Roze of regenboog

Dinsdagavond was het weer raak. Vanaf mijn flatwoning heb je dikwijls een prachtig uitzicht. De lucht was bewolkt met contrastrijke tinten: wit, grijs, donker- en lichtblauw. En de zon scheen nog stevig op een grote groep huizen. Het had net geregend. Het enige wat nog ontbrak, was de regenboog.

Het kersverse echtpaar op onze voorpagina nam een duik in het diepe. De kleur van het water knalt er behoorlijk uit. Nu maar hopen dat ze geen blauwtje lopen, want het ziet er toch wat koud uit.

Over kleur gesproken, wat denkt u van de Edese première van de ‘roze zondag’? Een speciale viering in een kerkgebouw voor onze homofiele broeders en lesbische zusters, zal ik maar zeggen. De Emmaüskerk bekent wel kleur zeg, zeker in deze omgeving, waar menig kerkganger al moeite heeft met de kleur oranje als ‘ons’ voetbalelftal hoge ogen gooit (vooral op zondag!).

Zal de Edese predikant op 21 juni nu de kansel bestijgen in een roze toga? Wel erg besmettelijk hoor. Wie wil er nu zo’n mierzoete uitstraling hebben? Het is misschien beter om voor fel rood te kiezen, de kleur van de liefde.

Ik heb me laten vertellen dat alle kleuren van de regenboog ook symbool staan voor homoseksualiteit. Die veelkleurigheid vind ik wel een mooie gedachte. Stel je voor dat we allemaal even zwart, wit, geel, paars, groen of bruin denken, doen of laten. Dan wordt het maar een saaie boel.

Freek Wolff