Jongeren in rouw: ‘Hoe nu verder zonder jou’?!

EDE - De groep ‘Hoe nu verder zonder jou’?! begint maandag 31 mei met zes avonden voor maximaal acht jongeren tussen de 12 en 22 jaar. Via gesprek, spel, creativiteit, muziek en eigen invulling is er ruimte voor een lach en een traan. De bijeenkomsten vinden plaats op de Stationsweg 88 in Ede, ook op de data 7-14-21-28 juni en 6 of 13 september en zijn van 19.30 tot 21.30 uur. Bijdrage in de kosten voor de hele cyclus is 50 euro. Aanmelden kan bij Annelyn de Boer, tel. 06-16232822.

Je wilde het niet, maar het gebeurde tóch! Wie wil dit wel? Niemand wil een ouder, een broer, zus of ander dierbaar persoon verliezen. Zeker als je zelf nog jong en in de opbouw van je eigen leven bent is het heftig om geconfronteerd te worden met de dood van iemand waar je je zo dichtbij voelt en die heel veel voor je heeft betekent (en nog steeds).

Wáár kun je met je verdriet, je boosheid, je angst of je schuldgevoelens terecht en wie heeft er nog belangstelling voor je fijne herinneringen wanneer de wereld gewoon weer doordraait alsof er niets is gebeurd. In het begin leeft ieder in je directe omgeving nog mee, maar na een paar maanden kan dat al anders zijn, laat staan na een jaar. Misschien vind je het ook juist prettiger om bijvoorbeeld op school even niet bij je verdriet stil te hoeven staan, afleiding te hebben en ‘normaal’ te kunnen doen.

Verdrietigs

Ieder mens en dus ook iedere jongere heeft zijn/haar eigen manier om met zo iets verdrietigs en heftigs om te gaan. Niemand kan en mag jou vertellen wat je moet doen of hoe je je moet gedragen. Het gaat om jouw eigen gevoel.

,,Eerst wilde ik niets, alleen maar sporten elke dag, maar na een jaar kwam het er pas echt uit en wilde ik er toch over praten met iemand. Dat was toen moeilijker omdat bijna niemand meer vroeg hoe het écht met me ging.''

Er zijn mensen die zeggen: ‘het is nu alweer zolang geleden, daar ben je nu toch wel overheen?!’, maar de ervaring laat zien dat er weinig jongeren zijn die dit herkennen. De meeste dragen het overlijden en het gemis altijd met zich mee. Het enige wat verandert in de loop der tijd is dat ze ermee leren leven, maar er niet ‘overheen’ komen.

‘Er wordt je zoiets groots afgenomen, daar kom je je hele leven niet meer overheen. Het besef dat je altijd zoveel verdriet met je meeneemt, verandert je ook voorgoed’ (zegt een van de jongeren uit het boek van Daan Westerink ‘Verder zonder jou’)

Je hebt je eigen rouwproces op je eigen manier en bent ook degene die zélf door dit proces heen moet, maar dat wil niet zeggen dat je het helemaal alleen hoeft te doen. Veel jongeren vinden het prettig om in een groep met leeftijdsgenoten herinneringen, gevoelens en gedachten te delen en opnieuw stil te mogen staan bij het gemis. Niet dat dat altijd even gemakkelijk is maar het lucht wel op en geeft weer ruimte om verder te kunnen met leven!

‘Ik wilde eerst niet in een groep, maar het was juist heel fijn om telkens een stukje over mijn vader te kunnen vertellen aan mensen die niet zo dicht bij mij stonden als mijn moeder’

foto:

Annelyn de Boer.