Gökhan Yilmaz begint nieuw hoofdstuk bij FC Jeugd: ‘Trainer zijn, is een andere rol’

12 juni 2026 om 09:52 Voetbal

EDE Gökhan Yilmaz (40) nam in de nacompetitie afscheid als speler in de wedstrijd tegen AVW’66. De voetballer van FC Jeugd verruilt zijn kicksen nu voor een plek op de bank.

door Eip Janssen

De 3-2 nederlaag in zijn laatste wedstrijd betekende dat een prachtige carrière niet werd bekroond met het derdeklasserschap voor FC Jeugd. Zijn dominante aanwezigheid op het veld maakt nu plaats voor een frisse uitdaging. Met het vertrek van Gökhan Yilmaz valt het doek voor een tijdperk op de regionale velden. Jarenlang stond hij symbool voor inzet, strijdlust en leiderschap bij DTS Ede, Bennekom, NEC, WAVV en de afgelopen negen seizoenen bij FC Jeugd. De Edenaar hangt zijn voetbalschoenen aan de wilgen, maar zijn liefde voor het spel blijft onverminderd groot. Als hoofdtrainer wil hij zijn enorme ervaring inzetten om FC Jeugd verder te laten groeien. In een openhartig gesprek vertelt deze echte clubman over zijn drijfveren, de overstap naar het trainerschap en zijn hart voor het amateurvoetbal.

(Tekst gaat onder de foto door.)

Laatste wedstrijd (derde van rechts) met zijn FC Jeugd. - @Theo Beumer

,,Ik wist dat ik mijn laatste duel als voetballer kon zijn, al hoopte ik en had er vertrouwen in dat we nog een finale zouden spelen. Pas in de slotminuten drong dat echt tot me door. Het belang van FC Jeugd stond voorop; de uitslag en het derde- of vierdeklasserschap waren bepalend voor het nieuwe seizoen. We gaan dus weer uitkomen in de vierde klasse. Even laten bezinken, en dan samen de schouders eronder zetten voor wat komt”, aldus Yilmaz.

CARRIÈRE

Zijn voetbalreis begon op de straten van de Edese wijk Veldhuizen. ,,Ik kon aardig meekomen en koos voor de jeugd van DTS Ede. Daarna volgden Vitesse en de jeugd van NEC. Mijn carrière kende hoogte- en dieptepunten, misschien was ik soms te ongeduldig. Achteraf had ik er meer uit kunnen halen, maar spijt heb ik niet. Bij Jong NEC moest ik plaatsmaken voor selectiespelers, dus koos ik voor Bennekom en daar heb ik geen moment spijt van gehad.” Zijn debuut voor Bennekom tegen Quick Boys staat hem nog steeds helder voor de geest. ,,Duizend man op de tribune, dat vergeet je niet snel.” 

Ook de bekerfinale met Bennekom tegen Türkiyemspor in 2007 noemt hij een mijlpaal. ,,Ondanks de nederlaag was het een geweldige ervaring.” De jaren bij WAVV en FC Jeugd zijn hem minstens zo dierbaar. ,,Ik heb bij FC Jeugd zowel op zondag als op zaterdag gespeeld. Het hoogste wat ik bij FC Jeugd meemaakte was het op zondag tweedeklasserschap. Trainer was toen Mohammed Mouhouti. Hij zorgde ervoor dat je voor deze club op zondag door het vuur ging. Waarom zou dat op zaterdag niet kunnen”, lacht Gökhan Yilmaz. Zaterdag 30 mei, na 98 zware minuten, stopte zoals gezegd zijn spelerscarrière. Hij zocht snel de kleedkamer op.

JAMMER

,,Nee, tranen waren er niet na het laatste fluitsignaal, maar wel veel trots. En uiteraard de teleurstelling over het verlies tegen AVW ’66 in de halve finale, was na afloop zeker aanwezig. De stap naar het trainerschap betekent dat ik altijd ‘aan’ sta. Gelukkig krijg ik thuis veel steun. Mijn vrouw zegt weleens: zet het voetbal nu even uit je hoofd, dan besef je weer hoe belangrijk je gezin is.” 

