Column Juko de Vries: ‘We hebben er allemaal baat bij’

EDE Het lijkt wel of een groot deel van de moderne mens geen actieve herinnering meer heeft aan de oorlog. Nou herdenken we ieder jaar, hier in Ede, als vanzelfsprekend op vier mei onze gevallenen. Op vijf mei vieren we de bevrijding.

En ieder jaar weer in september staat de Ginkelse Hei stampvol met mensen die afkomen op dat spektakel van uit hun vliegtuig springende parachutisten. Dan wordt er weer volop aandacht besteed aan de Airborne landingen van toen. Maar het gros van de bezoekers, ik zelf hoor daar ook zeker bij, heeft gelukkig nog nooit een oorlog aan den lijve hoeven ondervinden. En daar begint het grote probleem van vandaag de dag. De verdeeldheid van visie op zaken. Het ogenschijnlijk tekort aan historisch besef. Het niet meer echt voelen van die noodzaak tot gezamenlijkheid. Die is namelijk aan het wegvallen op heel veel terreinen van onze moderne samenleving. Vlak na die oorlog ontstonden allerlei initiatieven om zo iets verschrikkelijks nooit meer te laten gebeuren. Er kwam een NAVO, er kwam een Europese Unie vanuit een algemeen gedeeld besef dat wanneer we iets samen zouden doen we met zijn allen sterker zouden staan. ‘We all benefit’ was toen nog bittere ernst, vandaag de dag enkel maar een reclameslogan van een slimme verzekeraar. Als een vorm van garantie voor duurzame vrede achtte men samenwerking absoluut nodig. 

EIGEN BELANG

Dat verdeeldheid in denken en beleven nadelig is voor groepen mensen blijkt wel uit ons huidige politieke klimaat. In Den Haag kan men het maar niet eens worden met elkaar over belangrijke zaken. Stikstof, huisvesting, migratie, gezondheidszorg, onderwijs, geld. Hier in de gemeenteraad van Ede blijft verschil van inzicht ook altijd een rem op effectieve besluitvorming. Iedere belanghebbende partij redeneert nu eenmaal vanuit de eigen achtergrond of vanuit het eigen idealisme. Het eigen belang staat dan voorop. Maar wanneer we ons gezamenlijk belang uit het oog verliezen en ons niet langer solidair voelen met anderen verliezen we allemaal. Wanneer we ons terugtrekken op ons eigen eiland zijn we weer op weg naar een nieuwe verzuiling zoals we die hebben gekend uit de vijftiger en zestiger jaren. 

En dat we ons terugtrekken in onze eigen bubbel is intussen wel duidelijk. Een beschaafde uitwisseling van ideeën is tegenwoordig ver te zoeken. Liever gaat men er tegenwoordig met gestrekt been in. Ons taalgebruik en onze woordkeus verraadt een innerlijke verharding die we steeds makkelijker naar buiten laten komen. Het lijkt wel alsof ons innerlijk kompas verstoord is geraakt door onzichtbare magnetische krachtenvelden. 

Daar waar we vroeger twee keer nadachten of we een bepaald idee wel of niet openlijk zouden ventileren is dat tegenwoordig precies andersom. Eerst ventileren we ons idee en pas daarna gaan we nadenken over wat we eigenlijk gezegd hebben. Als we dat weer eens zouden omdraaien. Eerst nadenken en dan pas iets roepen. Ik wens het iedereen toe want we hebben er allemaal baat bij.

door Juko de Vries

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.