EDE - ,,Een stukje soul, een flinke bonk klassiek en The Beatles. Maar eigenlijk vind ik heel veel dingen mooi’’, vertelt Alan Geensen, organisatieadviseur bij BMO intermedi-8 en binnenstadsmanager, over zijn muzikale voorkeur. ,,En ook de stilte is muziek; de ruimte hoeft niet altijd gevuld te zijn. Ik kan genieten van de geluiden om me heen.’’ door Judith Tak Naast de 59-jarige Edenaar staat een tas, gevuld met tientallen lp’s. ,,Gisteravond ben ik weer eens door mijn platen heen gegaan. Direct ging ik terug in de tijd en zag ik beelden van vroeger weer voor me. Nu baal ik er van dat ik geen pick-up meer heb.’’ Als zoon van een militair verhuisde Geensen op jonge leeftijd iedere paar jaar. ,,Van mijn veertiende tot negentiende woonde ik in Zuid-België, in het plaatsje Casteau. Deze jaren zijn bepalend voor je ontwikkeling. Ik verloor mijn vertrouwde omgeving en vertrok naar een plek waar ik de taal niet eens sprak. Het was ook de tijd dat ik met muziek aan de slag ging. De muzikale cultuur in België is duidelijk anders: er werd vooral heel goed naar de tekst geluisterd. Ik maakte kennis met Franstalige chansons en heb op jonge leeftijd klassieke muziek leren waarderen.’’ Hij kocht van zijn eerste vakantiegeld een pick-upje. ,,Zo’n grauwgrijs, plastic ding met handvat. Die zette ik op m’n kamer en dan luisterde ik naar plaatjes van die tijd, zoals Ro-d-Ys. Toch kocht ik lang niet iedere week een plaatje, want ik was niet zo muzikaal bewust.’’ Hij vertelt over verschillende perioden uit zijn leven aan de hand van de lp’s die hij heeft meegebracht. ,,De soul-tijd kwam langs, die echt te gek voor woorden was. Daarna kwamen The Beatles en The Rolling Stones. Mijn eerste vriendinnetje was gek op The Beatles en daardoor leerde ik hen ook kennen. De liefde voor The Beatles is altijd gebleven; ik ben een echte Beatles-man.. Maar als ik één bijzondere plaat moet benoemen, is het de symfonie ‘Uit de nieuwe wereld’ van Antonín Dvorák. Die heeft heel veel persoonlijke betekenis voor me.’’ Op latere leeftijd leerde hij drummen. ,,Ik nam les, kocht een heel mooi drumstel en toen was het eigenlijk tijd om in een bandje te gaan. Als je drumt, moet je er ook iets mee doen. Op dat moment begon ik met werken, dus daar moest ik mijn tijd in steken. Ik verkocht mijn drumstel; iets waar ik nog steeds spijt van heb.’’
Variatie
Tegenwoordig luistert Geensen vooral graag naar de radio. ,,Ik heb wel een aantal cd’s, maar als ik die drie keer heb beluisterd, weet ik al precies wat er gaat komen. De variatie op de radio vind ik heel lekker.’’ Hij stemt het liefst af op de klassieke zenders. ,,Mijn vader luisterde naar lichte, Amerikaanse jazz en hield veel van klassieke muziek. Iedere zondag luisterden we naar platen van Deutsche Grammophon, destijds de beste platenmaatschappij voor de gerenommeerde orkesten. Toen had ik er af en toe flink de pest in; dat heb je als je jong bent en dingen je opgelegd worden. Als ik nu terugkijk, bedenk ik me dat mijn voorkeur voor klassieke muziek misschien toen wel is ontstaan.’’ Hij is nooit meegegaan met wat op dat moment populair is. ,,Soms ontdekte ik muziek pas een aantal jaren later. Muziekstijlen van nu, zoals harde metal en dergelijke, vind ik interessant, maar als ik er vijf minuten naar geluisterd heb, heb ik genoeg. Je moet harmonie, rust en tevredenheid nastreven. Als ik dat hoor in muziek, kan ik er immens van genieten.’’ De tijd dat hij zijn gevoel versterkte met muziek ligt achter hem. ,,Dat deed ik toen ik jong was, op avonden met vrienden en een biertje. Nu bepaal ik wat ik luister aan de hand van m’n humeur. Als ik druk ben, kan klassiek me rustig maken. Ik vind muziek goed als ik er bij kan nadenken. Het kan mijn tevredenheid vooral ondersteunen.’’ Foto:
Alan Geensen ging terug in de tijd bij het bekijken van zijn platen
