‘Bewondering voor doorzettingsvermogen Kimberley Bos’

3 februari 2026 om 11:55 Wintersport

EDE ,,Wij hebben van dichtbij meegemaakt dat Kimberley Bos van nul af is begonnen. Ook als het tegenzat, ging ze toch door. Zij had een helder doel voor ogen. En als je ziet waar ze nu staat, daar kun je alleen maar bewondering voor hebben.’’ Het zijn woorden van Jolanda Zwart en Rik Hanswijk.

door Wim van Kessel

,,Ik kwam Kimberley ongeveer op hetzelfde moment zowel op middelbare school Het Streek als bij atletiekvereniging Climax tegen’’, laat Jolanda Zwart (33) weten. ,,Vanaf dat moment zijn wij vriendinnen. Wij zijn ook samen naar de testdagen voor het bobsleeën geweest. Kwamen allebei de eerste selectie door. Maar mijn ouders wilden dat ik eerst school zou afmaken. Ik denk ook dat zij realistisch waren. Ik had niet het doorzettingsvermogen van Kimberley. Zij was vanaf het eerste moment heel serieus met haar sport.’’

In die periode was Rik Hanswijk (41) haar trainer bij Climax. ,,Kimberley kwam vanuit het turnen. Zij was atletisch, lenig en fysiek sterk. Geen toptalent in de atletiek als een Dafne Schippers, maar zij was wel goed met sprinten en kogelstoten. Bij het polsstokhoogspringen heeft ze nog steeds een clubrecord bij Climax staan. Kimberley pakte wel alles snel op. Ook bij mij viel het doorzettingsvermogen om snel stappen te maken op.’’

,,Voor de club Climax was het niet nieuw dat iemand voor deze sport koos’’, gaat Hanswijk verder. ,,Jarno Beuving deed ook aan bobsleeën en was misschien ook wel een beetje de aanstichter. Toen ik hoorde dat Kimberley ook die kant op wilde, had ik geen idee hoe realistisch het was om de top te halen. Ik dacht alleen: volg je hart.’’

FACILITEITEN

Hoewel Kimberley Bos de atletieksport inruilde voor eerst bobsleeën en al snel skeleton, is de Edese altijd lid gebleven van Climax. Ze is nog vaak te vinden op de baan op de Hoekelumse Eng. ,,Zij traint hier regelmatig overdag’’, weet Hanswijk. ,,De club stelt haar de faciliteiten beschikbaar. Ook zijn haar fandagen wel eens hier gehouden. Als haar seizoen is afgelopen, wil ze nog wel eens een sprinttraining meedoen. Het leuke is dan dat ze direct technische aanwijzingen geeft aan anderen.’’

,,Kimberley is in al die jaren niets veranderd’’, gaat Rik Hanswijk verder. ,,Zij is nog steeds heel positief ingesteld en nuchter. Zeker niet uit de hoogte. Het klinkt misschien cliché: zij is zichzelf gebleven. Ze loopt gewoon tussen de andere atleten door.’’ ,,Als ze er dan is, blijft ze ook altijd hangen om contact te zoeken met de andere leden’’, voegt Jolanda Zwart toe.

,,Voor de club Climax is het natuurlijk mooi dat zij hier lid is. Na haar eerste Olympische Spelen in Pyeongchang in Zuid-Korea, is zij ook Lid van Verdienste geworden. Je kunt alleen maar bewondering hebben voor hoe zij vooral in de beginfase alles in haar eentje heeft gedaan. Het is natuurlijk uniek dat iemand uit Nederland bij het skeleton tot de absolute top hoort. Zij moet opboksen tegen landen met miljoenenbudgetten’’, meent Rik Hanswijk, die in die periode van de benoeming voorzitter van de atletiekclub was.

DUCTTAPE

Jolanda Zwart maakte vanaf de zijlijn de hele opmars van Kimberley mee. ,,In de beginfase trainde zij met een zelfgemaakte slee op wieltjes op de Climaxbaan. Ik dacht: hiermee trainen, is dat serieus? Dat denk ik trouwens soms nog steeds. Ik zag pas haar slee met heel veel ducttape. Ze zegt dat het normaal is. Dat geloof ik. Toen ze deel ging nemen aan de jeugd Olympische Spelen, dacht ik: hier gaat ze echt wel mee door. Ze was af en toe ook afwezig op school. Kwam ook omdat je bij trainingen snel naar het buitenland moet.’’

