Column Moftgroen: Heidekoninginnen

BENNEKOM Verstopt in de Moft ligt een beroemd heideveldje. In de zonnige heide hier leven bijzonder veel mierensoorten, waaronder hele zeldzame. Enthousiaste leden van het bestuur van Land van Peelen hadden dan ook bedacht dat de heidekoninginnen dit Mierenreservaat vast met een bezoekje  zouden willen vereren. 

Maar ach, onze stoer gelaarsde bestuursleden hadden natuurlijk geen rekening gehouden met de lange paarse jurken van de heidehoogheden. Laat staan met hun glimmende bolide en ronkende gevolg. Er ontstonden visoenen van een stoffige limousine, zandhappende morrijders, in de bramen gescheurde gewaden en keurige kapsels die in de takken blijven hangen. Nee, de dames kunnen hier beter een keertje incognito langskomen.

Het mierenreservaat is een van de heitjes die nog over zijn van wat ooit een heel groot heidegebied was. Na de ijstijden was heide een van de eerste plantjes die het kale koude landschap weer aankleedden. Al snel volgden zoveel berken en andere bomen dat de heide verdween en er bos ontstond. Zoals nu? Nee, er was nog een heideperiode, waar we de huidige resten van bewaren. Deze heide is niet door de natuur ontstaan, maar door mensen en hun schapen. 

De eerste vaste bewoners van de Moft hebben op steeds grotere schaal bos gekapt en akkers aangelegd. Maar op arme zandgrond heb je de grond snel uitgeput, dus geregeld lag er land braak. Daar groeide weer heide, waar de schapen op werden gehoed om te eten. De groene blaadjes van jonge boompjes als lekkere afwisseling op het taaie gras. Zo bleef de heide open. Van deze heide werden plaggen gestoken en in de stal gelegd, zodat de schapen ze ’s nachts goed konden volpoepen. Dan konden ze later op de akker weer worden uitgespreid voor bemesting en structuur.

De schapen hielden zo de heide in stand. Tot deze opnieuw met betere landbouw- en bemestingsmethodes werd ontgonnen en ook productiebos werd aangeplant. De heitjes die nog over zijn gebleven worden nu gekoesterd! Met man en macht trekken we de opslag eruit en ook de schapen onderhouden nu nog ijverig kauwend de heide. Zonder heide geen genieten van die prachtige paarse velden, geen heideflora en heide fauna en dus ook geen Edese heideweek. 

Eigenlijk zijn de schapen de ware heidekoninginnen. Laten we hen maar gauw uitnodigen in het Mierenreservaat!

door Anjolein Schraven

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.