Columnist Harrold Harbers: ‘Je ging hier niet zonder nat pak huiswaarts’

EDE Zoals ieder jaar wordt in zwembad De Vrije Slag in Bennekom het zwemseizoen afgesloten met de hondenplons. Zo ook dit jaar weer was het een heus evenement met honderden speelse viervoeters. Ze hadden de tijd van hun leven en kijken ongetwijfeld alweer kwispelend uit naar volgend jaar. Mijn Nova Scotia Duck Tolling Retriever in ieder geval wel. Voor een waterhond zoals hij, is dit zwembad een waar pretparadijs. Waar hij met zijn soortgenootjes heerlijk kon ravotten.

Het feest begon al bij binnenkomst. We waren nog geen minuut de drempel over of zijn harige vrienden kwamen al van alle kanten aangerend. Aan de linkerkant waren twee retrievers zo driftig achter elkaar aan het rennen, dat ik geloof dat ze het wereldrecord van Usain Bolt uit de boeken gelopen hebben. 

(De tekst gaat verder onder de foto.)

- Ted Walker

Op rechts had een trouwe Berner sennenhond zich ontfermd over een bijtring, die de goede lobbes bleef terugbrengen naar z’n baas. Hij sprintte krachtig het water in en peddelde geduldig weer terug. Ondertussen had mijn eigen hondje het bad gevonden waar hij als een volleerd schoonspringer in dook. Op mijn weg naar hem toe moest ik de honden van het sprintrecord ontwijken en uitkijken dat ik de twee teckels, die druk in discussie waren over een frisbee, niet zou raken. 

Lees ook

Hondenplons Bennekom: natte neuzen en droge humor

 

Het mag duidelijk zijn dat wie dacht hier zonder nat pak weer weg te kunnen gaan, bedrogen uit kwam. Want met al dat geren, geschud en watergeweld was het lastig om het droog te houden. Gelukkig was het een stralende dag en gaf het helemaal niets dat je om de paar minuten gedoucht of gezandstraald werd. Het mocht de pret in ieder geval niet drukken.

Voor zowel mijn hondje als mijzelf was het de eerste keer in dit blaffende waterfestijn. Waar hij z’n lol niet op kon, moest ik toch wel even wennen aan al die prikkels. Ik kan u vertellen dat én je eigen hond in de gaten houden én op alle rondvliegende ballen letten én een constante stroom aan geblaf, gehijg en gekwispel geen sinecure is voor het menselijk brein.

Al met al was het een heerlijke middag die zonder geruzie of ongelukjes is verlopen. Was dat wel aan hand geweest dan hadden de kundige vrijwilligers van de dierenambulance kunnen helpen of ingrijpen. Zowel zij als de organisatie van het zwembad hebben er voor gezorgd dat een zeer gelukkig hondje en een licht overprikkeld baasje weer op huis aan gingen. Ik hoop tot volgend jaar!

Harrold Harbers

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.