Columnist Daniëlle Horneman: Dat mag u vinden

EDE Iedere woensdag valt de Ede Stad op de mat. Hoe er vervolgens met de krant wordt omgegaan, verschilt nogal binnen ons gezin. De kinderen stappen er het liefst overheen. Wij rapen hem op en leggen hem tussen de post. Maar vroeg of laat wordt hij toch opengeslagen.

En zelfs dat doen we allemaal anders. De een leest aan tafel, de ander onderuitgezakt op de bank. Sommigen zoeken naar interessante koppen. Anderen beginnen vooraan en lezen ieder artikel nauwkeurig. De een neemt het nieuws voor kennisgeving aan, terwijl de ander overal vraagtekens bij zet.

De berichten vertellen ons wat er binnen onze gemeente speelt. De redactie probeert gebeurtenissen zo objectief mogelijk weer te geven. Wat wij vervolgens met die informatie doen, is een ander verhaal. Zodra we iets lezen, begint ons hoofd er betekenis aan te geven.

We hebben onze eigen ervaringen, overtuigingen en verwachtingen. Wat voor de een vanzelfsprekend is, kan voor de ander onbegrijpelijk zijn. We kijken naar hetzelfde, maar zien soms iets anders. Best fascinerend eigenlijk.

Neem een berichtje over een maand wachttijd bij het verlengen van een paspoort. Eén bericht. Eén feit. Maar hoeveel verschillende verhalen lezen we eigenlijk Voor iemand die volgende week op vakantie wil, is een maand wachten een eeuwigheid; voor iemand die voorlopig nergens naartoe hoeft, is het niet eens nieuws. En alles daartussenin. Zo kunnen eenvoudige berichten allerlei gedachten, gevoelens en meningen oproepen.

En dat geldt natuurlijk ook voor mijn columns. Iedere vijf weken mag ik mijn mening met u delen. Daar krijg ik regelmatig reacties op. Positief, kritisch en soms ronduit heftig. Wat me daarin zorgen baart, is hoe er soms met verschillende meningen wordt omgegaan. Wie iets zegt wat niet binnen de heersende opvattingen past, kan rekenen op stevige kritiek. Maar wie bepaalt eigenlijk wat die heersende opvattingen zijn? In plaats van argumenten te bespreken, veroordelen we soms de persoon erachter.

Natuurlijk mag u het hartgrondig met mij oneens zijn. Ik lees al uw reacties, maar kies er bewust voor niet te reageren. Mijn mening heeft hier immers al een podium gekregen. Ik hoop dat we elkaar op een respectvolle manier aan het denken zetten. En dat we niet vergeten dat een andere mening niet meteen een verkeerde mening is. 

Want als we alleen nog willen horen wat we zelf al denken, valt er weinig meer te bespreken. 

Daniëlle Horneman

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.