Edenaren werkten twee jaar in Afrika: ‘Onvergetelijke momenten’ in Sudan

12 december 2012 om 00:00 Voorlezen Nieuws

Het paar ontmoette elkaar in Liberia tijdens eerder werk in het buitenland en trouwde in 2008. ,,Vanaf het eerste moment hadden we het voornemen om weer op reis te gaan, maar dat met z’n tweeën. We hebben veel vacatures bekeken en de christelijke hulporganisatie Medair kwam voor ons uit de bus”, schetst Elsa. Wietse kon in Sudan aan de slag als financieel manager van de hulporganisatie, maar Elsa ging in 2010 zonder de zekerheid van werk op reis. ,,We kozen voor een contract van twee jaar. Integreren in één jaar is erg moeilijk”, vindt Wietse. De Edenaren werden gestationeerd in Juba, dat na de onafhankelijkheid van Zuid-Sudan vorig jaar de hoofdstad van het nieuwe land is.

EDE - Een avontuur in een land waar ze écht iets konden betekenen. Dat was de wens van Edenaren Wietse (32) en Elsa Groenveld (34) toen ze ruim twee jaar geleden in het vliegtuig stapten naar het toenmalige Sudan. ,,Het Afrikaanse land bracht uitdagingen, maar ook veel angstige momenten. Nu we terug in Ede zijn moeten we echt bijkomen.”

door Boy Imminck

,,De grootste uitdagingen lagen in het begrijpen van de cultuur waarin we leefden. Maar leven met een constante dreiging van onveiligheid was ook best een opgave”, schetst Elsa. Kort na hun aankomst in Sudan kreeg ze werk waarvoor ze veel het land in moest, terwijl haar man op kantoor in Juba bleef. ,,We liepen soms uren achtereen door de rimboe om vervolgens bij een dorpje aan te komen. Daar was onze voornaamste taak om de dorpelingen te trainen om te assisteren in het gezondheidsproject”, schetst Elsa. Ze belandde in levensgevaarlijke situaties, bijvoorbeeld die ene keer in een vluchtelingenkamp aan de grens. ,,We wilden er een kliniek opzetten. Toen we bij het kamp aankwamen leek alles rustig. Na een paar uur vlogen er echter een paar Antonov-vliegtuigen over het kamp. Niets bijzonders, want dat gebeurt vaker. Maar ineens vielen er bommen, eentje zelfs zevenhonderd meter van onze kliniek af. Na ruim drie uur werden we door de Verenigde Naties geëvacueerd.” Man Wietse zat honderden kilometers verderop. ,,Ik hoorde vrij snel dat het mis was, maar wat kan je doen? Afwachten, hopen en bidden op een goede afloop.” In de helikopter die de hulpverleners in veiligheid bracht, zat ook een vrouw die op het punt van bevallen stond. ,,Haar kindje werd net na de landing geboren. Een flink contrast op één dag, maar wel een mooie gebeurtenis.”

Onafhankelijk

Terwijl Elsa op afstand aan het werk was, maakte Wietse op 9 juli vorig jaar een bijzondere gebeurtenis mee. ,,Zuid-Sudan werd op die dag officieel onafhankelijk van Sudan. Samen met collega’s ging ik de straat op om de gebeurtenis mee te maken. Dat is een onvergetelijk moment.”

Na twee jaar keerden de Edenaren deze zomer terug van hun avontuur. ,,Het is nog altijd wennen aan Nederland”, zegt Wietse. ,,Bijvoorbeeld als er hier vuurwerk wordt afgestoken. Als we op straat lopen dan kijken we als reflex altijd waar het vuurwerk vandaan komt. Ook wordt je aan Sudan herinnert als er een legerhelikopter overvliegt. Misschien komen we er wel terug, maar nu is het echt even bijkomen.”

Giften voor hulporganisatie Medair worden tot en met maandag 31 december verdubbeld. Meer informatie op www.medair.nl

Foto:

Elsa en Wietse Groenveld werkten voor hulporganisatie Medair in Zuid-Sudan.