Ballettalent Tom Holland (13) uit Bennekom vertolkt overleden oorlogsslachtoffer: ‘Zodra ik op het podium sta, gaat er een knop om’

16 juni 2026 om 09:57 Podiumkunsten Nieuws uit Bennekom Tips van de redactie

BENNEKOM Op straat, tussen het oorlogspuin van Kharkiv, ligt een jongen roerloos onder een felrood zeil. Naast hem zit een man die, overmand door verdriet, volgens ooggetuigen nog bijna twee uur de hand van zijn overleden zoon vasthoudt. Deze wereldberoemde nieuwsfoto uit 2022 is vertaald naar een aangrijpende balletvoorstelling. In het stuk ‘Solitude’ stapt de pas 13-jarige Tom Holland uit Bennekom in de loodzware rol van de overleden zoon Dima.

door Elyse van den Brink

‘s Middags moest hij zich nog over een proefwerk buigen, diezelfde avond stond hij op de bühne voor de Europese première van ‘Solitude’ in Amsterdam. Een dag later schuift hij opgewekt aan voor dit interview met Ede Stad Plus. Het is op z’n zachtst gezegd een hectische en bijzondere periode voor het 13-jarige ballettalent uit Bennekom.

‘HARD WERK LOONT’

Wanneer hem wordt gevraagd hoe hij de première heeft ervaren, antwoordt hij resoluut: ,,Ik was erg tevreden. Als ik in de dansstudio sta, ben ik enorm kritisch op mezelf. Ik blijf oefenen tot het lukt; eerder ga ik de studio niet uit. Maar hard werk loont. Dus uiteindelijk kijk ik op gisteren terug met een gevoel van: oh, al dat harde werk is echt ergens goed voor geweest.”

Dat gevoel werd bevestigd tijdens de borrel na afloop van de voorstelling. Onder het publiek bevonden zich ook enkele prominenten uit de danswereld, die benadrukten dat hij zijn rol met verve had gespeeld en het verhaal ,,intens mooi” had overgebracht.

RATMANSKY EN MAHLER

En de rol die de tiener vertolkt is ook niet niks. ‘Solitude’ is een voorstelling binnen het programma ‘Masters of Movement’ van Het Nationale Ballet. De in Kyiv opgegroeide choreograaf Alexei Ratmansky zette het verlies en de isolatie van de rouwende vader uit het portret van AP-fotograaf Andrii Marienko om in een beklijvende choreografie op de zwaarmoedige muziek van Gustav Mahler. 

Voor de rol van Dima (13) zocht directeur Ted Brandsen naar een jongen die niet zomaar de passen kon uitvoeren, maar die bovenal de zwaarte van het verhaal kon dragen. Hij vond hem in de eveneens 13-jarige Tom.

ZES MINUTEN STIL

,,Voordat ik het podium op ga, ben ik wel zenuwachtig. Maar die spanning hoort erbij”, zegt de Bennekommer, die zijn woorden even zorgvuldig lijkt te kiezen als zijn bewegingen op het toneel. ,,Dat helpt je alerter te zijn en beter te presteren, vind ik. Maar zodra ik uit de coulissen stap, gaat er een knop om. Dan zit ik zo in mijn rol, dat ik een bepaalde rust over me heen krijg.”

Zes minuten lang moet de van nature stuiterende tiener muisstil op het podium liggen, om daarna in de herinnering van de vader op te staan als een schim. Waar klassiek ballet normaal gesproken draait om de juiste, gecontroleerde spierspanning en perfectie, moest hij dat hier volledig loslaten. ,,In deze rol ben ik er wel, maar ook weer niet”, zegt hij bijna filosofisch. 

In deze rol ben ik er wel, maar ook weer niet

LAPPENPOP

De 13-jarige probeert dit gevoel te duiden: ,,Ik doe mijn best om een heel grote leegte in mijn blik te krijgen. Ik staar recht voor me uit, in de diepte. Ik probeer mijn lichaam ‘wavy’ en zwaar te maken.”

Zijn moeder Neeltje, die voor het artikel ook is aangeschoven, laat een video zien van een repetitie. Direct wordt duidelijk wat Tom bedoelt. Het is soms net alsof zijn ‘vader’ een lappenpop bij zich heeft, een leeg omhulsel van een mens. En hoewel hij er wezenloos uitziet, kan zelfs een leek - en daar moet deze journalist zich helaas toe rekenen - zien dat de tiener keihard aan het werk is.

