Natuurcolumn Michael de Vries: ‘De magie van het alledaagse’

EDE ‘Wat is je lievelingsdier?’, ‘Wat is je favoriete vogel?’. Het zijn vragen die regelmatig gesteld worden. Zeker aan het begin van een schooljaar zijn er altijd leerlingen die uit nieuwsgierigheid of interesse deze vragen aan me stellen. Bij favoriete dier was mijn antwoord altijd de eekhoorn. 

Maar mensen die mijn columns al langer lezen, weten waarschijnlijk dat de eekhoorn plaats heeft moeten maken voor de wolf. Qua vogels twijfel ik eigenlijk nooit, dat is en blijft de ijsvogel. Niet omdat-ie zeldzaam is. Sterker nog, ijsvogels doen het heel goed in ons land momenteel, maar puur omdat het een prachtige vogel is. 

AANSLAAN

Sowieso ben ik niet iemand die aanslaat op zeldzame soorten. Er zijn genoeg mensen die het hele land doortrekken wanneer ze een melding zien van een zeldzame vogel. Ze krijgen letterlijk een ‘alert’ op hun telefoon en springen in de auto op zoek naar dat ene vogeltje. Zo zit ik niet in elkaar, maar wanneer er een bijzondere vogel vlakbij zit, tja, dan ga ik natuurlijk wel even kijken.

In 2016 zat er in de buurt van Kernhem een hop, een prachtige roze/zwart-achtige vogel met grote kuif. Ik ging kijken en maakte best veel opnames. Oké, de vogel had ringen en was waarschijnlijk uit gevangenschap ontsnapt, maar ik had toch echt mijn eerste hop gezien. De afgelopen jaren vond ik eigenlijk zelf ook wel dat een ontsnapte vogel niet helemaal eerlijk was. Eigenlijk had ik geen ‘echte’ hop gezien.

EEN ‘ECHTE’

Voorjaar 2024. Voordat ik naar mijn werk moest, koos ik ervoor om even een stukje natuur mee te pakken. Helaas had ik niets gezien of kunnen fotografen en ik besloot al naar huis te gaan. Toen ik aankwam op een grasveldje vloog er ineens iets van het grasveld af en vloog mijn fiets langs. Wat was dat? Een jonge groene specht of? Nee, dat kan toch niet! 

De vogel landde op een paaltje. Gelukkig had ik mijn camera om mijn nek en snel zoomde ik in. Dit maal géén ringen, géén ontsnapte vogel maar wél een hop. Dit maal dus een ‘echte’. Ik klik snel drie keer en de vogel vliegt weg. Waarheen? Geen idee. Waar het precies was? Mensen die mij kennen weten dat ik daar nooit uitspraken over doe. Niet uit egoïsme, maar om verstoring van kwetsbare en zeldzame natuur te voorkomen...

door Michael de Vries

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.