‘Enorme groepen ganzen, een machtig gezicht’

EDE Wat is het toch heerlijk, zo’n weekje voorjaarsvakantie. Hoewel de temperatuur nu niet echt aan voorjaar doet denken, is het zodra het zonnetje schijnt prachtig om buiten te zijn.

Michael de Vries

Nu ben ik niet iemand die van tevoren helemaal uitstippelt waar ik heen zal gaan. Iedere ochtend kijk ik naar het weer en zie ik op dat moment wel waar ik de natuur in wil. Soms is het dichtbij huis, bij een lokale vijver of het bos, en soms ga ik wat verder zoals het Binnenveld of zelfs op de fiets door tot aan de Blauwe Kamer bij Rhenen. Deze dag besloot ik weer eens richting het Binnenveld te fietsen. De periode van blauwborsten en rietgorzen moet nog komen, maar er is misschien al wat te zien.

DONKER Nog voor zeven uur in de ochtend ga ik van huis. Ik ga bewust als het nog donker is, zodat ik ter plaatse ben als de zon opkomt. Hoewel het voorjaarsvakantie is, zie ik er om die tijd uit als een soort Elfstedentochtschaatser: warme handschoenen, een muts en een dikke sjaal die ik voor mijn gezicht heb geknoopt. Alleen mijn ogen zijn nog zichtbaar. Zijn we eindelijk van die mondkapjes af, ga ik nog onherkenbaar de straat op.

BRANDGANZEN Bij aankomst zwemmen de eerste meerkoeten naast me, terwijl ik langs het Valleikanaal fiets. Achter het riet duikt een dodaars onder water om twintig meter verder pas boven te komen. Terwijl ik links bekijk wat er in het water te zien is, zie ik rechts enorme groepen ganzen. Duizenden ganzen zitten in en rond de weilanden. Voornamelijk grauwe ganzen met daartussen kolganzen. Terwijl ik opnames begin te maken, zie ik in het schermpje van de camera dat er zelfs tientallen brandganzen tussen staan. Het blijft een machtig gezicht!

SMIENT Een eindje verderop stop ik bij groepen eenden. Naast wat algemene soorten zie ik ook enkele pijlstaarten, wintertalingen en smienten. Nu ben ik geen eendenfanaat, maar voor mij zijn dit ook soorten die ik niet vaak zie. Eén smient staat wat meer vooraan en ik maak wat foto’s. Na enkele uren op pad te zijn geweest, wordt het drukker met mensen en ik besluit naar huis te gaan. Met mijn winteroutfit inmiddels in de rugzak kom ik tegen twaalf uur thuis. Leek het winter toen ik ging, bij thuiskomst begreep ik weer waarom het voorjaarsvakantie heet.

Michael de Vries is natuurliefhebber en leerkracht in het basisonderwijs. Zijn natuurcolumn verschijnt tweewekelijks. Reacties en/of tips zijn welkom. Mail naar ede.stad@bdu.nl.