Ingezonden brieven

Brief politie

Vol verbazing heb ik de brief gelezen van de politie die ik afgelopen week in mijn brievenbus vond. Een paar weken daarvoor heb ik aangifte gedaan van vernieling van mijn auto. Voor de zoveelste keer werd door baldadige jongens mijn autospiegel vernield. De keren ervoor was er geen dader te bekennen, uiteraard. Maar dit keer hadden we hem! Door de immense klap waren we er snel bij al konden we hem niet meer inhalen. Wel hadden twee getuigen hem het zien doen en nog een stel anderen zagen hem met een vaart voorbij fietsen.

Een naam was er al snel bekend. Politie gebeld en de volgende dag konden we aangifte doen. Beide getuigen zijn gehoord en nu was het afwachten op het rapport zodat ik mijn inmiddels op de hoogte gestelde verzekering (kostte mij ook een dag geregel en ergernis!) de afwikkeling kon laten regelen. Kat in het bakkie zo gezegd.

Wat schept mijn verbazing, maar zeer zeker ook mijn intense woede?? Ik krijg een brief van de politie met de mededeling dat er geen wettig bewijs is en die persoon niet vervolgd kan worden!

Wat heeft aangifte doen tegenwoordig nog voor zin dan? Moet ik een volgende keer de dader echt achterop gaan en persoonlijk afleveren bij de politie? Nee is dan het antwoord want ik mag niet voor eigen rechter spelen. Maar wat wel mag is dat iemand anders mijn spullen vernielt en daar mee wegkomt, omdat er geen wettig bewijs is. Mijn getuigen die het gezien hebben? Nee, ook dat is niet wettig. Wat tegenwoordig wettig is, is dat daders beschermd worden en dat slachtoffers met lege handen staan, dat is nu de wetgeving in Nederland.

Zolang je maar volhoudt dat je het niet gedaan hebt, kom je er gewoon mee weg. Er zijn twee getuigen, maar omdat persoon in kwestie zegt er niks mee te maken te hebben wordt dat zo aangenomen. Zet hem voor de getuigen, dan wordt hij zo herkend, maar nee, dat zal wel teveel kosten. Maar wat het mij, een hardwerkende burger, kost, doet er niet toe, ik heb geen rechten. Ik heb alleen de plichten, de plicht om aangifte te doen. Maar ja, wat heeft dat nog voor zin? Ik kon een bezwaar indienen als ik het er niet mee eens was, kreeg ik als antwoord toen ik de politie opbelde.

Dat zal ik ook zeker gaan doen. Voor mij is het nu al geen kwestie meer dat ik weer schade heb, daar zal ik toch weer zelf voor moeten opdraaien. Maar het feit dat ik als burger in de steek gelaten word. Dus kat in het bakkie? Nee, ik ben de kat in het nauw geworden. Maar die rare sprongen mag ik niet maken. En die jongen? Die lacht zich vast en zeker rot, daar is hij toch maar weer goed mee weggekomen hè? Over zinloze vernieling gesproken..

N. van Alfen

Ede