Hoorzitting: ‘Je kunt mij niet in een hokje plaatsen’
3 maart 2010 om 00:00 NieuwsPosters van Pearl Jam, Amy Winehouse en de Rolling Stones hangen aan de muur. Een platenspeler uit de jaren tachtig speelt de elpee’s van vroeger, waarvan hij dozen en kasten vol heeft. In een rek aan de muur zitten tientallen cd’s. Veel diversiteit dus. ,,Je kunt mij niet in een hokje plaatsen,’’ zegt de Edenaar zelf al. Een statement dat snel duidelijk wordt. Zijn eerste concert was in 1986 van blueszanger Stevie Ray Vaughan met zijn band Double Trouble. ,,Dat was echt ‘huge’, echt super. Maar ik ging vroeger ook veel met mijn vader naar de band Normaal, als ze in Loenen optraden. Ik dronk toen nog geen bier, maar het was altijd wel gezellig.’’
Tegenwoordig gaat hij vaker naar festivals. ,,Straks eerst weer naar Paaspop in Schijndel. Maar ook gaan we vaak naar Pinkpop of Lowlands. Ik vind dat echt mooi. Er zijn zoveel soorten muziek bij elkaar. Ook concerten die gegeven worden in de Heineken Music Hall vind ik meestal wel leuk.’’ Ondertussen wordt er een elpee van het Woodstock opgezet, het rockfestival uit 1969. ,,Ik denk dat ik in totaal wel 500 tot 600 platen heb.’’
Specifieke favorieten zitten daar niet tussen. ,,Alle nummers zijn speciaal. Je moet door de muziek heen kunnen luisteren, net zoals je door een schilderij heen moet kijken. Als je door een schilderij kunt kijken, dan zie je meer. Dat is bij muziek ook zo. Als je door de muziek heen luistert wordt de bedoeling en de achterliggende gedachte van een nummer duidelijk.’’
Als drummer zijnde creëert Wilbert muziek. ,,Bij luisteren kun je het gevoel inschatten. Bij het maken van muziek zet je echt iets in elkaar.’’ Wilbert is onder meer drummer bij de smartlappenband Ludduvudduh, waarmee hij speelt op onder meer feesten, partijen en tentfeesten, en bij een bluesband. ,,Wat ik speel maakt mij niet uit. Het gaat er mij om dat iedereen het naar de zin heeft.’’ Zelf heeft hij bijna altijd muziek om zich heen. Tijdens zijn werk of als hij ergens heen gaat. ,,Maar ik kan ook wel van rust genieten hoor. Maar het mooie aan muziek is dat je erbij kunt wegdromen. Je kunt jezelf in een hele andere situatie schetsen, of je komt erdoor in een andere sfeer. Het is heel anders dan het maken van muziek. Dan creëer je echt wat.’’
Een specifiek idool heeft de Edenaar niet. Jack Johnson, ,,vind ik helemaal te gek’’, is iemand met wie hij wel een keer samen zou willen spelen. Maar zo zijn er meerdere. ,,De muziek van Mitch Mitchell, de drummer van Jimi Hendrix, heeft mij altijd wel geraakt. Er zit diepgang in en voor het eerst worden blues en rock gecombineerd.’’ Een voorbeeld van een goed nummer vindt hij Crosstown Traffic. ,,Een nummer uit 1967 of 1968. De tijd dat dat er voor het eerst clipjes werden gemaakt bij muziek. Maar The Black Crowes vind ik ook te gek. Of Radiohead, geweldig!’’
Wel is er verschil tussen de muziek van vroeger en nu. ,,De platen van vroeger geven mij een warmer gevoel. Veel werd live gespeeld en elk optreden was anders. Nu klinkt het soms wat blikkerig en optredens zijn meer georganiseerd.’’
Blues blijft veel naar voren komen in het leven van de Edenaar. Zijn eerste plaat kocht hij ooit met zijn moeder. ,,Volgens mij was dat een bluescollectie. Daar stonden onder anderen Alvin Lee en B.B. King op. Ik hoorde ook veel van blueszanger Fats Domino.’’ Om blues echt te kunnen begrijpen, raadt Wilbert aan de film van de Blues Brothers uit 1980 te kijken. ,,De film is een goed voorbeeld om er achter te komen wat blues nu echt betekent. En in die tijd was er ook eigenlijk geen betere band!"
Foto's:
Wilbert Freriks: ,,De platen van vroeger geven mij een warmer gevoel.’’
