Columnist Daniëlle Horneman over de kracht van stilte en loslaten

EDE ,,Stilte is een plek waar ik nu kom”, zong de onlangs in Bennekom overleden zanger Rob de Nijs in een van zijn liedjes. Vandaag, op de dag van het verschijnen van deze krant, zal zijn uitvaart plaatsvinden. Ongetwijfeld met aandacht voor zijn enorme muzikale nalatenschap die de harten van vele mensen heeft geraakt en nog steeds raakt.

WAARHEID EN LIEFDE

Stilte is een plek waar ik zelf ook steeds meer probeer te zijn. Omdat ik in die stilte kan ervaren wie ik werkelijk ben. Omdat in die stilte iedere ervaring ontstaat en verdwijnt. Omdat in die stilte geen gehechtheid is aan dat wat zich aandient. Daar in die stilte ligt pure aanwezigheid, waarheid en liefde besloten.

BEETJE STERVEN

Zo in de aanloop naar Pasen zijn er nog veel meer mensen die stilte opzoeken, soms wel veertig dagen lang. Niet alleen in religieuze zin is Pasen een feest van dood en wederopstanding, maar ook als een symbool voor het leven zelf. We verliezen, we vallen, en er zijn momenten in ons leven dat we zelf een beetje sterven.

Niet in letterlijke zin, maar op een ander niveau. Als een stuk van onszelf dat niet meer werkt, een overtuiging die zijn kracht verliest of een beeld van wie we dachten te zijn dat niet meer klopt.

We nemen afscheid van het oude, het bekende. Het kan gaan om het loslaten van gewoontes die niet langer bij ons passen, relaties die we ontgroeid zijn, of een manier van leven die niet meer voedend is.

LOSLATEN

In dat loslaten, in die leegte die daarna overblijft, wordt er ruimte gecreëerd voor iets nieuws. Een nieuwe waarheid, een nieuw perspectief dat dichter bij ons ware zelf ligt.

En zo vertelt Pasen niet alleen een verhaal over één man die opstond uit de dood. Het vertelt en spiegelt een universeel verhaal over ons allemaal. Over het vermogen om na verlies opnieuw te ontwaken, vrijer en lichter dan voorheen. In een voortdurende cyclus van sterven en herboren worden die ons steeds dieper terugbrengt in die Ene stilte.

ROB DE NIJS

Misschien is dat ook wat Rob de Nijs zo mooi vertolkte: het vermogen om via muziek, via woorden, even door te dringen tot die diepe stilte in onszelf. Om iets aan te raken wat voorbij gaat aan woorden. En nu hij er niet meer is klinkt zijn nalatenschap misschien wel juist krachtiger dan ooit.

,,’t Is mooi geweest.” Maar dat betekent niet dat het voorbij is…

door Daniëlle Horneman

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.