Natuurcolumn Michael de Vries: Dromen die werkelijkheid worden

EDE Als je zo vaak in de natuur te vinden bent als ik, dan maak je vanzelfsprekend ook veel bijzondere momenten mee. Momenten waarbij anderen het soms haast niet kunnen geloven en soms ga ik bijna zelf twijfelen of ik het wel echt gezien heb, zelfs als ik de foto’s bekijk. 

Zo had ik dat tijdens een wandeling enkele jaren geleden toen ik voor het eerst het staartje van een jonge boommarter uit een boomholte zag hangen, gewoon zomaar langs een zandpad. Het moment dat ik tijdens het fietsen over de heide ineens mijn allereerste gladde slang tegenkwam en ik daar op mijn knieën naast ging zitten om foto’s te maken, terwijl veel fietsers en nietsvermoedend gewoon langsreden. 

Een derde bijzondere moment was toen ik, terwijl ik ziek en met koorts thuis was, ineens twee appelvinken op de voedertafel zag zitten. Even dacht ik destijds dat de koorts teveel naar mijn hoofd gestegen was, maar het was gelukkig geen verbeelding en de twee bijna papegaai-achtige vogels zaten er echt. Een ander magisch en bijna ongeloofwaardig moment was toen ik tijdens een wandeling, inmiddels twee jaar geleden, maar liefst zeven wolvenwelpen ineens voor me op het pad tegenkwam. Bij het zien van de eerste dook ik al op de grond en minutenlang voelde het onwerkelijk toen de wolvenwelpen op het zandpad voor me enthousiast met elkaar begonnen te spelen. 

De meeste foto’s die ik maakte heb ik nooit ergens geplaatst om herkenning van de locatie en dus ook mogelijke verstoring door groepen fotografen, te voorkomen. Dit was een ‘once-in-a-lifetime’ moment, en dit zal ook mij nooit meer gebeuren. Vorige week kwam er nog een droom voor mij uit. Toen ik begon met mijn natuur hobby kende ik de koninginnenpage enkel uit de boekjes. Een vlinder die er bijna tropisch uitziet. Het duurde jaren voordat ik er één zag vliegen en nog veel langer voor ik de eerste kon vastleggen. 

Zo nu en dan zie ik er weleens één, maar mijn droom is al tien jaar om er één in de tuin te zien. En ook nu is de onwaarschijnlijkheid groot. Na een dag werken zeg ik voordat ik de deur weer uitga als grap: ‘Even de tuin in, koninginnenpage zoeken’ en ineen zat ze daar. Óp de vlinderstruik, iets wat ik al die jaren hoopte werd op dat moment werkelijkheid. De foto is niet spectaculair, maar het moment...