Natuurcolumn Michael de Vries: ‘De baard van Koning Winter’

EDE Hoewel ik het niet graag doe, ga ik in deze column iets doen wat al veel anderen iedere dag doen. Ook ik ga het hebben over het weer. Al eerder schreef ik dat we, dus ook ikzelf, altijd maar klagen over het weer. Te warm, te koud, te droog, te nat en te glad. Misschien moet ik daar nog aan toevoegen te wisselvallig. Als ik kijk naar de afgelopen twee weken zijn we van een gevoelstemperatuur van -12 naar een temperatuur van +12 gegaan. Een verschil van 24 graden in soms enkele dagen. 

Het ene moment loopt je als een soort Lapland-bewoner over straat. Hoewel, loop? Je glijdt als het ware over de straat in de hoop dat je bij het juiste eindpunt belandt. En een dag later is het ijs en de sneeuw als sneeuw voor de zon verdwenen en loop je zomaar zonder jas even naar buiten. Spontaan krijg ik dan zin om te starten met de voorbereidingen van het tomatenseizoen. Gisteren was zo’n dag en lijkt het alsof het voorjaar niet lang meer op zich laat wachten. Toch was het vanochtend wéér omgeslagen en kwam de Lapland-outfit weer tevoorschijn.

Onderweg naar het bos werd mijn oog gegrepen door iets wat ik vaker zie, maar waar ik eigenlijk nog nooit letterlijk en figuurlijk bij stil heb gestaan. Het zijn de mooie stukken ijs die je op de grond op oude beuken- of eikentakken ziet, vaak in de schaduw. We noemen het ijshaar en het ontstaat als het een klein beetje vriest. Vooral in de ochtend kun je het op dit soort ochtenden tegenkomen, al blijft het een zeldzaam verschijnsel. In feite is ijshaar een soort water dat uit schimmels in het hout ontstaat en naar buiten geperst wordt. Zodra het dan een beetje vriest, bevriest dit water en vanzelf ontstaat er dan een soort ijs dat op plukken wol lijkt. Door deze vorm is de naam ijshaar redelijk toepasselijk, maar de andere bijnaam is wellicht nog wel beter; de baard van Koning Winter, weer niet te verwarren met de winterkoning, het kleine vogeltje dat zich ook in de zomer laat zien. 

Zo zie je maar dat ook op dagen dat we massaal over het weer klagen, we genoeg kunnen zien en genoeg kunnen beleven als je er maar oog voor hebt. Is het de komende dagen enkele graden onder nul? Let dan eens goed op in het bos.

door Michael de Vries

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.