Column Cynthia Lukassen: Stuur ze naar de maan

EDE Onlangs reisden er vier mensen rond de maan. Niet om te landen, maar om te oefenen. Voor later. Want uiteindelijk moet er een maanbasis komen waar mensen een tijdje kunnen verblijven. En ergens dacht ik: waarom eigenlijk?

Zelf zie ik er het nut niet zo van in. We krijgen deze planeet nauwelijks op orde, maar de ambitie is al om verder te bouwen. Normaal gesproken breid je pas uit als iets goed werkt, en repareer je eerst als dat niet zo is. 

Nu voelt het alsof we alvast een tweede vestiging openen terwijl de eerste nog lekt, kraakt en half instort. Dat roept bij mij vooral één vraag op: waarom precies nu?

IDEE

Al wandelend door het bos kreeg ik een idee. Iets waar zo’n maanbasis perfect voor is. Stel je voor dat we straks die eerste echte reis naar de maan reserveren voor juist die mensen die altijd het hardst roepen, het meest willen en het meeste geld hebben? De miljardairs, techbazen en wereldleiders die graag geschiedenis schrijven over zichzelf.

De tickets maken we onbetaalbaar duur. We prijzen ze aan met leuzen als ‘als je hier niet bij bent, ben je niemand’ en ‘de ultieme Nobelprijs voor wereldleiders’. Zulke teksten. En dan is het zover: de aankomst. Geen ceremonie. Geen applaus. Alleen stilte en steen. De motoren doven uit, het stof zakt langzaam neer. En daar ligt een klein briefje:

NIEUWE WERELD

Welkom op jullie nieuwe wereld. Hier mogen jullie laten zien wie de grootste is. Alles mag, binnen de grenzen van deze maan. Vecht het maar uit. Sla elkaar de pan in. Speel vuile spelletjes. Of ga frontaal de aanval aan. Alles kan hier, zonder dat andere mensen geraakt worden. Zonder dat iemand hoeft te vluchten. Zonder dat er levens kapot gaan of verloren gaan. Wij kijken toe vanaf de aarde. Succes!

En de beloning voor de winnaar? Simpel. Jij krijgt de hele planeet. Je bent opperheerser van je eigen dorre wereld, waar alles draait om jouw wil. Gefeliciteerd. Misschien ontdekt de winnaar dan iets nieuws. Dat macht zonder mensen niets betekent. Dat geld zonder aarde waardeloos is. En dat heersen alleen bestaat als er iemand is om over te heersen. Dat zou mooi zijn, maar niet meer echt ons probleem.

En terwijl zij daar strijden om macht, gebruiken wij de miljarden van die tickets om te herstellen wat er al is. In huizen. In gezondheid. In een planeet die nog steeds leeft. Misschien blijkt dan dat vooruitgang niet omhoog gaat, maar terug naar elkaar.

door Cynthia Lukassen

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.