Columnist Juko de Vries: ‘Laten we welzijn’

EDE In deze column wil ik graag mijn ervaringen als ondersteuner in een zorgcentrum voor ouderen met u delen. Ik verzorgde er regelmatig het ontbijt. Ik ontdekte dat een schaar handig is om de broodkorsten mee af te knippen. Niet elke oudere kan de korsten nog eten. Ik maakte kennis met een nieuw werkveld, nieuwe mensen. Ik kreeg te maken met problematieken waar ik eerder geen zicht op had. Ik heb het met ontzettend veel plezier gedaan. We hebben samen gewandeld, ontbeten, koffie gedronken en gezellig gekletst. We hebben gelachen, gesomberd en onze tegenvallers met elkaar gedeeld. We leerden elkaar kennen in onze kwetsbaarheid en hulpbehoevendheid, maar ook in onze zorg voor elkaar.

Wat het mij leerde, is dat welzijn als onderdeel van de zorg van groot belang is voor mensen in deze fase van hun leven. Dat er iemand is die leuke dingen met hen onderneemt. Het verplegend personeel heeft hier meestal geen tijd voor.

Iemand die speciaal wordt ingeroosterd voor zo’n ondersteunende taak is van grote meerwaarde voor het welbevinden van de bewoners. Het geeft het leven van de mensen weer kleur; er is iemand die wat meer tijd voor hen heeft. Dit kan individueel zijn of in groepsverband. Gewoon een praatje, net wat langer bij hen blijven zitten, even luisteren. Een grapje maken of serieus ergens op ingaan. Een spelletje dammen of Rummikub. Samen zingen, waarbij de oude vrouw weer helemaal opleeft. Gaandeweg komen er dan steeds meer oude liedjes bovendrijven. Ik heb gezocht naar raakvlakken met de bewoners en heb ze ook gevonden. Wat iedereen nodig heeft, is heel divers en vergt een open houding van degene die dit werk wil doen. Je moet geïnteresseerd zijn in de mensen en hun persoonlijke geschiedenis en hun beperkingen kunnen lezen. Maar vooral wat ‘zwaar’ is, weer wat lichter kunnen maken. En dát zit in hele eenvoudige zaken, zoals dat spelletje met ze doen, dat liedje met ze zingen, dat kopje koffie brengen. En ook als je niet rookt, toch even naast de roker (uit de wind) gaan zitten kletsen.

Na een leven lang hard werken is het niet meer dan terecht dat, met zorg en aandacht voor kwaliteit, de ouderenzorg in Nederland, dus ook in Ede, wordt aangeboden.

Blijvend durven inzetten op hoge aandacht voor welzijn komt veel oude mensen ten goede. Het maakt alles leuker, draaglijker en dat is nou juist zo belangrijk. In de ontmoeting met de ander leren we ook onszelf kennen.

Juko de Vries

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.