Columniste Anjolein Schraven voelt zich al steeds meer een ‘Mofter’

BENNEKOM Kent u dat? Die behoefte om te zeggen: ik ben een... Ik wel. Zo benoem ik met liefde mijn herkomst, waar ik vandaan kom. Dat is deel van wie ik ben. Ik ben altijd benieuwd hoe anderen zichzelf voelen. Zo voelt onze buurman in het dorp zich nog een echte Binnenvelder, maar toch ook een Bennekommer. Een van mijn opdrachtgevers voelt zich echt geen Wageninger, terwijl hij daar toch al meer dan zijn halve leven woont. En ik sprak een Edenaar die zich met alle liefde een èchte Edenaar voelt. 

Maar wist u dat wij met zijn allen in ons eigen Bennekom of Ede ook bij de eeuwenoude Moft horen? En weet u wat de Moft is?

BOSGEBIED

De Moft is het geweldige bosgebied dat zich langs Bennekom en Wageningen uitstrekt over een groot deel van een heuvelrug die er zo’n beetje ruwweg onder ligt. Die grote heuvelrug is nog veel ouder dan het bos, want het is een stuwwal die al uit de ijstijden stamt. 

Je snapt dat op zo’n ijskoude heuvel eerst geen fatsoenlijke boom zijn wortels wilde planten. Algen zijn wat dapperder, dat waren dan ook de eerste plantjes, daarna kwamen de mossen, grassen, heide, misschien eens een berkje en een dennetje. En weer later vonden eiken en andere loofbomen het inmiddels weer warm genoeg om onze stuwwal te begroeien. 

Het bos in ontwikkeling werd ook door vele soorten planten en dieren bewoond. Van spinnen tot vogels en van wolven tot ringslangen. Ook de mensen in de omgeving dankten hun bestaan aan wat het bos opbracht of aan werk verschafte.

VERSNIPPERD

Dit grote Moftbos is steeds meer versnipperd geraakt, door bebouwing, ontginning en door aanleg van verbindingswegen. Gelukkig er is nog verbazend veel bos over dat bij ons allemaal bekend is, zoals ons Bennekomse bos, het Hoekelumse bos en Oranje Nassau Oord. Hier laten we allemaal onze honden uit, vieren we de verjaardagsfeestjes van onze kinderen en genieten we van de ochtend stilte in de natuur. 

Omdat De Moft in Natura 2000-gebied ligt, volgt beleid dat zuinig is op de natuur die er nog is en wordt waar mogelijk nieuwe natuur gecreëerd om de biodiversiteit te verbeteren. Met groene corridors, wilde haagbeplanting, extensieve landbouw en aanleg van nieuwe wildernis. De Moft kunnen we alleen maar koesteren als een soort vliegend groen tapijt tussen onze dorpen. Ik voel me al steeds meer een Mofter. U dan?

door Anjolein Schraven

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier. Lees hier een interview met Anjolein.