Columnist Harrold Harbers vertelt een pruttelend verhaal: ‘Ies en Gies vielen ten prooi aan hun eigen gulzigheid’

EDE De herfst is aangebroken en voor mij staat dat synoniem voor kortere dagen, een toenemende kou en een leven dat zich meer binnen de huismuren afspeelt. 

Ook staat het garant voor lekker eten en drinken, met name voor stoofgerechten. Elk jaar kijk ik weer uit naar die zware pannen vol vlees, groenten, vis en aardappelen.

Nog mooier is het als het gerecht een verhaal heeft. Zo is kip Marengo ooit voor Napoleon gemaakt nadat hij de Oostenrijkers bij Marengo verslagen had. Maar ook als het een persoonlijk verhaal heeft, geeft het de maaltijd een extraatje. Zo maak ik al een aantal jaar een Filipijnse linzenstoofpot waarvan ik het recept losgepeuterd heb bij een zeer aimabele Filipijnse collega die als verrassing voor mij en mijn collega’s een heerlijk pauzemaal op tafel had getoverd. Een verhaal maakt een gerecht zo swingend, dat geen keukenrek vol kruiden daar tegenop kan.

PANNEGIES

U zult mijn verbazing begrijpen toen ik ontdekte dat Ede ook zo’n verhaal heeft. Ik heb het natuurlijk over Pannegies, een gerecht uit onze streek gemaakt van schapenvlees en groente. Niet moeilijk om te maken en erg smakelijk, zeker na het horen van dit verhaal.

Vroeger was de Veluwe een plek waar veel landlopers, marskramers en ander reizend volk zich ophield. Zo ook Ies en Gies. Zij hadden er al een lange dag lopen opzitten en hadden erge honger. Dit gevoel werd nog versterkt toen een heerlijke geur hun reukzintuigen bereikte. 

Al snuffend en watertandend gingen de twee mannen op die heerlijke geur af. Hun neus had hen niet bedrogen en ze kwamen bij een boerderij aan, waar ze de boerin in een grote dampende pan zagen roeren.

Ze hadden een list nodig om dat heerlijks te pakken te krijgen. De één zou de stier wegjagen, zodat de boerin daar achteraan zou gaan. De ander kon vervolgens de pan eten pakken. Dit plan slaagde en triomfantelijk liepen beide mannen naar een rustig plekje onder een boom om de stoofpot soldaat te maken.

GULZIGHEID

Hun ogen bleken groter dan hun maag en Ies en Gies vielen ten prooi aan hun eigen gulzigheid. Ze vielen onder de boom in slaap. Hier werden ze door de woeste boerin gevonden en met de pan om de oren geslagen. De mannen vluchtten weg om nooit meer een stap op de Veluwe te zetten.

Ik kan u verzekeren dat na zo’n verhaal bij iedere toehoorder het water in de mond loopt.

Harrold Harbers

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.