Columnist Michael de Vries: ‘Genieten van wat ik om me heen zie’

EDE De natuur is in de war. Ik zal niet gelijk beginnen te schrijven dat het allemaal door de opwarming van de aarde komt, maar opvallend is het wel dat ik vandaag op 1 oktober een korte broek aan had kunnen trekken. Ondanks het warme weer zie je overal om je heen signalen van de herfst. De bladeren beginnen te vallen, de dagen worden korter en overal zie je paddenstoelen verschijnen. De maanden september en oktober staan voor veel natuurliefhebbers en -fotografen in het teken van de hertenbronst. In deze periode proberen mannelijke edelherten indruk te maken op de vrouwen en de mannen gaan daarbij vaak andere mannen te lijf. Het gaat ze erom wie het meest sterk, het meest imposant is. In feite doen de talloze natuurfotografen dat ook, die soms met honderden tegelijk bij dezelfde edelherten staan te fotograferen. Ook daar draait het om de sterkste te zijn en wie de meest indrukwekkende camera heeft. Vooral op de Hoge Veluwe, waar de edelherten met voedsel uit de bossen worden gelokt, staan soms driehonderd à vierhonderd fotografen allemaal een uniek plaatje te maken. Althans, dat denken ze.

Nee, zelf kies ik ervoor om niet bij die parade te zijn. Niet bij de Hoge Veluwe en ook niet bij de Wildkanseltochten in Ede. Mijn voorkeur gaat uit naar gewoon lekker simpel met de camera om de nek in de natuur te wandelen. Het enige doel wat ik dan heb, is genieten van wat ik om me heen zie.

Vanochtend deed ik een rondje over de Ederheide. Pas rond kwart voor acht mocht ik het gebied in want de zon was enkele minuten daarvoor opgekomen. Al snel hoorde ik de roep van enkele raven. Deze soort liet zich niet vaak zien, maar door de komst van wolven naar de Veluwe lijkt het erop alsof de raven, aaseters, steeds meer op en rond de Veluwe foerageren. Voordat ik naar huis ging, dook ineens iets uit de heide omhoog. Het was een reebok die rustig in het ochtendzonnetje liep. De camera, die ik alweer in de tas had gedaan, plaatste ik op het statief en ik maakte enkele videobeelden en foto’s van het dier. Toen ik alles weer had opgeborgen en terugliep naar mijn fiets, kon ik een kleine lach niet onderdrukken. Nee, laat mij maar lekker rustig in de natuur lopen, zonder honderden ‘unieke’ collega’s om me heen.

door Michael de Vries