‘Eén keer verscheen dit prachtige dier in de opening’

EDE Als jongen van een jaar of veertien begon mijn liefde voor de natuur als vogelaar. Alle vogels die ik zag, noteerde ik in een boekje. De meeste vogels zag ik de tuin of in de bossen rondom Ede. 

Michael de Vries

In de jaren die volgden, leerde ik ook steeds meer vogels herkennen. Later verbreedde ik mijn horizon en ging ik, mede door het feit dat ik natuur ging filmen, ook oog krijgen voor andere dieren. Insecten, amfibieën en zoogdieren trokken steeds meer mijn aandacht.

SOORT KAT Zo weet ik nog mijn eerste echte ontmoeting met vossen, mijn eerste ‘wow-moment’ toen ik een gladde slang tegen het lijf liep en het duurde jaren voordat ik echte opnames kon maken van een das. Eén van mijn droomsoorten is altijd ook de boommarter geweest. Waarom? Dat weet ik eigenlijk niet precies. Misschien omdat de soort als een soort kat door de bomen beweegt? Omdat het een zeldzaam dier is? Of misschien wel, omdat je ze eigenlijk nooit tegenkomt? Vorig jaar kwam voor mij de droom uit door voor het eerst een boomholte te ontdekken waar een boommarter leefde. Destijds was het een vrouwtje met twee jongen. Eind mei waren ze vertrokken. Een jaar lang liep ik nog wel eens langs diezelfde boom, maar qua boommarters bleef het stil.

BEWEGING Een paar weken geleden liep ik er toevallig weer, toen ik van iets anders opnames wilde maken. Vanaf een afstandje keek ik even naar de boom ervan uitgaande dat er opnieuw niets te zien was. Ineens zag ik beweging. Het leek wederom een volwassen vrouwtje, deze keer zonder jongen. Omdat de boommarter mij niet gezien had, draaide ik me snel om en en bleef op grote afstand kijken. Tussen wat takken door richtte ik mijn camera op de boomholte. Zo nu en dan liet de boommarter zich zien en één keer verscheen dit prachtige dier pontificaal in de opening. Wat een machtig beest is het toch. Of er ook jongen zijn, weet ik niet, misschien verblijven ze dieper in de holte? 

TERUGHOUDEND Tegenwoordig is het vaak zo dat bepaalde soorten in de natuur publiekstrekkers worden, waarbij tientallen fotografen zich rond een boom of nest verzamelen. Om dat te voorkomen, ben ik terughoudend met het delen van locaties. Niet omdat ik het anderen misgun dat ze mooie beelden kunnen maken, maar meer om deze dieren niet te laten verstoren.

Michael de Vries is natuurliefhebber en leerkracht in het basisonderwijs. Zijn natuurcolumn verschijnt tweewekelijks. Reacties en/of tips zijn welkom. Mail naar ede.stad@bdu.nl.