Columnist Daniëlle Horneman over de feestdagen: ‘Wat betekenen de feestdagen écht als je ze niet thuis met je geliefden kunt vieren?’

EDE Voor velen is de decembermaand met al zijn feestdagen een tijd van samenkomen. Vieren in samenzijn met een tafel vol familie, cadeautjes, lichtjes en de geur van warme gerechten die door het huis zweeft. Maar wat betekenen die dagen als je niet aan die tafel zit? Als jouw rol in de maatschappij vraagt om ergens anders te zijn? 

Ik maak het als stewardess ook mee, dat ik niet bij mijn eigen familie kan zijn, omdat ik andere mensen naar hún familie breng. Ik heb al op vele plekken in de wereld de feestdagen gevierd en gezien dat het niet draait om een specifieke datum, maar om het samenzijn. Als ik moet werken dan vieren we Sinterklaas, Kerst of welk feest dan ook ervoor of erna met elkaar. En op de dag zelf maken mijn collega’s en ik er iets bijzonders van — voor onszelf en voor onze passagiers. 

Terwijl sommige mensen genieten van een vrije dag en feestvieren, zijn er In Ede talloze mensen die wél werken. Die op de achtergrond zorgen dat alles blijft draaien. De buschauffeur die ervoor zorgt dat je op bezoek kunt bij familie. De verpleegkundige in het ziekenhuis die voor een zieke patiënt tóch een bijzondere dag probeert te creëren. De wijkagent die onze veiligheid waarborgt, terwijl zijn eigen gezin het zonder hem moet stellen.

EINDELOZE LIJST

Thuiszorgmedewerkers, apothekers, brandweerlieden, defensiepersoneel, horeca medewerkers, journalisten…. De lijst is eindeloos. En zij werken allemaal terwijl de rest van Ede viert. Zij maken met hun werk de feestdagen betekenisvol, allemaal op hun eigen manier. Zij laten zien dat het niet gaat om het perfecte plaatje, maar om kleine momenten van warmte en aandacht. 

Ik herinner me een vlucht tijdens de jaarwisseling, waarbij een passagier voor ieder crewlid een goodiebag had gemaakt. Het was zo’n lief en warm gebaar en het verzachtte even het gemis van onze eigen familie. Want natuurlijk zitten de meeste mensen die moeten werken het liefste thuis aan tafel bij hun eigen geliefden.

WAARDERING

En in plaats van dat hulpverleners vuurwerk naar hun voeten geworpen krijgen, of buschauffeurs dronken gemopper naar hun hoofd, is het zoveel fijner als de mensen met wie je min of meer verplicht de feestdagen doorbrengt, een beetje oog hebben voor jouw gemis. Voor wat je doet, óók voor hen. 

En dat ze met wat warmte een kleine blijk van waardering geven. 

door Daniëlle Horneman

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.