,,Grauwe klauwieren laten zich makkelijk ontdekken, omdat ze vaak bovenin struiken zitten.''
,,Grauwe klauwieren laten zich makkelijk ontdekken, omdat ze vaak bovenin struiken zitten.'' Michael de Vries
Natuurcolumn

‘Roestbruine rug en zwart masker, prachtig’

13 juli 2022 om 13:26 Natuur en milieu

EDE Het is half juli. Veel mensen vragen mij of ik in de zomervakantie ergens heen ga. Mijn antwoord is ‘nee’. Voor mij is het echte zomervakantiegevoel om juist niets te plannen en iedere ochtend te bekijken of en waar ik de natuur in zal gaan. 

Michael de Vries

De laatste weken voor de zomervakantie zijn altijd druk als leerkracht. Het jaar afsluiten, rapporten schrijven en veel oudergesprekken voeren. Dat zorgt ervoor dat ik juist in die weken weinig tijd heb om de natuur in te gaan. Dat dit weer lukt in de zomervakantie is voor mij al genoeg vakantiegevoel. Deze eerste week van de vakantie besluit ik een flink stuk te gaan fietsen. Ik kies rondom Ede een route waarbij ik langs heidevelden kom. Hoewel ik niet echt een soortenjager ben, hoop ik soms wel bepaalde soorten tegen te komen. 

VERREKIJKER Als ik een route kies langs heidevelden is de kans aanwezig dat ik grauwe klauwieren tegenkom. Al op de heenweg zie ik vanaf mijn fiets een mannetje grauwe klauwier zitten. Ik kijk even, maar door het slechte licht besluit ik om geen opnames te maken en door te rijden. Onderweg stop ik enkele keren, zodat ik met mijn verrekijker de heide af kan zoeken. Veldleeuweriken, roodborsttapuiten en wat spreeuwen laten zich zien. Ook een stuk of twintig konijnen zie ik in de verte.

Bij een ander veld hoor ik de korte roep van de grauwe klauwier. Ditmaal pak ik wel de camera, zodat ik opnames kan maken. Grauwe klauwieren laten zich makkelijk ontdekken omdat ze, net als hun familielid de klapekster, vaak bovenin struiken zitten van waaruit ze de omgeving bekijken. 

AANTAL PAARTJES De grauwe klauwier is één van mijn favoriete vogels. In Ede broeden sinds enkele jaren een aantal paartjes en dus is de kans op een ontmoeting klein. De vogel zelf is prachtig. Roestbruine rug, een crèmekleurige borst en een zwart masker. Althans, dat is het mannetje. Het vrouwtje is wat bruiner en laat zich soms ook even zien. 

Het feit dat het vrouwtje voedsel in haar snavel heeft en dat niet zelf opeet wijst erop dat ze waarschijnlijk ergens in de struiken een nest hebben. Ik besluit daarom niet al te lang in de buurt te blijven hangen en ga na enkele opnames weer aan de terugweg beginnen. Het zijn van die heerlijke cadeautjes als je in de natuur bent.

Michael de Vries is natuurliefhebber en leerkracht in het basisonderwijs. Zijn natuurcolumn verschijnt tweewekelijks. Reacties en/of tips zijn welkom. Mail naar ede.stad@bdu.nl.

Mail de redactie
Meld een correctie

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie
advertentie