nooit gebeld zouden hebben; ik vind het juist een mooi voorbeeld van zeldzame oprechtheid.”

GELUKJE

Om Ylli niet te lang van zijn werk te houden, vervolg ik daarna mijn rondje door de winkel. Ik tref vaste klant Yvonne. Ze loopt rond bij de kledingafdeling, maar slaagt meestal bij de decoratie. ,,Het is leuk om van tevoren niet te weten wat je precies aantreft. Als ik oude spullen zie, vraag ik me meteen af wat het verhaal erachter is”, legt ze uit.

Yvonne blijft bescheiden over haar ‘tweedehands-radar’ ,,Ik weet er niet zoveel van hoor, maar soms heb je een gelukje. Zo vond ik laatst een Delfts blauwe tulpenvaas - die zijn weer helemaal hip nu - voor 4,50 euro. Terwijl in een woontijdschrift dezelfde stond voor het tienvoudige. Mijn vriendinnen vinden dat ik er oog voor heb. Jij weet precies hoe je dingen leuk in huis kan zetten, zeggen ze dan.”

Vroeger spaarde Yvonne glaswerk, zoals karaffen. ,,Maar daar moet je wel een beetje mee oppassen.” Ze laat even een mysterieuze stilte vallen. ,,Je moet het immers ook allemaal afstoffen, hè”, voegt ze dan toe met een knipoog. 

,,Sowieso moet ik me weleens inhouden, zodat het huis niet te vol raakt.” Al heeft Yvonne daar ook een handigheid voor: ,,Laatst bracht ik wat spullen naar de kringloop.” Van haar man, dat wel. ,,Hij had veel gereedschap dubbel.”

Als ik oude spullen zie, vraag ik me meteen af wat het verhaal erachter is

SCHATZOEKEN

Even verderop gaat Milou secuur door de op kleur gesorteerde kledingrekken. Het lente- en zomergoed hangt er net en dat is een zegen met een opgroeiend gezin. ,,Mijn jongens zijn 3 en 1, dus ze gaan razendsnel door kleding heen. En de oudste is toe aan zijn eerste fietsje. Dan is een kringloopwinkel een uitkomst”, vertelt ze. 

Ook voor haar man en zichzelf slaagt ze vaak tweedehands. ,,Al houdt mijn man het altijd liever voor zichzelf dat zijn outfit tweedehands is.” Als ik vraag of dit dan wel in het artikel mag, lacht ze schouderophalend. ,,Oh ja, hoor, ik denk dat hij dat wel grappig vindt.”

Milou doet ook aan wat ze ‘schatzoeken’ noemt. ,,Soms vind ik hier pareltjes die ik dan weer doorverkoop. Met de gedachte: ik sta hier nu, maar iemand die dit misschien helemaal het einde vindt niet. Van de opbrengst koop ik dan iets voor mezelf of de kinderen - tweedehands uiteraard.”

(De tekst gaat verder onder de foto.)

Milou doet graag aan ‘schatzoeken’. - Elyse van den Brink

BEWUSTWORDING

Dat de gemiddelde klant vooral oog heeft voor een goedkoop kinderfietsje, een mooie vaas of het schatzoeken, snapt manager Bianca wel. Toch hoopt ze dat de bewustwording van wat Restore allemaal inhoudt, toeneemt.

,,Laatst zei iemand tegen me: ik doneerde mijn kleding altijd aan een andere partij om een goed doel te steunen, niet wetende dat dit eigenlijk óók een goed doel is”, vertelt ze. ,,We bieden niet alleen een nieuwe kans voor spullen, maar ook voor mensen.”

In de rubriek TweEdehands bezoekt Ede Stad Plus kringloopwinkels in de hele gemeente. Meer lezen? Je vindt alle afleveringen in dit dossier.