Rubriek Hoorzitting: Van Bach tot Hazes en Supertramp
30 juni 2010 om 00:00 NieuwsAstrid groeide op in een muzikaal gezin. ,,Mijn vader speelde Alt-hobo en mijn moeder piano. Mijn zus is harpiste en mijn broer bouwt nu hobo’s in Zuid-Duitsland. In eerste instantie ging ik niet de muziek in. Nou ja, het was niet ver, de toneelschool. Daar heb ik veel geleerd, maar uiteindelijk ben ik toch naar het conservatorium gegaan met als hoofdvak schoolmuziek en als bijvak piano.”
,,Piano is voor mijn vak fantastisch. Je kunt er alles mee begeleiden”, zegt Astrid. ,,Maar na het conservatorium ben je blij dat je er even vanaf bent. Dat is vijf jaar waarin je alleen maar met muziek bezig bent, hè? Toen ben ik er een jaar tussenuit gegaan, naar Namibië, Afrika. Ik kan niet uitleggen waarom, maar ik wilde als kind al naar Afrika. En toen ik na mijn studie de kans kreeg, pakte ik die met beide handen aan.”
Maar de muziek in Afrika viel een beetje tegen. ,,Ik hoorde de muziek en dacht ‘hé, oh...het is hetzelfde als bij ons.’ Het was een soort gospelachtige folklore. Misschien had ik verder de rimboe in moeten trekken om inheemse muziek te vinden, want er zijn veel verschillende bevolkingsgroepen in dat land. Maar na een jaar zonder al teveel muziek ging ik naar huis.”
Weer in Nederland kon Astrid aan de slag bij de muziekschool in Ede. ,,En daar werk ik, na wat veranderingen, nog steeds. Vooral de cursussen die we nu aanbieden bij Cultura vind ik erg leuk. Kinderen kunnen dan in drie blokken kennis maken met allerlei verschillende instrumenten en aan het eind mogen ze kiezen wat zíj willen doen”, vertelt ze enthousiast. ,,En daarnaast mogen ze natuurlijk een keer optreden, maar ook naar een theateruitvoering. Omdat je al die verschillende kunstdisciplines in het gebouw bij elkaar hebt kun je elkaar inspireren. Beter kan haast niet.”
Astrids muzieksmaak is divers. ,, Ik luister graag naar klassieke muziek, maar lichte muziek of popmuziek kan ik net zo mooi vinden. Omdat ik vanuit mijn vak veel orkesten ken, luister ik daar ook naar. Maar ik vind alle muziek mooi, als het maar goed is.” Ze denkt even na en flapt er dan uit; ,,Dat liedje wat het Eurovisie Songfestival vorige maand won, heeft me trouwens echt verbáásd!”
Lena uit Duitsland kreeg van Astrid geen ‘douze points’. ,,Haar stem heeft het bereik van een terts! En die drie, vier tonen kwamen het hele liedje vijftig keer langs. Het was niet eens een deuntje, meer een dreuntje. Als er sinds dit jaar een vakjury bij zat heeft dat niet veel effect gehad.”
Over de Nederlandse inzending is ze ook niet erg te spreken. ,,Je durft het haast niet te vragen, hè?” lacht ze. ,,Nee, onze inzending deed me denken aan liedjes uit de jaren zestig en zeventig.” Ze begint te zingen. ,,Alle duiven op de dam, sjalalalie, sjalalala... Wel grappig natuurlijk, maar geen inzending voor het Eurovisie Songfestival.”
De muzieklerares komt los als ze over muziek praat die ze zelf mooi vindt. ,,Ik ben een all rounder. Van Bach tot Requiem van Mozart tot Supertramp.” Supertramp? ,,Die band heeft sound, joh!”, zegt ze enthousiast terwijl ze van haar hand een vuist maakt. ,,Een enorme feel. Dat is muziek die je keihard in de auto aanzet. En het zit zo gelikt in elkaar! Echt heerlijk. Ik heb alles van die band. Thuis staat een verzamel-LP die ik helemaal grijsgedraaid heb. En iedereen kan horen hoe die muzikanten gegroeid zijn.”
Maar ook André Hazes weet een snaar te raken. ,,Er stond op het podium van Cultura een keer een Armeense jongen uit volle borst nummers van André Hazes te zingen. Als je in dat sfeertje zit is dat zo goed! Natuurlijk ook omdat ik studenten jarenlang zie groeien. Ik zit in de commissie als ze examen afleggen en daar geniet ik erg van."
Foto:
Astrid Reyns op een vleugel. ,,Ik geef zang, dans, muziekles en alles wat met maat en ritme te maken heeft.
