‘Niet alleen uit vorm maar zeker ook in vorm’

Natuurcolumn

Michael de Vries

In mijn tienerjaren begon voor mij de liefde voor de natuur. De jaren daarvoor, zo tussen mijn twaalfde en mijn vijftiende, was ik vooral bezig met sport. Ik zat op tennis, later ging ik darten en tussendoor heb ik bij meerdere voetbalclubs trainingen gedaan. Toen dat allemaal op een lager pitje kwam te staan, werd de natuur voor mij steeds belangrijker. 

Nu lijkt het ver uit elkaar te liggen; sport en natuur. Toch merk ik soms dat er overeenkomsten zijn. Eén van die overeenkomsten heeft te maken met vorm. Bij sport kan je van die dagen hebben dat alles goed lijkt te gaan. Maar ook zijn er dagen dat alles tegen lijkt te zitten. Die perfecte bal eindigt nét op de paal of die ene dartpijl belandt nét niet in het vakje waar je hem wilde hebben. Iedere sporter zal herkennen hoe vervelend dit soort momenten kunnen voelen. Maar zelfs in de natuur lijk je soms met vorm te maken te hebben, of erger nog: het ontbreken ervan. Het ene moment zie je van alles en lukken al je foto’s. Het andere moment lijkt het alsof je niets leuks tegenkomt en áls je dan al iets tegenkomt rent of vliegt het net weg op het moment dat je een foto wil maken.

Toen ik laatst vol goede moed in het binnenveld was, had ik zo’n dag. Het was qua natuur zó rustig dat ik nauwelijks foto’s kon maken. En op de momenten dat ik de camera wel tevoorschijn haalde leek het alsof alle foto’s mislukte. ‘Uit vorm’, zei ik nog tegen mezelf. Het is soms om gek van te worden. Het meest vervelende waren alle foto’s van kluten, zwarte-witte watervogels, die stuk voor stuk teleurstellend waren.

Een paar dagen later ging ik opnieuw. Dit keer zonder verwachtingen. In tegenstelling tot de vorige keer zag ik ineens van alles. Overal doken vogels op in het riet en liepen watervogels dichtbij aan de waterkant. Bijna iedere foto die ik maakte lukte en ik hoefde de camera eigenlijk niet op te bergen. Telkens was er wel iets te zien én te fotograferen.

Ook de kluten kwam ik weer tegen. Dit keer mooi dichtbij, prachtig poserend en heerlijk in het zonnetje. En hoe mooi is dat? Je kan dus niet alleen uit vorm zijn maar zeker ook in vorm.