‘Prachtige zonsondergang op Planken Wambuis’

EDE Vaak krijg ik de vraag hoe het kan dat ik zoveel meer zie in de natuur dan anderen. Een antwoord daarop vinden, is vaak lastig. Ik denk dat meespeelt dat je wat kennis hebt van de natuur. Zelf noem ik het wel eens de drie W’s: wat, waar en wanneer.

Michael de Vries

Als je weet wat je waar en wanneer kunt tegenkomen, weet je direct al waar je op moet letten. Als ik bijvoorbeeld rond september (wanneer) tijdens een zonnige dag de heuveltjes op de heide (waar) in de gaten hou, dan weet ik dat ik de kans heb op gladde slangen (wat). Gaat u ergens een wandeling maken, dan kan het dus slim zijn op voorhand al even op te zoeken wat u aan zou kunnen treffen in welke periode.
Een tweede reden kan wellicht zijn dat ik veel in de natuur ben. Als ik veel in de natuur ben, is de kans op bijzondere ontmoetingen natuurlijk groter.
En toch heb ook ik echt niet altijd geluk. Ook ik heb momenten dat ik mijn camera in de tas doe en deze er uren later weer uithaal, zonder dat ik de camera heb gebruikt. Soms ga ik vol goede moed de natuur in, zonder ook maar iets leuks tegen te komen. En toch ben ik dan tevreden. Het buiten zijn, het afspeuren van de omgeving en de spanning dat je misschien wel iets bijzonders tegen gaat komen, geeft mij ook al een kick.
Vorige week was ik op Planken Wambuis. Een plek waar ik altijd wel iets zie. Maar dit keer geen wilde zwijnen, geen grauwe klauwieren en geen edelherten. In de verte hoorde ik enkele roodborsttapuiten, kleine vogels die leven op de heide, maar daar bleef het bij.

Nog een half uur en dan zal het donker beginnen te worden. Terwijl ik even uitrust, zie ik dat de zon langzaam begint te zakken. Het afwisselende heidelandschap met zandheuvels krijgt een prachtige gloed. Ik maak enkele opnames en terwijl ik bezig ben, moet ik erom lachen. Soms ben je zó gefocust op dieren die je misschien tegen kunt komen, dat je vergeet te genieten van zo’n prachtige zonsondergang. Ik drink mijn colaatje op en verlaat niet veel later het gebied. Als ik thuiskom, is het donker. Ik haal  het lege blikje cola en mijn camera uit de tas en besluit één van de foto’s te gebruiken voor deze column.

Michael de Vries is natuurliefhebber en leerkracht in het basisonderwijs. Zijn natuurcolumn verschijnt tweewekelijks. Reacties en/of tips zijn welkom. Mail naar ede.stad@bdu.nl