(Tekst gaat onder de foto verder.)

De familieband tussen keeper Özkan Yilmaz en trainer Gökhan Yilmaz zal niet echt veranderen bij FC Jeugd. - Theo Beumer

EMOTIES

In zijn werk als NS-conducteur leerde Yilmaz omgaan met verschillende mensen en emoties, iets wat hij meeneemt als trainer. ,,Iedereen is voor mij gelijk zodra ik voor de groep sta. Ik ben benieuwd naar wat spelers drijft en leg graag mijn keuzes uit. Dat vond ik als speler zelf ook altijd belangrijk.” Als aanvoerder was hij al nauw betrokken bij de selectie, samen met collega Mustafa Öztürk. ,,De club staat open voor iedereen, ongeacht afkomst. Het mooiste voorbeeld vind ik dat Raldy van Haastert, een echte Nederlander uit Veenendaal, jaren geleden was hij een lange periode onze aanvoerder. Zo zie je maar, het draait om inzet en karakter. Om wie je bent als persoon.” 

Aandachtspunt voor de nieuwe trainer is nog wel het onnodig oplopen van kaarten. ,,Ik weet dat onze spelers soms emotioneel kunnen reageren op scheidsrechters, maar daar wil ik aan werken. Iedereen maakt fouten, ook arbiters. Laten we dat respecteren.”

Yilmaz ziet zichzelf niet als een typische ‘laptoptrainer’. ,,Op het niveau waarop wij acteren, draait het in mijn ogen niet in de eerste plaats om uitgebreide data-analyses of complexe systemen, zoals je die eerder in het profvoetbal ziet. Op ons niveau zijn zaken als motivatie, groepsdynamiek, duidelijkheid en praktijkervaring belangrijke pijlers. Dat neemt niet weg dat ik opensta voor vernieuwing en ontwikkelingen die voor ons toepasbaar zijn, zoals wedstrijdbeelden.” 

Over zijn speelstijl is hij duidelijk. ,,Liefst spelen we 4-3-3, maar uiteindelijk bepaalt het beschikbare spelersmateriaal welk systeem het beste past. Tijdens de voorbereiding zoeken we uit wat werkt. De beker is belangrijk. Win je de poule, dan speel je in oktober weer een serieuze wedstrijd. Anders rest alleen een oefenduel, en dat is toch anders qua beleving.” 

Uit het gesprek blijkt overduidelijk: de passie voor het spel, de motivatie om spelers te laten groeien en de betrokkenheid bij FC Jeugd zijn bij Gökhan Yilmaz springlevend. Daarnaast toont hij oprechte interesse in het wel en wee van zijn spelers. 

(Tekst gaat onder de foto verder.)

Gökhan Yilmaz (links) heeft FC Jeugd en andere clubs veel gebracht als speler. Nu zelf verantwoordelijk in de kleedkamer en dug-out. - Theo Beumer

MENSELIJK

De regio verliest een goede verdediger, maar FC Jeugd krijgt komend seizoen een gedreven trainer. De voetbalschoenen zijn opgeborgen, de tactiekborden staan gereed: het vizier staat scherp. Maar wat overheerst, is het gevoel dat Gökhan Yilmaz de menselijke maat nooit uit het oog verliest. ,,Punten zijn belangrijk in het clubbelang. Dat besef ik ook wel. Maar ‘mens’ zijn met en voor mijn spelers vind ik minstens zo belangrijk. Als ik erin slaag om de teamgeest en onderlinge binding optimaal te krijgen, is me dat misschien wel meer waard dan een ‘driepunter’. Daarbij is winnaarsmentaliteit geen keuze of toevoeging, maar hoort een basisvoorwaarde te zijn als je voor FC Jeugd in het eerste elftal uitkomt. Het team is altijd belangrijker dan de eenling. Het veld ga ik missen, maar de kleedkamer blijft voor mij het belangrijkste”, besluit hij vastberaden.