In Memoriam: Supervrijwilliger Henny de Haan, getrouwd met ‘Blauw Geel ‘55’, overleden

EDE Henny de Haan is zaterdagavond 3 februari levenloos in huis aangetroffen. Hij werd 82 jaar.

Dat maakten zijn zoons Michon en Marc bekend. Henny de Haan was heel lang bijna dag en nacht bezig met zijn Blauw Geel ’55, waar hij ook erelid van was.

Het grootste verlies is het overlijden van Henny uiteraard voor de familie. Maar ook bij vierdeklasser Blauw Geel’55 zal zijn markante plek onbezet blijven. Of het nu rond het veld was, in de bestuurskamer of waar dan ook, de Edese ‘Johan Derksen’ zal worden gemist.

Hij was een man met een duidelijke mening. Het grijs was tussen de kleuren ‘Blauw en Geel’ niet altijd aanwezig. En zijn sigaar tussen zijn baard was zijn handelsmerk.

Ik kende Henny al heel decennialang. In meerdere functies hadden wij hele prettige contacten. Wat mij daarin het meest aansprak was dat Henny nooit met meel in de mond sprak. Hij was zo geweldig trots op zijn club Blauw Geel ’55. En op welk niveau er werd geacteerd was in zijn ogen wat minder belangrijk. Het allerbelangrijkste voor Henny en zijn eerder helaas te vroeg overleden echtgenote Riet, was dat zijn Blauw Geel’55 een familieclub was. Je respecteerde elkaar. Je leefde met elkaar mee. In goede en minder goede tijden keek je naar elkaar om.

IMPORT

Henny de Haan werd in juli 1967 lid van Blauw Geel ’55. Een zoals bekend in alle opzichten bekende verschijning. Ooit vertelde hij mij dat via militair Henny Baas de keuze voor Blauw Geel ’55 had gemaakt. ,,Het mocht geen zondagvereniging zijn. Ik heb altijd op zondag gevoetbald maar kwam erachter dat je dan eigenlijk helemaal geen privéleven meer had. Aandacht van en voor het gezin is ook belangrijk. Dat was mijn voorwaarde. Baas kende de Edese voetbalverhoudingen.”

En nog geen half jaar geleden vertelde nestor De Haan mij, toen we even gezellig voor een competitiewedstrijd stonden bij te kletsen, dat hij en Riet nooit ook maar een seconde spijt hebben gehad van die keuze.

BEKEND

Geen enkele Edese voetbalclub was voor Henny de Haan onbekend. Maar omgekeerd ook niet. Met vele (bestuurs-) leden maakte Henny contact. Ik herinner mezelf nog de tijd dat aan uitslagen komen nog niet zo gemakkelijk was als tegenwoordig. Per telefoon werd geïnformeerd hoe een club had gespeeld. Je kon er de klok op gelijk zetten op welk moment onze Henny de Haan belde. Was er door Blauw Geel ’55 winst geboekt werd je al snel na de wedstrijd gebeld. Bij verlies kon het weleens wat later worden. Wat mij daarin trof was dat Henny altijd een hart onder je riem stak bij een minder goed resultaat. Benadrukte dat in zijn ogen voetbal de belangrijkste bijzaak in het leven was. Maar dat er gelukkig ook andere zaken waren om in een weekeinde aan te denken.

BEZIGE BIJ

Henny de Haan met zijn sigaar heeft voor Blauw Geel ’55 zoveel gedaan. Daarom voor velen het ‘gezicht van de club’ op sportpark De Peppelensteeg. En dat zoals eerder gezegd als import Edenaar. Hij begon zijn voetbalcarrière bij het Brabantse Dongen. Hij speelde een jaar of vier onafgebroken in de hoofdmacht van Blauw Geel ’55. ,,Ik heb daarna besloten lager te gaan spelen (vijfde). Het werd tijd voor vrijwilligerswerk”, hoorde ik een aantal jaren geleden van hem. Wat hij voor de club daarna heeft gedaan is met geen pen te beschrijven. Om niets te vergeten laat ik het bij de term: supervrijwilliger.

Het gezin De Haan bracht meer tijd bij Blauw Geel ’55 door dan thuis. ,,Er waren jaren dat ik geen avond thuis was. Met de wetenschap van nu misschien niet altijd verantwoord. Mijn kinderen zijn bij Blauw Geel ’55 groot geworden. Nee, ik denk niet dat zij dat erg vonden”, lachte hij.

DERKSEN

Ik heb even nagedacht of de term ‘de Johan Derksen’ van Blauw Geel ’55 wel passend was. Ik veroorloof mij dat toch. Maar wel met een wat andere insteek dan de echte televisienestor. Altijd kon je hem wekelijks vinden, als hij weer ergens mee bezig was voor zijn club. En… altijd zijn onafscheidelijk sigaar. Maar ook een democraat die begreep dat roken op een sportpark in de huidige tijd ‘not done’ was. Henny legde zich erbij neer. Geen onvertogen woord over een democratisch genomen verenigingsbesluit. Zijn mening was niet voor tweeërlei uitleg vatbaar. In de bestuurskamer kwam hij de laatste tien jaar vaak even een praatje met mij maken. In het begin, ik was tenslotte een DTS’er de begroeting: De buren spelen zeker niet? Of wat kom je doen? Daarna werd Henny wat milder en was de begroeting heel vriendelijk. Hij tipte me soms om een artikel te schrijven. Ooit mocht ik over de vrijwilligersgroep die Blauw Geel ’55 kent, om het terrein te onderhouden, schrijven. Henny voorzag me van informatie. Maar stelde een voorwaarde: ik wil niet genoemd worden. Er zijn zoveel vrijwilligers die ook stinkend hun best doen voor de club. Schenk daar maar aandacht aan. En wie ben je als eenvoudige verslaggever dan zo’n signaal te negeren.

GASTVRIJ PERSOON

Henny was decennialang het gezicht van de club. Alle trainers spraken vaak hun waardering uit naar het bestuur over zijn goede gastvrijheid. Op zijn beurt vond Henny het leuk om met trainers/leiders over voetbal te praten, als ze bij hem een bakkie koffie kwamen drinken. Maar, Henny nam geen blad voor zijn mond, hij was heel duidelijk en dat werd ook zeer gewaardeerd. Wat mij daarin bij Henny opviel was het volgende: Nergens een spoor van twijfel bij zijn tomeloze inzet voor de club. Een opvallende vrijwilliger zonder al te opvallend te willen zijn.

NOOIT MEER

Henny de Haan was een zeer loyaal vrijwilliger naar de club toe. Blauw Geel ’55 zal hem nooit vergeten voor wat Henny voor de club betekent heeft. Persoonlijk zal ik Henny nooit vergeten voor de gezellige ‘kletspraatjes’ toen we elkaar leerden waarderen. We gaan hem missen. Maar het meest zullen zijn kinderen en naaste familie dit krachtfiguur missen.

Henny de Haan is mijn sportvriend geworden waar er maar weinigen van zijn. Een leegte achterlatende waar ik de eerstvolgende keer bij Blauw Geel ’55 even om moet slikken. Maar ook een man die een mooi (sport)-leven heeft gehad. Bij een club die bij Henny paste. Zelden een betere twee-eenheid gezien dan Henny de Haan en Blauw Geel’ 55. Rust zacht.

Ik wens de familie veel kracht en sterkte toe om dit verlies te dragen.

Eip Janssen