Natuurcolumnist Michael de Vries ziet zeldzame slangenarend: ‘We keken steeds de verkeerde kant op’

EDE Een natuurliefhebber ben ik. Een vogelaar ben ik. Een vogelliefhebber ben ik dus ook. Een soortenjager ben ik dan weer niet. Met soortenjager bedoel ik mensen die er bijna een sport van maken om zoveel mogelijk soorten te zien en vaak het hele land doorgaan op zoek naar iedere zeldzame vogelsoort die ergens opduikt. Uren in de trein of auto om een bepaalde soort te zien en af te kunnen strepen van een wensenlijstje, zie ik mezelf niet doen. Ik kan blijer worden van een prachtige appelvink of grote bonte specht in de tuin dan een of ander zeldzaam vogeltje aan de andere kant van het land. Dat anderen dat wel doen, is een keuze die ik lekker bij de ander kan laten.

Maar ondanks dat ik geen soortenjager ben, vind ik het natuurlijk wel leuk als er opvallende vogelsoorten in de buurt zitten. Toen er een zeldzame hop, een prachtige, bijna tropische vogel, een tijdje in Ede verbleef hoopte ik hem natuurlijk wel te zien én met succes.
Een tijdje geleden zat er op een plek waar ik sowieso vaak wandel een bijzondere trekvogel. Een trekvogel is een soort die in ons land niet standaard verblijft, maar onderweg van het ene naar het andere land even kort aanwezig is. Het ging om een slangenarend, een roofvogel die normaal gesproken meer wordt gezien in meer zuidelijk gelegen landen zoals Spanje.

Terwijl ik met de verrekijker om de nek en de camera nog in de fietstas midden op het fietspad met wat anderen sta te praten die de vogel ongeveer een uur daarvoor gezien hadden, keken we tijdens het praten telkens in de richting waar de vogel gezien was. We bekeken hoge boomtoppen, kleinere struiken op de heide en regelmatig checkten we het luchtruim boven ons. Het leverde wel veel op, maar helaas geen slangenarend. Na een tijdje wilde ik alweer bijna weggaan, toen er achter ons ineens een grote vogel opdook en over ons heen vliegt. Vaak zal dit gewoon een buizerd zijn, maar we zagen al snel dat het de gewilde slangenarend was. De vogel had dus aan de andere kant gezeten en wij hadden dus continu de verkeerde kant op gekeken. Enkele minuten vloog de vogel boven ons en verdween uiteindelijk over de boven waar we eerder telkens heen hadden gekeken. Een bijzondere waarneming van een nog meer bijzondere vogel.

Michael de Vries

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.