
Ede Stad 50 jaar: Oud-directeur Henk Bakkenes over het begin: ‘Veldhuizen, Weekblad voor Nieuw Ede’
15 mei 2024 om 16:00 AchtergrondEDE Het jaar 1974 was niet alleen memorabel omdat Oranje de finale van het WK Voetbal speelde. In dat jaar begon de BDU namelijk ook met Ede Stad, waarbij Henk Bakkenes (84) uit Lunteren aan de basis stond. Cruijff en co pakten nét naast de hoofdprijs, maar de directeur van het nieuwsblad niet. Hij vertelt over de beginjaren, toen de krant begon in de wijk Veldhuizen.
door Freek Wolff
Het was de tijd dat elke letter qua druktechniek nog ‘gezet’ moest worden, een zeer tijdrovend proces voordat de pagina’s naar de drukpers konden. De kiem van de eerste BDU-krant in Ede ligt in winkelcentrum De Lindenhorst van de wijk Veldhuizen. ,,Daar had Elles van Doorn een supermarkt. Met hem en Jan Veldhuis van de SNS-bank heb ik gekeken hoe we hier een krant op konden zetten’’, verklaart Bakkenes. Op 15 mei 1974 verscheen de voorloper van Ede Stad: ‘Veldhuizen, Weekblad voor Nieuw Ede’.
In het jaar 1957 was hij in dienst gekomen bij de BDU, met toen nog Dick Rebel als directeur. Henk had altijd al een fascinatie voor kranten en voelde zich meteen op zijn plek. Van oorsprong is hij een Lunteraan, het dorp waar hij ook nu weer woont, terwijl vele jaren Barneveld zijn thuisbasis was.
In den beginne had het nieuwsblad in Ede dus nog een andere naam. Vanaf 3 januari 1979 verscheen de krant onder de naam ‘Ede Stad’. ,, Dick Rebel was een krantenman in hart en nieren. Hij hamerde erop dat de redactionele kwaliteit goed moest zijn. We hadden naast de Barneveldse Krant ook nieuwsbladen in plaatsen als Woudenberg en Scherpenzeel die het goed deden. Ik kon via de boekhouding doorgroeien, zodat ik ruimte kreeg om kranten in de markt ging zetten. Dat was echt nog pionieren! Met de redacteuren Jur van Ginkel, Teus van der Kuilen en Bert Vos gingen we ook in Ede aan de slag. We hadden in de beginjaren nog geen eigen kantoor. Ze waren beretrots als ze samen weer een krant hadden gemaakt en die mensen hebben zich te barsten gewerkt. De filosofie was om vijftig procent redactie en vijftig procent advertentie te maken. Bovendien moest het inhoudelijk de beste krant zijn, zodat je een hoge prijs voor je advertenties kon vragen.”
ROUWADVERTENTIES
Dagblad de Edese Courant en nieuwsblad Edese Post waren in die tijd reeds concurrenten, want zij waren niet genegen om samen te werken. ,,Die waren veel te hooghartig (lacht).” Bovendien herinnert hij zich dat de Edese middenstand eerst helemaal niet zo blij was dat Ede Stad erbij kwam. Gelukkig waren Van Doorn en Veldhuis de eerste grote vissen die gingen adverteren in ‘Veldhuizen’, waarna er meer winkeliers volgden. ,,Een jaar of vier later was de stap naar Ede Stad en verspreiding in de hele gemeente gigantisch groot. De naam heb ik bedacht, want iedereen woont liever in een stad dan in een dorp. Er waren in het begin veel onderhandelingen nodig om adverteerders zover te krijgen. Gelukkig wilde, naast een grote winkel als Modehuis Van de Weerd, ook de gemeente meedoen, met in die tijd Jan Slot als burgemeester. De eerste full colour krant maakten we met de opening van het nieuwe gemeentehuis. Toen we rouwadvertenties kregen, maakten we nóg een grote stap in de opwaartse richting. Want dat is altijd een teken dat een krant goed gelezen wordt.”
Bakkenes wijst erop dat er een ijzersterk redactieteam ontstond onder leiding van Wim Mulder, met redacteuren als Rini Kreeft, Jo ‘moe’ Koops en fotograaf Gert-Jan Koster. ,,Rini zeurde net zo lang totdat we ook een maandagkrant gingen maken, om na het weekend meteen de sportverslagen te publiceren. Het moest een krant zijn waar de bevolking zich in herkende. Met de komst van Ton Lens konden we met de advertenties grote stappen maken. Bij zijn sollicitatie zei hij: ‘Meneer Bakkenes, al vraag je me om gedroogde stront te verkopen, ik verkoop het!’. Tegelijkertijd moest ik wel opletten dat de redactie niet teveel pagina’s ging maken, want dat moest er wel uit kunnen.’’ Lens benaderde eerst de belangrijkste mensen binnen het centrum, met ondernemers als Kreek, Karssen, Rijsemus en Toes.
KABELKRANT
De Ede Stad was een beetje een papieren kindje van Bakkenes, terwijl het nieuwsblad tot de eerste kranten behoorde die ook met een kabelkrant op het televisiescherm begon. ,,Ik riep altijd dat ze het nieuws zo snel mogelijk op dit medium moesten knallen, maar de redactie wilde het nieuws vaak nog bewaren voor de papieren krant. De kabelkrant was de voorloper van alle digitale (social) media online.”
Die ontwikkeling in de media was al lang voorzien, maar dat de digitalisering zo’n vergaande invloed zou hebben op de hele krantensector, had hij niet gedacht. Volgens Bakkenes kunnen krant en website elkaar versterken. ,,Dat is een mooie aanvulling. In 1971 sprak ik een deskundige en die zei dat er over tien jaar geen krant meer zou zijn. Je ziet dat die lui zich ook kunnen vergissen (lacht). Ik heb altijd gezegd dat de papieren krant blijft bestaan. Als ik thuis kom, is dat het eerste waar ik naar grijp.’’
Het grote bereik van de krant ‘van huis tot huis en boerderij tot boerderij’ was altijd een belangrijk aspect. In de verre buitengebieden werd de krant zelfs per post bezorgd. ,,Het kleine lokale nieuws is verrekte belangrijk’’, oppert Bakkenes.
Hij vindt het wel jammer dat voor freelance schrijvers de relatie tot de krant minder is geworden. ,,Vroeger beschouwden ze ‘hun krant’ als een soort geestelijk eigendom en waren ze meer het gezicht van het medium dan tegenwoordig.’’ Met een tikje weemoed, maar ook met trots en voldoening laat hij op zijn laptop nog filmpjes zien die een aantal highlights tonen uit het verleden.
De voormalig directeur reisde in zijn pensioentijd veel in Europa, meestal met zijn boot, samen met zijn vrouw Diny. In totaal was hij 43 jaar actief bij de BDU. ,,Het is mijn leven geweest!” Een paar jaar geleden werd hij getroffen door een herseninfarct, maar tegenwoordig is de Lunteraan weer goed op de been. ,,Ik fiets veel en binnenkort ga ik naar Friesland om weer te varen.”
Dit artikel maakt deel uit van de special Ede Stad 50 jaar, die op woensdag 15 mei 2024 bij de papieren Ede Stad verscheen.


















