Natuurcolumnist Michael de Vries zag na bijna twintig jaar weer een baardmannetje: ‘Wat een bijzondere vogel’

EDE Mus, duif, merel, koolmees, roodborst. Het zijn zomaar wat vogelsoorten die je als antwoord krijgt wanneer je iemand de vraag stelt welke soorten vogels die persoon kent. Om meer soorten te noemen, moeten veel mensen al extra nadenken. En het aantal mensen dat meer dan twintig soorten kan noemen, is al helemaal klein. 

Men denkt vaak dat er maar een soort mus, duif of specht is. Als ik dan vertel dat er in ons land alleen al zeven soorten spechten zijn, heeft men vaak het idee dat ze voor de gek worden gehouden.

SOORTENLIJST

Als beginnend vogelaar, toen ik nog op de middelbare school zat, bladerde ik dagelijks door de vele vogelboekjes. Ik zette kruisjes bij de soorten die ik gezien had en hield zelfs helemaal met de hand bij welke vogel, in welk gebied en op welke datum gezien had. Iedere maand werd de lijst langer en toen ik uiteindelijk boven de honderd soorten zat, stopte ik met de lijst. Op hoeveel de teller inmiddels precies staat, weet ik niet. Ongetwijfeld gaat het richting honderdvijftig soorten.

Van enkele soorten herinner ik me nog goed de eerste keer dat ik ze zag. Toen ik ooit stage liep bij het Utrechts landschap, vertelde mijn stagebegeleider me dat er vier baardmannetjes langs vlogen. De silhouetten zag ik, maar écht zien deed ik de vogels niet. Omdat ik geen soortenjager ben, en het van toevallige ontmoetingen wil hebben, duurde het bijna twintig jaar voordat ik weer een baardmannetje zou zien, vorige week. 

Lees ook

Natuurcolumnist Michael de Vries over verborgen schatten en zeldzame vondsten: ‘Ik had ineens heel veel geluk’

 

‘BAKKEBAARDEN’

Tja, baardmannetje. Het lijkt een soort gekscherend bedoelde bijnaam voor iemand met een grote baard, en het was dan ook bewust de naam van het televisieprogramma ‘Baardmannetjes’, waarin Nico de Haan en Hans Dorrestijn de kijker meenamen op vogelzoektocht, maar het baardmannetje is ook gewoon een vogelsoort. Baardmannetjes leven tussen het riet. De mannetjes hebben kenmerkende ‘bakkebaarden’ en vallen goed op. 

Vrouwtjes zijn fletser en vallen aanzienlijk minder op. De vogel die ik toevallig tegenkwam was een vrouwtje, een baardmannetje vrouwtje dus, of een vrouwtje baardmannetje. Nou ja, u begrijpt het. 

En zie je dan na twintig jaar deze vogel, dan valt het op de foto krijgen niet mee. Continu verstopt de vogel zich in het riet, maar toen de vogel even bovenin kwam zitten, zag ik pas echt wat een bijzondere vogel het is. Het kleine oogje en de kleine snavel kenmerkt het baardmannetje. Wat een geweldige vogel toch?

door Michael de Vries

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.