‘UPTOWN FUNK’ IN DE SPEELTUIN

Gevraagd naar het prille begin van zijn passie, begint hij bescheiden: ,,Nou, ik keek vroeger vooral YouTube-filmpjes met dansen van Michael Jackson...” Zijn moeder lacht en breekt even in: ,,Volgens mij is het veel eerder begonnen, of niet? In de speeltuin. Weet je dat niet meer?” 

Ze herinnert hem aan een streetdanceles voor meisjes waar hij als 2-jarig jochie gebiologeerd naar stond te kijken. Hij oefende het dansje op ‘Uptown Funk’ van Bruno Mars net zolang tot hij het van begin tot eind zo goed mogelijk onder de knie had. 

LANGE DAGEN

Die speelse fascinatie is inmiddels uitgegroeid tot een topsportmentaliteit. Sinds 2022 volgt Tom een zwaar traject aan de Nationale Balletacademie in Amsterdam. Zijn dagen zijn intensief: om zeven uur ‘s ochtends zit hij in de trein, om - na een volle dag studeren en dansen - soms pas weer rond 20.30 uur thuis te komen. Maar klagen doet hij niet. Integendeel. ,,Ballet is superleuk omdat je er heel erg hard in kan werken. Het vraagt veel discipline en dat vind ik fijn”, legt hij uit, alsof dat voor een puber de normaalste zaak van de wereld is. 

Toch is niet alles zo vanzelfsprekend. Vlak nadat hij werd aangenomen op de academie in Amsterdam, kreeg Tom de diagnose diabetes type 1. Terwijl hij op hoog niveau fysiek en mentaal wilde presteren, moest hij tegelijkertijd leren luisteren naar de soms subtiele alarmbellen in zijn lichaam. ,,Ik dacht echt dat het dansen klaar was”, blikt hij daarop terug. ,,Maar inmiddels kan ik er goed zelfstandig mee omgaan. Dan eet ik voor een les wat extra, of ik kan met behulp van mijn sensor zien wanneer ik moet prikken.” 

Het vraagt veel discipline en dat vind ik fijn

NIEUW HOOFDSTUK

Wie denkt dat Tom na ‘Solitude’ de barre even laat voor wat het is, heeft het mis. Natuurlijk, er is deze zomervakantie ruimte om, net als zijn leeftijdsgenoten, op het strand te liggen, maar de Bennekommer reist ook af naar Londen voor een zomercursus aan The Royal Ballet School. Ook wacht er na de vakantie een nieuw hoofdstuk: Tom stapt over naar het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, waar hij onder meer twee klassen hoger mag dansen en er meer ruimte is om ook zijn andere talenten, zoals zang, verder te ontwikkelen. 

Over zijn toekomst durft hij hardop te dromen. ,,Ik vind andere dansstijlen ook heel erg leuk, omdat je daarin heel vrij bent en er echt je gevoelens in kan uiten. En ik zou graag zang en dans willen combineren”, zegt hij met pretoogjes. ,,Sterren als Michael Jackson en Tate McRae hebben ook allemaal zo’n sterke klassieke basis gehad. Het lijkt me supergaaf om zelf in charge te zijn van mijn eigen muziek. Dat ík de spotlight ben. Of om bij de Opéra de Paris te dansen”, somt hij op. ,,Ik houd alle deuren open.”

GROTER DAN SPIDERMAN

Wie anno 2026 de naam Tom Holland hoort, denkt in eerste instantie nog aan de wereldberoemde Britse acteur in het rood-blauwe Spider-Man-pak. ,,Mensen vragen weleens: hoe heb je hem nou Tom kunnen noemen?”, beaamt moeder Neeltje lachend. ,,Maar hij was nog helemaal niet bekend toen mijn Tom werd geboren.”

Tom haalt er onverstoorbaar zijn schouders over op. Hij heeft immers grootse plannen. En als je naam al wereldberoemd is, zit er uiteindelijk maar één ding op: zelf nog veel groter worden dan je naamgenoot. 

Tom is nog twee keer in de balletvoorstelling te zien: op 16 en 19 juni. Meer informatie en kaarten via de website van Het Nationale Ballet.