Het grappige is dat als ik Kimberley op televisie aanmoedig, mijn hond Bodie voor het raam gaat zitten. Dan denkt hij dat Kimberley komt

,,Ik ben wel een paar keer gaan kijken in Winterberg. Dan is het zoef, en ze is voorbij. Op een fandag nog een keer op zo’n slee gestapt. Ik vond het heel eng. Wij gingen rond de honderd kilometer. Kimberley zei achteraf dat ze ook niet had gedacht dat het nog zo snel zou gaan’’, zegt Jolanda. Ook Rik was van de partij. ,,Ik vond het heel interessant. Ik wilde wel eens kijken hoe alles gaat.’’

,,Als het half kan probeer ik de wedstrijden om de wereldbeker wel te volgen. Soms zit ik met kleine oogjes de volgende dag op mijn werk’’, bekent Jolanda Zwart. ,,Ik vind het vaak wel spannend. Maar Kimberley straalt vaak veel rust uit. En als zij er zelf vertrouwen in heeft, moet het goed komen.’’

HONDJES

,,Als ik Kimberley spreek, gaat het zeker niet alleen over skeleton. Vaak over onze hondjes. Die zijn even oud. Het grappige is dat als ik Kimberley op televisie aanmoedig, mijn hond Bodie voor het raam gaat zitten. Dan denkt hij dat Kimberley komt’’, lacht Jolanda Zwart. ,,Hij is heel gek op haar en haar hondje Carley. In de wintermaanden heb ik vooral telefonisch contact. Eerlijk gezegd weet ik dan niet altijd waar ze op dat moment zit. Natuurlijk ben ik heel trots op Kimberley. Mooi is dat zij zichzelf is gebleven. Zij is dan wel de sporter, maar ook gewoon Kimberley. Dan wandelen wij gewoon met onze hondjes Bodie en Carley, waar het ook niet over sport kan gaan.’’

,,Wij hebben met een groepje op de club de laatste twee runs van het wereldkampioenschap van afgelopen jaar in Lake Placid gezien’’, weet Rik Hanswijk nog. ,,Dat sloot toevallig precies aan op het EK Indoor Atletiek in Apeldoorn. Het was extra leuk dat Kimberley wereldkampioen werd.’’

De prestaties van Kimberley dit seizoen in de wereldbeker was voor de buitenwacht teleurstellend. ,,Natuurlijk hebben wij het daar ook wel eens over’’, zegt Jolanda Zwart. ,,Ik had haar bijvoorbeeld na Winterberg gesproken. Ondanks een mindere plaats, was zij niet teleurgesteld. Het was technisch gezien een prima run. Alleen had zij voor iets anders met de slee gekozen. Dat was niet goed uitgevallen.’’

MEDIA

,,Kimberley heeft een aantal seizoenen geweldig gedraaid. En als het, zoals het afgelopen jaar een keer iets minder is, lees je in de media dat ze maar zevende is geworden. Dan zie je ook hoe snel men verwend raakt. Nu is het: we maken kans op een medaille. In het verleden als ze top acht sleede, was het netjes. Nu bij dezelfde positie is de mening heel anders’’, stelt Hanswijk. ,,Overigens heb ik niet het idee dat Kimberley daar zelf last van heeft.’’

In deze weken is Kimberley veelvuldig te zien in allerlei sportprogramma’s. ,,Ik vind dat zij dezelfde ‘Kimmy’ is zoals ik haar ken’’, meent Jolanda Zwart. In een van die programma’s werd ook bekend gemaakt dat Kimberley vlaggendrager is van de Nederlandse ploeg. ,,Ze was net voor die bekendmaking nog bij Climax. Toen had ze niets gezegd’’, laat Hanswijk weten. ,,Ze wist het toen wel, maar mocht het niet zeggen’’, voegt Jolanda Zwart toe. ,,Ze vindt het wel een hele eer.’’

Jolanda Zwart gaat samen met haar broer op 13 en 14 februari in Cortina d’Ampezzo kijken. ,,In verhouding met de andere wedstrijden is het nu in de buurt. Ik probeer haar naar de Olympische titel te schreeuwen. Ik hoop natuurlijk dat ze daar gaat winnen.’’ ,,Wij gaan de zaterdag weer op de club kijken’’, weet Rik Hanswijk. ,,Zoals Kimberley zelf zegt: het doel is vier hele goede runs te maken. Meer kan ze niet doen. Over het algemeen is zij redelijk constant. En dan maar zien welke plaats het wordt’’, besluit Rik Hanswijk.