Afbeelding
Eip Janssen

Meer dan 50 internationale medailles voor Edese vechtsporter

Vechtsporten

EDE De Edese vechtsporter Nico Herbert (63) won 19 oktober een zilveren medaille tijdens het WK Sambo Masters in Limasol (Cyprus). Een verhaal over een vechtsportcarrière die hem over de hele wereld voert en tot nu toe al meer dan vijftig internationale medailles opleverde.

Eip Janssen

,,Het was bizar wat ik op de finaledag allemaal heb mee gemaakt'', zegt Herbert in een terugblik. ,,Sambo is een Russische worstelsport waarbij via worpen en grepen punten gescoord kunnen worden. Je kunt ook een partij winnen door je techniek te gebruiken en je tegenstander tot overgave te dwingen. In de halve finale won ik met 8-0 van de Rus Oleg Nicolaev. Sambo is bij uitstek een Oostbloksport. En dat heb ik gemerkt."

De stoom komt nog uit zijn oren op het moment dat hij het bizarre voorval voorafgaande aan een zelf afgedwongen finale vertelt.

BIZAR ,,Er was mij verteld dat mijn finale om 18.00 uur plaatselijke tijd zou beginnen. Dus lekker een uur of zes om te ontspannen en een tactisch plan voor de finalestrijd tegen de Rus Dimitrii Vasiagin te bedenken. De voertaal bij dit Sambo-toernooi was zowel Engels als Russisch. Die laatste taal beheers ik niet en spreek ik niet dagelijks", grapt de Edenaar.

Maar daar bleek aanvankelijk wel een probleem te zitten. ,,De jury en bond waren overeengekomen om de wedstrijden een aantal uur te vervroegen. Dat werd in het Russisch bekend gemaakt, maar ik had daar geen notie van. Dimitri Vasiagin werd naar de mat geroepen en daarna ik. Daarna gingen alle alarmbellen af. Zeker omdat de scheidsrechter mij gelijk een straf toekende omdat ik niet tijdig aanwezig was. Ook het publiek begreep er niets van en joelde", gaat Herbert verder.

GEWONNEN EN VERLOREN Herbert stormde van de tribune af en riep luidkeels dat hij protest ging aantekenen. Maar hoe kom je bij de jury als je bij een lift staat die niet verschijnt. ,,Dat kan nog toeval zijn, maar ook de bewakers lieten me niet binnen. Ik kookte. Zeker omdat het publiek in de gaten had dat dit niet klopte. Om een lang verhaal kort te maken: ik won het protest en mocht alsnog aantreden. Het werd een spannende finale die in 4-4 eindigde. De scheidsrechter besloot in het voordeel van de Rus. Het publiek was duidelijk op mijn hand maar goed daar koop je niets voor."

Hoewel Nico Herbert zijn zilveren medaille koesterde, was er toch een brok onvrede over de gang van zaken. ,,Ik heb het eens nagekeken, maar in acht van de 10 gevallen wint een Oostblokker, meestal een Rus de finale. Wat moet ik er meer over zeggen."

Tussendoor wil Nico nog wel wat kwijt over het Nederlandse sportklimaat. ,,Ik vind dat zeker de niet-Olympische sporten er maar bijhangen in ons land. De Sambo-bond krijgt via het NOC*NSF nog wel een bijdrage. Maar de individuele sporter wordt mijns inziens te weinig in het zonnetje gezet. Soms is dat respectloos. Persoonlijk mag ik niet klagen. Ik kreeg in 2008 door waarnemend-burgemeester van Ede Tineke Netelenbos de Medaille van Verdienste van de gemeente Ede toegekend. In een bomvolle Reehorst-zaal dat ondergaan, waar mijn moeder bij was, gaf me kippenvel", kijkt Nico Herbert terug.

DROOM Nico Herbert is een veelvraat bij de door hem zo geliefde vechtsporten. ,,Of het nu Sambo, Braziliaans Jiu Jitsu, Judo of what ever is, is ben een fanatieke sportliefhebber. Hoeveel tijd ik aan deze sporten besteedt? Ik denk alles bij elkaar tussen de tien en vijftien uur. Ook ben ik bondscoach van het Nederlands team 35+. En samen met mijn zoon Jan Christiaan ben ik actief in mijn eigen sportschool. Dit kan ik alleen maar doen met medewerking van een fijn thuisfront. Mijn echtgenote Richarda is onbetaalbaar. Hopelijk leest zij dat niet", schatert Herbert.

De sportschool eigenaar heeft veel meer interesses dan alleen de vechtsporten. ,,Ik ben echt geïnteresseerd in culturen en de mensen die daarbij horen. Daarom ben ik blij dat in mijn sportschool al acht nationaliteiten verenigd zijn. Diep in mijn hart streef ik naar 25 nationaliteiten. Dat zou geweldig zijn."

Op de dinsdagavond krijgt Nico Herbert met Richarda judo-les. ,,Of het niet vreemd is om dan leerling te zijn? Nee, in het geheel niet. En wel om twee redenen. Wat is er mooier dan met je echtgenote samen een avond te sporten. Daarnaast steek ik er soms ook wat van op. Dan zie ik hoe de instructeur de groep bespeelt, en kan ik in mijn bondscoachschap soms goed gebruiken. Ik zal nooit een 'lastige' leerling zijn."

Een gesprek met Nico Herbert over zijn sportieve prestaties duurt als je niet oppast uren. In de goed gevulde kamer staan veel bekers. De medailles zijn gerangschikt op oud en nieuw. ,,Ik ben een geordend mens. Misschien zou je dat niet zeggen als je hier de berg papieren ziet. Ik plan bijvoorbeeld een reis naar een toernooi grondig. En heb ook alle alternatieven bij onverwachte gebeurtenissen in het hoofd. Maar ik kan je ook bij elke beker of medaille iets vertellen. Op dit moment heb ik 35 Europese medailles (waarvan zeventien gouden) en 21 WK medailles (tien keer goud) bij elkaar gewonnen. Het eerstvolgende toernooi waar ik nu naar toe werk is het EK Braziliaans Jiu Jitsu. Dat wordt januari in Lissabon gehouden. Een geweldig evenement met bijna 4500 deelnemers. Ik heb al veertien keer in mijn klasse gewonnen. Mag ik van de vijftiende keer dromen?"

advertentie