Column Moftgroen: Mondig

BENNEKOM De afgelopen weken ontstond geruisloos een roze-groene gloed over de bossen bij de wei. Langs het pad kwamen al voorzichtig kleine groene sterretjes van fluitekruid of paardenbloem naar buiten. Maar nu is het voorjaar echt begonnen. De paarden en de koeien rennen stuiterend van blijdschap rond. Het gras groeit weer! 

En niet alleen het gras in de wei, ook eromheen schiet het zilver zacht of groen glanzend de grond uit. Paarse dovenetels vieren feest met hordes bijen en hommels, terwijl daarnaast het onopvallende klein tasjeskruid net zo hard z’n best doet. Als ik er op m’n knieën voor lig, zie ik dat deze kleine krachtpatsers ook hun eigen mini-insecten hebben uitgenodigd. Een eindje verderop groeien bosanemoontjes op de oude bosbodem, terwijl de sleedoorn met haar witte bloesem de bijen staat te verleiden. 

KRACHTIGE NATUUR OOK KWETSBAAR

Al dat jonge groen kruipt weer uit de dorre takken en de grauwe aarde. Vergeleken met de Niagara-watervallen is het zo pril en gaat het allemaal heel zachtjesaan, maar evengoed met dezelfde oerkracht. Deze krachtige natuur is toch ook zo kwetsbaar, als wij hier met z’n miljarden producerend en consumerend rondbanjeren.  Dan helpt het niet om zachtjes te groeien of bulderend van een rots af te storten. De natuur is afhankelijk van z’n eigenaar. 

DROOMBEELD

In Nederland hebben we gelukkig een aantal instanties die veel natuur beheren en dat naar beste wetten en weten doen. Ook particuliere grondbezitters, zoals boeren, proberen goed voor de natuur te zijn. Maar wat als de natuur nu eens zelf kon spreken? Met je ogen dicht kan je het nodige verzinnen dat ze dan zou zeggen! Het bijzondere is dat dit droombeeld ondertussen waarheid is geworden. Op verschillende plekken op aarde kan de natuur als juridische entiteit spreken. De natuur als rechtspersoon kan zo via een voogd voor zichzelf opkomen in economische, politieke en ecologische conflicten. Een zee of rivier die in verschillende landen en wetten ligt, heeft zo toch een juridische stem in wat goed is voor de rivier in haar geheel. 

Of zoiets ooit voor de Moft nodig zou zijn, is nog maar de vraag. Maar het is in ieder geval belangrijk om over alle eigenaren en beheerders heen te kijken naar wat goed is voor de Moft. En namens haar als geheel te denken en te handelen. We doen daarom constant onderzoek en zijn in gesprek met eigenaren en beheerders. Zo heeft de Moft uit meerdere monden toch alvast een stem.

door Anjolein Schraven

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.