Herder Henk begrijpt er niets meer van

Ach ja, daar gaan we weer! Een nieuw “masterplan”. Zo’n beleidswoord dat in de praktijk gewoon betekent: meer regels, meer verboden en minder vrijheid voor mensen en hun honden.

Ik ben Henk. Herder. Vaste bezoeker van Hoekelum. Liefhebber van modderplassen, nat gras en spannende sporen in het zand. En eerlijk gezegd krijg ik er genoeg van dat wij honden steeds weer worden neergezet alsof we een bedreiging vormen, terwijl we hier vooral komen om te snuffelen, te rennen en hond te zijn. Als je de column van Jaap van Ree leest, lijkt het bijna alsof Hoekelum gered moet worden van loslopende honden. Kom nou toch!

Natuurlijk moet natuur beschermd worden. Maar Hoekelum is voor mij geen beleidskaart, maar een landschap van geuren, paadjes, oevers en wind tussen de bomen. Toch komt het in dit soort plannen steeds weer neer op hetzelfde: minder ruimte om vrij te lopen en meer regels.

Hoekelum is één van de weinige plekken waar honden nog echt hond kunnen zijn: bos, ruimte en water. Op warme dagen kunnen we afkoelen in de beek, met natte poten langs de oever draven. Zulke plekken verdwijnen overal.

Eerst verdwijnen losloopplekken. Dan komen er bordjes, aanlijnplichten en betaald parkeren, zogenaamd om mensen te stimuleren te fietsen. Maar eigenlijk is het gewoon betalen voor iets wat van ons allemaal is. Voor je het weet verandert een plek waar ik vrij kon rennen en zwemmen in een strak gereguleerd wandelgebied. Want honden zouden verstorend zijn. Maar vergaderingen, evenementen en zakelijke bijeenkomsten op hetzelfde landgoed blijkbaar niet.

Een hond die door een plas rent zou een probleem zijn, maar een rij leaseauto’s voor een middag vergaderen niet. Dat is voor een eenvoudige herder moeilijk serieus te nemen. Ik ruik modder, water en bladeren. Bij al dat zakelijke gedoe ruik ik vooral uitlaatgassen, koffie en haast.

En die Middeleeuwen waar Van Ree naar verwijst? Ik durf er best een kluif op in te zetten dat er toen ook honden rond Hoekelum liepen, snuffelend langs karren, sloten en paden. Zonder masterplan.

Bescherm kwetsbare natuur, maar doe niet alsof honden en hun baasjes het grote probleem zijn. Zoek balans. Gun ons ook de ruimte om hond te zijn.

Laat Hoekelum vooral Hoekelum blijven. Een plek waar mensen wandelen, kinderen spelen, honden zwemmen, neuzen de wind vangen en poten vies mogen worden. Een plek waar je samen kunt genieten van historisch Ede, zonder dat alles dichtslibt met verboden, hekken en betaalautomaten.

Henk de Herder 🐾