‘Tomatenplanten hebben dit jaar geluk gehad’

EDE Het is zondagochtend. Terwijl ik achter de computer zit, kijk ik naar buiten en zie de eerste signalen van de herfst. Hoewel de gevallen bladeren meer door de droogte komen dan door de aankomende herfst, merk je aan alles dat de zomer bijna ten einde is. Geen jonge vogels meer, weinig bloeiende planten en de nazomerse vlinders, zoals de atalanta, laten zich juist meer zien.

Michael de Vries

Zo’n half jaar geleden ben ik gestart met het zaaien van planten die insecten lokken. De hele zomer kwamen de insecten erop af. De meeste planten zijn inmiddels uitgebloeid. De verschillende soorten zonnebloemen hebben hun werk voor de insecten gedaan en vormen nu een voedingsbron voor de vogels. Vooral koolmezen vliegen af en aan om de pitten eruit te peuteren.

ZWARTE TOMAAT Daartussen staan verschillende soorten tomatenplanten. Ook die zaai ik al jaren. Niet zozeer omdat ik verslaafd ben aan tomaten, maar meer omdat ik het mooi vind om te zien dat uit zo’n heel klein zaadje uiteindelijke een grote tomatenplant groeit van meer dan twee meter hoog.
Vorige zomer mislukten alle tomatenplanten. De bekende aardappelziekte, die ook voor tomaten schadelijk is, tastte de planten zo erg aan dat ik ze allemaal uit moest graven. Dit jaar hebben de planten meer geluk gehad. Een stuk of zes verschillende soorten bleven maar groeien en leverden in totaal honderden tomaten. Van cherrytomaatjes tot grote vleestomaten en zelfs een voor mij nieuwe soort, de zwarte tomaat.

ETEN VERZAMELEN De hele zomer kon ik er dagelijks wel een paar plukken en zelfs nu nog, terwijl de zomer zijn einde nadert. Toen ik net de tuin inliep om de tomaten te plukken, heb ik bewust even gewacht op de koolmezen die bezig waren met de zonnebloemen, die tussen de tomaten staan. Bijzonder eigenlijk, dat de koolmezen en ik tegelijk en op dezelfde plek bezig zijn met eten verzamelen.

Het zal niet lang duren voordat meer vogels richting de tuinen trekken. Wanneer de temperatuur daalt en er in de bossen nog minder voedsel te vinden is, trekken deze vogels richting de stad. Tegen die tijd zullen de zonnebloemen hier wel leeg zijn en zal ik dus weer voer op de voederplanken gaan leggen. Maar eigenlijk vind ik het beeld van zo’n koolmees die aan een zonnebloem hangt veel leuker.

Michael de Vries is natuurliefhebber en leerkracht in het basisonderwijs. Zijn natuurcolumn verschijnt tweewekelijks. Reacties en/of tips zijn welkom. Mail naar ede.stad@bdu.nl